พระธรรมเทศนา พระราชภาวนาวิสุทธิ์ : หน้า 6/52

พระธรรมเทศนา พระราชภาวนาวิสุทธิ์ เปลี่ยนความนึกคิดก็เปลี่ยน และถ้าเราทำบุญมาน้อย รัศมีของเราก็น้อย บริวารของเราก็น้อย วิมาน ของเราก็เล็ก อย่างนี้ก็ต้องไปอยู่ไกลๆ ถึงขอบภพโน้น ตอนนั้นจะมานึกน้อยเนื้อต่ำใจว่า รู้อย่างนี้ทำ บุญให้เต็มที่ก็ดี หรือไปยืนรอคอยทำตาละห้อยดูลูกหลานเหลนของเราที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลกว่า เมื่อไหร่ เขาจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลมาให้เราสักที เราจะได้อนุโมทนา บอกเขาเขาก็ไม่ได้ยิน เข้าฝันก็ไม่ใช่ง่าย กว่าเขาจะฝันถึงเราน่ะยาก เพราะฉะนั้นเราไม่ควรจะมีชีวิตอย่างนั้นนะลูกนะ ชีวิตในสุคติโลกสวรรค์ เขาวัดกันด้วยกำลังบุญ เป็นอยู่ได้ด้วยบุญ ดังนั้นเราจะต้องสั่งสมบุญ ให้มากๆ เมื่อบุญมากบริวารก็มาก สมบัติก็มาก รัศมีก็สว่างไสว วิมานก็ใหญ่โตโอฬาร เวลาเข้าหมู่เข้า พวกในเทวสมาคมเราก็จะได้รับยศ ได้รับการยกย่อง และอยู่บนนั้นมันยาวนานนะ ถ้าน้อยเนื้อต่ำใจก็ ยาวนานหลายล้านปี แต่ถ้าหากเบิกบาน เบิกบานหลายๆ ล้านปีทีเดียว นี่เป็นสิ่งที่ลูกทุกคนจะต้อง ศึกษาเอาไว้ พอรู้แล้วก็ต้องลงมือทำแต่บุญกุศล และถ้าสาวไปหาเหตุกันต่อไปอีกจะพบว่ากิเลสอาสวะ นั่นแหละสอนให้เราตระหนี่ เขาพยายามกันสมบัติเรา ด้วยการทำให้เราเกิดความรู้สึกหวงแหนในทรัพย์ วิตกกังวลเกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัยในชีวิต หรือทำให้เราเกิดความรู้สึกว่า ถ้าเรามีน้อยกว่าเขา ก็จะ ไม่ปลื้มใจ จะทำให้ฐานะทางสังคมนั้นเปลี่ยนแปลงไป ทำให้เราวิตกกังวลไปต่างๆ มากมาย ซึ่ง ซึ่งถ้าหาก เราเชื่อตามกิเลสที่คอยบังคับอยู่ในใจ ก็เท่ากับยอมให้เขาเอาผังจนถาวรที่ดำมืดยาวเหยียดทีเดียว มา ใส่ไว้ติดอยู่ในกลางกาย เหมือนไฟฟ้าที่สว่างตามเสาไฟฟ้าข้างทาง เวลาเขาดับสวิตช์ไฟที่เดียวก็จะดับ เป็นร้อยเป็นพันเสา มันก็มืดตลอดทางเลย นั่นหมายถึงว่า ชีวิตเราจะอยู่ด้วยความมืดเป็นร้อยชาติพัน ชาติหรือเกินไปกว่านั้นกันไปอีก และชีวิตที่อยู่ในความมืดอยู่ในความยากจน เป็นชีวิตที่เสี่ยงต่ออบาย- ภูมิ เพราะสิ่งแวดล้อมจะอ้านวยความสะดวกให้เราได้สร้างแต่บาปอกุศล ที่จะนําไปสู่มหานรกได้ง่าย อันตรายนะลูกนะ ดังนั้นการที่ลูกสละทรัพย์ที่หามายากทำบุญทอดกฐินในวันนี้ ความตระหนี่ก็ดับหายไป บุญก็ได้ ช่องสว่างพรึ่บเข้ามาในกลางเป็นดวงใสสว่างติดไปหมดทุกๆ กาย จะทำให้เราได้สมบัติอัศจรรย์ทันใช้ ในการสร้างบารมี แม้ปีนขึ้นต้นไม้ก็หนีสมบัติไม่พ้น อย่าว่าแต่ต้นไม้เตี้ยๆ เลยหนีขึ้นยอดเขาก็ไม่พ้น ละโลกแล้วไปเกิดบนสวรรค์ก็หนีไม่พ้น ยังตามไปเป็นทิพยสมบัติอีก ลงมาเกิดในมนุษย์ก็หนีสมบัติ หนีความรวยไม่พ้น มันติดเข้าไปอยู่ในกลางตัวจะไปหนีพ้นที่ไหน และเราจะได้สมบัติอัศจรรย์กัน ทีเดียวเพราะใจเราอัศจรรย์ ถ้าใจเราอยู่เหนือธรรมชาติเราก็จะได้สมบัติที่เหนือธรรมชาติ เพราะฉะนั้น ทรัพย์ในโลกมนุษย์นอกจากมีไว้เพื่อความปลอดภัยของชีวิตแล้ว เขามีเอาไว้สำหรับ สร้างบารมี ไม่ใช่มีเอาไว้อวด เอาไว้ข่มกัน หรือเอาไว้เพื่อความอุ่นใจว่าเรามีเท่าเขา หรือมากกว่าเขา ไม่ใช่เป็นเครื่องปลื้มใจเท่านั้น แต่ว่าทรัพย์มีไว้สำหรับการสร้างบารมีนะลูกนะ kalyanamitra.org