การรักษาศีลและความรับผิดชอบ : หน้า 36/80

2 หลวงพ่อตอบปัญหา ? พระภาวนาวิริยคุณ การเกิดเป็นมนุษย์ทำให้มีโอกาสได้ ทำความดีสารพัด ต่างกับสัตว์ในโลกนี้ แม้มี มากมายหลายประเภท แต่ว่าไม่มีศักยภาพใน การทำความดี ชาตินี้เรามีบุญได้เกิดเป็นคน จึง ต้องรักษาความมีโชคตรงนี้ไว้ บุญพื้นฐานที่ทำให้ ได้เกิดมาเป็นคนก็คือ ศีลนั่นเอง เพราะฉะนั้น ถึงคราวคบใคร ดูว่าเพื่อน คนนั้นรักษาศีลดีไหม ถ้ารักษาศีลไม่ดีก็ช่วย ตักเตือนแก้ไขให้เขาด้วย ถ้าช่วยแล้วเขาไม่ยอม ให้แก้ ก็ถอยออกมาเถิด อย่าไปคบกับเขาเลย เพราะเขาได้ถอยหลังจากความเป็นคนไปแล้ว ประการที่ ๒ รับผิดชอบต่อคนรอบข้าง คือมีความรับผิดชอบต่อครอบครัวของเราเอง คือ คุณพ่อ คุณแม่ พี่น้อง รวมทั้งคนใช้ในบ้านด้วย คุณหนูต้องรับผิดชอบให้ดี คือ ๒.๑) ต้องถนอมน้ำใจคุณพ่อ เพราะท่าน เหนื่อยที่ต้องทํางานหาเงินมาเลี้ยงดูเรา ยก ตัวอย่าง ค่าเทอมที่ผ่านมา เบิกจากคุณพ่อแต่ละ ครั้งท่านถอนหายใจทุกครั้ง ฉะนั้นอะไรที่กระทบใจ หรือไปเพิ่มงานให้คุณพ่อต้องทํางานหนักมาก ขึ้นอีก ห้ามทำ ๒.๒) ถนอมใจคุณแม่ ท่านอยู่บ้านดูเหมือน ไม่เหนื่อย แต่จริงๆ แล้วท่านเหนื่อย แค่ตามดู ความประพฤติของคุณหนู คุณแม่ก็เหนื่อยแล้ว คุณพ่อต้องไปทำงานในโลกภายนอก ก็เป็น ธรรมดาที่คุณแม่ต้องระวังหลัง ช่วยมองอนาคต ดูรายละเอียดต่างๆ เตรียมไว้ให้คุณหนูสารพัด ๒.๓) ถนอมใจพี่น้อง เราเกิดมาแล้ว มี พี่น้องกี่คน จะทำอะไรแต่ละอย่าง ก็ต้องให้ ความเคารพ ให้เกียรติกันตามอาวุโส ต่อไปภาย หน้าก็จะได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันได้ แต่ถ้า ไม่ถนอมน้ำใจกันแล้ว พี่น้องต้องแตกสามัคคีกัน แต่เล็ก อนาคตจะรักษาสมบัติของพ่อแม่ไว้ไม่ได้ ๒.๔) ถนอมใจคนรับใช้ อย่ามองว่าเขา เป็นคนใช้ ให้มองว่า เขาเป็นคนที่มาช่วยคุณพ่อ เราหาเลี้ยงชีพ เราเองก็มีหน้าที่รับผิดชอบต่อครอบครัว เราอย่างนี้ เพื่อนคนไหนที่เขาไม่รับผิดชอบพ่อแม่ พี่น้อง ครอบครัวของเขา เตือนได้ก็เตือน เตือน ไม่ได้ก็ถอยเถอะ เดี๋ยวความไม่รับผิดชอบ ประเภทนี้จะลามมาถึงเรา ประการที่ ๓ รับผิดชอบต่อสังคมส่วนรวม คือรับผิดชอบต่อสถาบันที่เราศึกษาอยู่ ต่อครูบา อาจารย์ ต่อชื่อเสียงของสถาบัน ไม่ว่า การกีฬา หรืออะไรทั้งสิ้นที่เกี่ยวกับชื่อเสียงของ มหาวิทยาลัย เราทำได้ก็ต้องทำ เพราะ มหาวิทยาลัยของเรายิ่งมีเครดิตดี มีชื่อเสียงดี เท่าไร สิ่งเหล่านี้ก็ย้อนมาถึงตัวเราเองอีกนั่นแหละ เวลามีคนมาถามว่า จบจากสถาบันไหน พอตอบ ว่า มาจากสถาบันที่ดังๆ แค่นี้หน้าเราก็บานแล้ว อยู่ ๓๔ () kalyanamitra.org