การทำงานและการพัฒนาตนเอง วารสารอยู่ในบุญ USA ปี 2558 ต้นทาง 487 เดือนกรกฎาคม หน้า 56
หน้าที่ 56 / 184

สรุปเนื้อหา

ในเมื่อเสียเวลา เสียแรง และเสียทรัพย์ไปขนาดนี้ ถ้าสิ่งที่ได้ในการทำงานครั้งนี้ ไม่ออกมาเป็นบุญบารมีที่เพิ่มขึ้น แล้วเราจะได้อะไร ถ้าเรามองไม่ออกว่า การทำงาน เป็นสิ่งสะท้อนให้เห็นความรู้ความสามารถของเรา สะท้อนความประณีต ความช่างสังเกต สะท้อนให้เห็นความหยาบ ความมักง่ายของเรา ถ้าเราไม่เห็นมุมสะท้อนตรงนี้ เราจะไม่ได้ พัฒนาแก้ไขตัวเราเลย เวลาทำงานเราจะรู้ว่า เพราะเราหยาบเกินไปจึงมีข้อบกพร่องตรงนี้ เราจะต้องแก้ เพราะเราละเอียดเรื่องนี้จึงไม่มีการกระทบกระทั่งจุดนั้น ๆ เราจะต้องละเอียดเรื่องนี้ยิ่งขึ้น ไปอีก ถ้าเราทำงานไปแล้วและได้สะท้อนให้เห็นตัวของเราชัดขึ้นมากเท่าไร นั่นคือการ สร้างบุญบารมีของเรา เหนื่อยครั้งนี้ที่เราได้ก็จะคุ้มจริง ๆ นอกจากนี้ผู้ที่เกี่ยวข้องคือสามเณรได้อะไร เขาเสียเวลามาแล้ว เข

หัวข้อประเด็น

- การทำงานและการพัฒนาตนเอง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ในเมื่อเสียเวลา เสียแรง และเสียทรัพย์ไปขนาดนี้ ถ้าสิ่งที่ได้ในการทำงานครั้งนี้ ไม่ออกมาเป็นบุญบารมีที่เพิ่มขึ้น แล้วเราจะได้อะไร ถ้าเรามองไม่ออกว่า การทำงาน เป็นสิ่งสะท้อนให้เห็นความรู้ความสามารถของเรา สะท้อนความประณีต ความช่างสังเกต สะท้อนให้เห็นความหยาบ ความมักง่ายของเรา ถ้าเราไม่เห็นมุมสะท้อนตรงนี้ เราจะไม่ได้ พัฒนาแก้ไขตัวเราเลย เวลาทำงานเราจะรู้ว่า เพราะเราหยาบเกินไปจึงมีข้อบกพร่องตรงนี้ เราจะต้องแก้ เพราะเราละเอียดเรื่องนี้จึงไม่มีการกระทบกระทั่งจุดนั้น ๆ เราจะต้องละเอียดเรื่องนี้ยิ่งขึ้น ไปอีก ถ้าเราทำงานไปแล้วและได้สะท้อนให้เห็นตัวของเราชัดขึ้นมากเท่าไร นั่นคือการ สร้างบุญบารมีของเรา เหนื่อยครั้งนี้ที่เราได้ก็จะคุ้มจริง ๆ นอกจากนี้ผู้ที่เกี่ยวข้องคือสามเณรได้อะไร เขาเสียเวลามาแล้ว เขาได้อะไรบ้าง พ่อแม่เขาได้อะไร ถ้าสามเณรมาแล้วไม่ดีขึ้น คราวหน้าจะมาบวชอีกหรือ แต่ถ้าสามเณร ดีขึ้น เราก็เบาใจ แล้วสามเณรน้อย ๆ นี่อย่าดูถูก จะไปช่วยตามพรรคพวกมาบวชได้ ในคราวหน้า จะช่วยตามผู้ใหญ่มาบวชพระก็ได้ พ่อแม่ก็เช่นกัน เห็นลูกเณรดีอย่างนี้ พอสามเณรกลับบ้านไปแล้วเรียบร้อยกว่าเดิม ทำความสะอาด จัดระเบียบทั้งตัวเอง ทั้งข้าวของในบ้านได้อย่างดี และรับผิดชอบงานในบ้านได้ พ่อแม่ก็จะสะท้อนใจ น้ำตาซึมว่า เราคิดว่าเราเลี้ยงลูกเป็น ความจริงเลี้ยงไม่เป็น ถ้าเราเลี้ยงลูกเป็น ลูกเราคง ดีอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว เพราะเลี้ยงลูกไม่เป็นจึงต้องให้พระช่วยฝึก ลูกเราถึงได้ดีขึ้น แค่เลี้ยงลูกเรายังเลี้ยงไม่เป็น คงมีอีกหลายแง่มุมที่เราไม่รู้ แล้วลูกเราก็มีอีกตั้ง ๒-๓ คน บางคนก็เป็นผู้หญิง บางคนก็โตแล้ว เราหาข้อบกพร่องของตัวเรามานานก็เจอแล้ว ลูกเรา คนนั้นคนนี้มีข้อบกพร่องที่ไม่รู้จะแก้ไขอย่างไร เดี๋ยวเราคงต้องเข้าวัด จะได้ไปหาวิธีแก้ไข แล้วลูกเรามีจุดเด่นตรงนี้เราก็ไม่รู้จะเสริมอย่างไร กลับมาคราวนี้เสริมได้เพราะหลวงพี่ ท่านช่วย ฉะนั้นต่อแต่นี้ไปเราต้องเข้าวัดแล้ว เณรจะสะท้อนให้พ่อแม่เข้าวัดได้อย่างนี้ พ่อแม่จะทิ้งพระคุณพระและพระคุณพระศาสนา งบหรือเสบียงที่จะมาอบรม คราวหน้าท่านไม่ต้องห่วง จะมาเอง ครูก็เช่นกัน จะส่งลูกศิษย์ทั้งหลายแหล่มาให้ท่านฝึก และถ้าเราฝึกลูกเณรหรือลูกศิษย์ประเภทที่เขาคัดทิ้งแล้วให้กลับไปดีขึ้น คราวหน้าครูจะ กุลีกุจอตามเด็กทั้งโรงเรียนมาให้ท่าน แล้วท่านจะไม่เหนื่อยในการไปตามคน และที่สำคัญ ครูบาอาจารย์เหล่านี้จะเป็นกำลังของพระพุทธศาสนายิ่ง ๆ ขึ้นไปในภายภาคหน้า เพราะการอบรมสามเณรของท่าน ๕๔ อยู่ในบุญ กรกฎาคม ๒๕๕๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More