เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก : หน้า 41/52

เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก โดย ธรรมทรรศน์ อดอยากหิวโหยไม่ได้กินอะไรเลยอยู่อย่างนี้ถึง ๕๐๐ ปี ต่อมาเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้น ในโลก ทรงประกาศพระธรรมและประทับอยู่ ในวัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ ดิฉันจึงได้กลับมา เกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง ในหมู่บ้านเดิมเมื่อชาติ ก่อน ในเวลาที่ดิฉันมีอายุได้ ๗-๘ ขวบ กำลัง เล่นกับพวกเด็กหญิงอื่นๆ อยู่นั้น พระคุณเจ้า สารีบุตรเถระพร้อมด้วยพระภิกษุ ๑๒ รูป เดิน ผ่านมาทางนั้นพอดี เด็กหญิงคนอื่นๆ เป็นลูก 17 : | :: :: :: :: || ของคนมีศรัทธา พอเห็นท่านเท่านั้น ก็มีจิต เลื่อมใสพากันรีบวิ่งเข้ามากราบด้วยเบญจาง - ประดิษฐ์ ตามที่เห็นมารดาบิดาของตนปฏิบัติ ส่วนดิฉันเนื่องจากเกิดในตระกูลที่ไม่มีศรัทธา เพราะ ไม่ได้สั่งสมกุศลไว้ จึงยืนเฉยอยู่เหมือนคนไม่มีโชค แม้ถูกบังคับให้ไหว้ ก็ยังไม่ต้องไปนรก พระคุณเจ้าเห็นดังนั้น จึงตรวจดูด้วยญาณทัสสนะก็ทราบว่า เด็กหญิงคนนี้มาเกิดจากเปรต แล้วเมื่อตายไปก็จักไปเกิดในนรก แต่ถ้าเด็กน้อยนี้ไหว้เรา จะบังเกิดบุญขึ้นก็จักไม่บังเกิดในนรกจะไป เป็นเพียงแค่เปรตเท่านั้น เพราะความกรุณาพระสารีบุตรจึงกล่าวว่า “หนูน้อย เจ้าจงไหว้ภิกษุทั้งหลาย เถิด” แต่ดิฉันที่เป็นเด็กอยู่ในขณะนั้น ก็ยังยืนเฉยอยู่เหมือนเดิม พวกเพื่อนๆ เห็นอย่างนั้นจึงพากัน จับมือดิฉันฉุดดึงมาให้ไหว้ที่เท้าพระเถระ สมัยต่อมาเมื่อดิฉันเจริญวัยและได้แต่งงาน แต่เพราะมีกรรม จากปาณาติบาตจึงทําให้อายุสั้น พอตั้งครรภ์แก่เต็มที่ก็ตายทั้งกลมไปบังเกิดเป็นเปรตอีกครั้ง และคืนนี้ จึงได้มาปรากฏกายให้พระคุณท่านเห็นอีกครั้งหนึ่งเจ้าค่ะ” เปรตเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังด้วยความน่าสงสาร อานุภาพข้าวหนึ่งคำ น้ำหนึ่งขัน และผ้าหนึ่งฝ่ามือ เมื่อพระเถระได้ฟังอย่างนั้นก็เกิดความกรุณาสงสาร อยากจะช่วยให้นางเปรตนั้นพ้นจากความ ทุกข์ รุ่งขึ้นจึงได้ถวายข้าวหนึ่งคำ น้ำหนึ่งขัน ผ้าขนาดหนึ่งฝ่ามือ แก่ภิกษุรูปหนึ่งแล้วก็อุทิศส่วนกุศลไป ให้ คืนต่อมาขณะที่พระเถระกำลังเดินจงกรมอยู่นั้น แสงสว่างก็ปรากฏวาบขึ้นตรงท้ายที่จงกรม ปรากฏ เป็นเทพธิดาผู้เลอโฉมยืนอยู่ตรงด้านหน้า พระสารีบุตรเถระจึงถามว่า “ดูก่อนนางเทพธิดา ท่านมี ผิวพรรณงดงามยิ่งนัก รัศมีกายส่องสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ท่านมีวรรณะเช่นนี้ เพราะได้ทำกรรมอะไร และโภคสมบัติทุกสิ่งทุกอย่างอันเป็นที่รักที่ชอบใจ จึงเกิดขึ้นแก่ท่านเทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก เมื่อท่าน เป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้” นางเทพธิดาก็บอกว่า ตนเป็นนางเปรตผู้อดอยากผอมโซ ที่มาหาท่านเมื่อคืนที่ผ่านนั้นแหละ แต่ท่านพระสารีบุตรเมตตาได้ถวายข้าวค่าหนึ่ง นํ้าดื่มขันหนึ่ง ผ้าประมาณเท่าฝ่ามือผืนหนึ่ง แก่ภิกษุ รูปหนึ่ง แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้จึงได้กลายมาเป็นเทพธิดาในวันนี้ แล้วเทพธิดาก็ได้กล่าวต่อไป ว่า ขอท่านจงดูผลแห่งข้าวคำหนึ่งที่พระคุณเจ้าถวายแล้ว ดิฉันเป็นผู้ประกอบด้วยสิ่งที่น่าปรารถนา บริโภคอาหาร มีกับข้าวมีรสหลายอย่างได้เป็นพันๆ ปี ดิฉันปราศจากภัยคือความหิวกระหาย kalyanamitra.org