ข้อความต้นฉบับในหน้า
นัก ก็ได้กลับไปอยู่กับพระอัธยัป คือ ปู่ในพระราชวังเดิม ส่วนพระนางมักทีนั้นเมื่อท้าวสักเทวราชบิชวาบแล้ว ก็ถวายคืนแก่พระเวสันดร ณ ที่นั่นนั่นเอง ไม่ได้หวังจะนำไปเป็นทรายจริง ๆ
อีกประการหนึ่ง เราต้องดูว่า ตอนสุดท้ายท่านได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หมดกิเลสอาสะ พระนางมักก็มาเป็นพระนางพิมพา ก็ได้รับประโยชน์จากการบรรลุอุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เป็นพระอรหันต์เรี่ย พระราหุล ก็เป็นพระอรหันต์ พระอุบลวรรณาเรี่ย ก็เป็นพระอรหันต์เรี่ย หมายถึงว่า ภาชาติสุดท้ายนี้ ได้รับประโยชน์กันหมดทุกคน ส่านระหว่างการสร้างบารมีจะทำอย่างไรนั้น ถือว่าเป็นวิธีการแต่ตอนสุดท้าย ทุกคนบรรลุเป้าหมายปลายทางของชีวิต คือ ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน
อย่าลืมว่า ในชาติที่เกิดเป็นพระเวสสันดรนั้น ท่านมุ่งพระโพธิญาณ ซึ่งประโยชน์ใหญ่จะเกิดขึ้นกับพระองค์และชาวโลก รวมทั้งเทวดาอากาศมายนับไม่ถ้วน ท่านจึงตัดสินใจเดินไปที่สระบัว ซึ่งขณะนั้นกิณก็หาและซาแล้วซ่อนอยู่
ต้นฉบับ: ๑๐๒ คุุณนันทะโร www.kalyanamitra.org