เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก : หน้า 42/52

เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก โดย ธรรมทรรศน์ ย่อมรื่นรมย์ชื่นชมบันเทิงใจยิ่ง ขอพระคุณเจ้าจงดูผลแห่งการถวายน้ำดื่มขันหนึ่ง ซึ่งดิฉันได้รับอยู่นี้ สระโบกขรณีที่สวยงามหาสิ่งเปรียบมิได้ อันบุญกรรมสร้างให้ดีแล้ว มีน้ำใส มีท่าราบเรียบ มีน้ำเย็น มี กลิ่นหอม ดารดาษไปด้วยดอกปทุมและดอกอุบล ผิวน้ำก็ดารดาษไปด้วยเกสรบัวสวยงามยิ่งนัก ขอพระคุณเจ้าจงดูผลแห่งการถวายผ้าประมาณเท่าฝ่ามือ ที่ดิฉันได้รับนี้เถิด ข้าแต่พระคุณเจ้า ผู้เจริญ ผ้าในแว่นแคว้นของพระราชามีประมาณเท่าใด ผ้านุ่งผ้าห่มของดิฉันมีมากกว่านั้นอีก คือผ้าไหม ผ้าขนสัตว์ ผ้าป่าน ผ้าฝ้าย ผ้าแม้เหล่านั้นทั้งกว้างทั้งยาว ทั้งมีค่ามาก ห้อยอยู่ในอากาศ ดิฉันเลือก เอาแต่ฝันที่พอใจนุ่งห่ม ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ ดิฉันมาเพื่อจะไหว้พระคุณเจ้าผู้เป็นมุนี ผู้มีความ กรุณาในโลก” อย่าประมาทในชีวิต ควรรีบคิดสั่งสมบุญ จากเรื่องนี้จะเห็นได้ว่า ผลแห่งบุญนี้ไม่มีเล็กน้อยเลย มีผลที่ยิ่งใหญ่ไพศาลน่าอัศจรรย์ทีเดียว แม้จะเริ่มต้นจากชีวิตมิจฉาทิฏฐิไม่เชื่อเรื่องบาปบุญ ทำกรรมคือปาณาติบาตแล้วก็ไปเกิดเป็นเปรต แต่ก็ ยังนับว่าโชคดีที่ได้มาเกิดในยุคที่มีพระพุทธศาสนา และได้กัลยาณมิตรเช่นพระสารีบุตรเถระ ก็พ้นจาก อัตภาพเปรตนั้นได้ พวกเรากัลยาณมิตรทั้งหลายถือว่ามีโชคยิ่งกว่าโชค เพราะเรามีศรัทธา ทั้งได้เกิดใน ยุคพระพุทธศาสนา ต้องรีบใช้โอกาสอันดีที่สุดในการสร้างบารมีสั่งสมบุญให้เต็มที่ เพราะการสั่งสมบุญ บารมี ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เราจะต้องหมั่นสั่งสมบุญกันบ่อยๆ ทำให้สม่ำเสมอ เพื่อไม่ให้บาปอกุศล ได้ช่อง หากเราไม่ขวนขวายทำบุญ ใจไม่อยู่ในบุญแล้ว กระแสแห่งบาปอกุศลก็จะเข้ามาแทนที่ จะชักนำ ใจของเราให้ตกอยู่ภายใต้อำนาจอาสวะกิเลส การรักษาใจให้ใสให้สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อไม่ให้กระแสบาป เอิบอาบ ม าบปนเป็นได้ จึงเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง เพราะเมื่อใจของเราใสบริสุทธิ์ กระแสธารแห่งบุญ ก็จะบังเกิดขึ้นในใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้นต้องสั่งสมบุญและรักษาใจให้อยู่ในบุญควบคู่กันไป ๔๒ kalyanamitra.org