การเรียนรู้และพัฒนาตนเองในค่าย : หน้า 62/71

ซึ่งการทำกิจกรรมเหมือนการเรียน ส่วนการนั่งสมาธิเหมือนเลิกเรียน เมื่อปิดตาลง เป็นการเรียนรู้จักการที่ได้อยู่กับตัวเองคนเดียวเพียงลำพัง และจะฝึกธรรมะที่ได้เรียนรู้นั้นให้รู้จักอดทน จากเด็กที่เอาแต่ใจตัวเอง หรือเด็กคนไหนท่าทางเหงาๆ พี่เลี้ยงก็จะเข้าหา เวลาทำกิจกรรมจะรู้นิสัยเด็กว่าคนนี้ชอบ ทำงานตามลำพังหรือคนนี้ชอบให้ความร่วมมือ ทำให้เด็กรู้จักปรับตัวเข้าหาคนอื่น และจับกลุ่ม เด็กๆจะได้เพื่อนใหม่ๆ มีเพื่อนมากมายที่ล้วนแต่นิสัยดี ได้ช่วยเหลือตัวเอง จัดการดูแลตัวเองให้ดี รู้จักจัดกระเป๋า ขัดวิมาน ทำงานบ้าน เด็กๆ จะได้รู้ทุกอย่าง และหันมามองตนเองว่าเราควรทำตัวอย่างไร โดยการฟังเรื่องเล่านิทานชาดกแล้วหา W ข้อคิดแล้วก็ปฏิบัติธรรม ได้เรียนรู้จักการนอนเต็นท์ที่แสนสนุก มีเพลงเพราะๆปลุก ก่อนตื่นนอนได้ฟังแล้วแจ่มใส ก่อนเข้านอนได้ดื่มนม ได้กินอาหารวันละ ๓ มื้อพร้อม ขนมอร่อยๆ มีห้องน้ำสะอาดๆ แล้วกิจกรรมที่เด็กๆ ชอบคือ กิจกรรมตอนบ่าย การปฏิบัติธรรมที่พระอาจารย์นำนั่งและละครพี่เลี้ยงก่อนนอนเพราะพี่เลี้ยงมีมุขตลกฮา ช่วงนี้เด็กๆ จะได้คุยกับพี่เลี้ยงและเพื่อนๆ แล้วยังมีเรื่องสนุกเร้าใจ เช่น หลงป่า เพื่อนแอบ เอาโคลนป้าย เพื่อนแกล้งผลักตกตับ และทดสอบใจ มีของสีแดงมาจี้ตัว กับไม้จิ้มลูกโป่ง สนุกพอแล้ว เด็กๆก็จะนั่งสมาธิต่อ แล้วเล่นต่อ มีเล่นกับนั่งสมาธิ เด็กๆจะประทับใจกับทุกสิ่งทุกอย่างตลอดเวลา ๑๔ วัน ในค่ายยุวกัลยาณมิตร หรือยุวฯแคมป์ วันอำลาภาพที่เห็นเสมอคือเด็กๆจะร้องไห้ทุกครั้ง ประสบการณ์การนั่งสมาธิของเด็กๆได้ผลดีมาก เช่น ด.ญ.ณัฐชยา ซึ่งเจริญ Go หรือน้องอาย อายุ ๑๑ ปี เรียนหนังสือชั้นประถมปีที่ ๕ เข้าค่ายครั้งแรก อายุ อยู่ชั้นประถมปีที่ ๓ เห็นดวงแก้วเท่าลูกฟุตบอลอยู่กลางท้องแล้วดวงแก้วขยาย ครอบคลุมตัวสว่างเท่าพระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน น้องอายมีความสุขมาก รู้สึกอิ่มทั้งกายใจ และเห็นดวงแก้วที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลาไม่ว่ารับประทานอาหาร หรือเข้านอน กลับจากแคมป์แล้ว สวดมนต์นั่งสมาธิทุกวัน นิสัยดีขึ้น น่ารักและเรียบร้อยขึ้นจนคุณแม่ชม ปี 62 YUWA CAMP