ข้อความต้นฉบับในหน้า
"บัณฑิตผู้รู้แจ้งพึงกระทำาบุญทั้งหลายใน
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เสด็จไปแล้วโดยชอบ
ซึ่งเป็นบุญเขตที่ถวายทานแล้วมีผลมาก ข้าพเจ้า
ท่าจิตให้เลื่อมใสในพระองค์ว่า พระพุทธเจ้า
เสด็จจากป่ามาสู่บ้านเพื่อประโยชน์แก่เราหนอ
จึงได้เข้าถึงพิภพดาวดึงส์ เพราะบุญนั้นวรรณะ
ของข้าพเจ้าจึงเป็นเช่นนี้ เพราะบุญนั้นทิพย
สมบัติจึงสำเร็จแก่ข้าพเจ้า อีกทั้งวรรณะของ
ข้าพเจ้าก็สว่างไสวไปทุกทิศ
นี้เป็นหลักวิชาที่ช่วยในการตัดสินใจ
ท่าทานของพวกเราว่า หากจะทำบุญทั้งที
ควรทําอย่างไรถึงจะได้บุญมากที่สุดสมกับที่
หาทรัพย์มาด้วยความเหนี่อยยากล่ามาก ทรัพย์
นั้นจะได้เกิดประโยชน์ใหญ่ติดตามตัวเราไป
ข้ามภพข้ามชาติ ไม่ใช่เพียงทำตามอารมณ์
ทำเพราะอยากเด่นอยากดัง อยากมีชื่อเสียง
หรืออยากให้คนยอมรับนับถือ ซึ่งยังไม่ใช่
วัตถุประสงค์หลักของการให้
การจะทำความดีใด ๆ ต้องศึกษา
หลักวิชาให้ดี ถ้าไม่รู้หลักจะได้ผลไม่เต็มที่ และ
ต้องมีเป้าหมายการให้ทานที่ชัดเจน คือ เป็นไป
เพื่อการบรรลุมรรค ผล นิพพาน พวกเราโชคดี
ที่ได้รู้หลักคำสอนจากพระบรมศาสดาแล้ว
ก็ทำให้ถูกหลักการให้ ทำทานทั้งทีก็ควรนึกถึง
หลักการให้ทั้ง ๘ ประการนี้ ทุกข้อดีทั้งนั้น แต่
ดีที่สุด คือ ต้องให้เพื่อยกระดับจิตใจของเรา
ให้สูงขึ้น เพื่อขจัดความตระหนี่ออกไปจากใจ
ขจัดความโลภ ซึ่งจะเป็นทางไปสู่ความบริสุทธิ์
หลุดพ้นจากความทุกข์ในสังสารวัฏอย่าง
แท้จริง
Go
"ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้ผลแห่งการ
จําแนกทานเหมือนอย่างที่พระผู้มีพระภาคเจ้า
ตรัสแล้ว สัตว์ทั้งหลายพึงกำจัดความตระหนี่
อันเป็นมลทิน มีใจผ่องใส จึงให้ทาน ทายก
เป็นอันมากครั้นให้ทักษิณาทาน คือ ข้าว ใน
ทักขิไณยบุคคลผู้ควรแก่ของที่มาสักการบูชา
ทั้งหลายแล้ว จุติจากความเป็นมนุษย์ย่อมไปสู่
สวรรค์” (ทานสูตร) -
๐๖ อยู่ในบุญ กรกฎาคม ๒๕๕๘