ความสำคัญของการสร้างบารมี : หน้า 5/52

ชีวิตที่ปฏิเสธไม่ได้ เพราะฉะนั้นการสร้างบารมีจึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต แม้เราทำธุรกิจก็จะต้องควบคู่กับจิตใจ ไปด้วยกัน ชีวิตจึงจะสมบูรณ์ ไม่ใช่มัวมาทำมาหากินอย่างเดียวโดยไม่สนใจเกี่ยวกับเรื่องการสร้างบารมี เพราะว่าชีวิตในปรโลกนั้นเป็นชีวิตที่ทุกๆ คนในโลกหนีไม่พ้น เราอาจจะปฏิเสธในการไปประเทศใด ประเทศหนึ่งหรือที่ใดที่หนึ่งได้ แต่ปฏิเสธการไปปรโลกไม่ได้ ชีวิตในปรโลกหรือชีวิตหลังความตายนั้นยาวนานนะลูกนะ ไม่ว่าชีวิตในอบายภูมิ ในมหานรก ใน ขุมบริวาร ในกำเนิดของอสุรกาย เปรต หรือสัตว์เดรัจฉาน ถึงแม้เกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานช่วงชีวิตจะสั้น แต่ตายแล้วก็ต้องเป็นสัตว์เดรัจฉานต่อไปอีกยาวนานทีเดียว และในทางตรงกันข้าม ชีวิตในสุคติภพ ยาวนานเป็นหลายล้านปีในเมืองมนุษย์ © จาตุมหาราชิกา อาย ๕๐๐ ปีทิพย์ เท่ากับ สวรรค์ชั้นที่ สวรรค์ชั้นที่ ๒ ดาวดึงส์ สวรรค์ชั้นที ค ยามา ๙ ล้านปีในเมืองมนุษย์ อายุ 9,000 ปีทิพย์ เท่ากับ อายุ ๒,๐๐๐ ปีทิพย์ เท่ากับ ๓๖ ล้านปีในเมืองมนุษย์ ๑๔๔ ล้านปีในเมืองมนุษย์ อายุ ๔,๐๐๐ ปีทิพย์ เท่ากับ ๕๗๖ ล้านปีในเมืองมนุษย์ สวรรค์ชันที ๔ ดุสิต สวรรค์ชั้นที่ ๕ นิมมานรดี สวรรค์ชั้นที อายุ ๘,000 ปีทิพย์ เท่ากับ ๒,๓๐๔ ล้านปีในเมืองมนุษย์ 5 ปรนิมมิตวสวัตดี อายุ ๑๖,๐๐๐ ปีทิพย์ เท่ากับ ๔,๒๑๖ ล้านปีในเมืองมนุษย์ ชีวิตในปรโลกหลังจากตายแล้ว ไม่มีการทำมาหากิน การทำมาค้าขาย การทำไร่ ทำนา ทำสวน ไม่มีทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นเราจะไปหวังโตเอาดาบหน้า หรือหวังน้ำบ่อหน้าไม่ได้ จะเอาความชำนาญตอน ที่เราเป็นมนุษย์ไปใช้ในปรโลกไม่ได้เลย ปรโลกเป็นอยู่ได้ด้วยบุญกับบาป ชดใช้บาปก็ยาวนาน เสวย บุญก็ยาวนาน เราอย่ามัวมาหวังให้ผู้ที่มีชีวิตอยู่ทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ อย่าเพิ่งไปหวังเลยนะจ๊ะ ให้คิดว่า นั่นเป็นผลพลอยได้ก็แล้วกัน เพราะผู้ที่อยู่ในโลกมักจะถูกหล่อหลอมด้วยเรื่องราวที่ให้ข้องอยู่กับโลก ความรู้เกี่ยวกับเรื่องวิชชาของชีวิตไม่มี มีแต่วิชาหาเลี้ยงชีพเท่านั้น เพราะฉะนั้นเขาจะรู้เรื่องราวเกี่ยว กับการทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้นั้น อย่าพึงหวัง แม้เราเองก็เถอะก่อนที่จะมารู้เรื่องราวความจริงของชีวิต ก่อนนี้เราก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องในปรโลก ปู่ย่าตายายบรรพบุรุษของเราละโลกไปแล้ว เรายังไม่ค่อยจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ท่านเลย หรือปี หนึ่งก็ทำกันครั้งหนึ่ง โดยอ้างว่าไม่มีเวลา จะต้องทำมาหากิน ทำมาค้าขาย ต้องเลี้ยงลูก เลี้ยงครอบครัว บ้าง อ้างกันไปอย่างนั้นหรือบางทีก็เพราะความไม่รู้จริงๆ เพราะฉะนั้นชีวิตในปรโลก เป็นอยู่ได้ด้วยบุญ ด้วยบาป ด้วยตัวของเราเอง อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ คือเราต้องพึ่งตัวเอง ต้องช่วยตัวเอง บุญที่เราทำตอนมีชีวิตอยู่จะเป็นที่พึ่งในปรโลก จะทำให้เราไปเกิดอยู่ในภาวะที่สูงส่งในสุคติโลก สวรรค์ เข้าไปเป็นสหายแห่งเทวดาทั้งหลาย และเมื่อไปมีชีวิตอยู่ในสุคติโลกสวรรค์แล้ว เราจะมาใช้ ความคิดตอนที่เป็นมนุษย์อยู่นั้นไม่ได้ ตอนเป็นมนุษย์ เรามักน้อยสันโดษ มีกินมีใช้เล็กๆ น้อยๆ ก็อยู่ ได้หรืออยู่คนเดียวตามลำพังได้ เป็นมนุษย์คิดอย่างนี้ แต่ตอนเป็นอดีตมนุษย์หรือเป็นชาวสวรรค์แล้ว สังคมจะเปลี่ยนไป สิ่งแวดล้อมที kalyanamitra.org