ความสัมพันธ์ในครอบครัวและกรรม : หน้า 60/80

ALK ที่ต้องมาเป็นแม่ลูกกันเพราะในชาตินั้นนายทหารใหญ่มา ติดพันกับนักร้องในคณะละครและได้อยู่ร่วมกันระยะหนึ่ง ที่เอาแต่ใจตนเองเพราะติดนิสัยที่เคยเป็นเจ้านาย ที่อยู่ในครรภ์นานคลอดยาก เลี้ยงก็ยาก เพราะ ที่ต้องมาขาเสียไป 1 ขา(ขาเป๋) กรรมที่เคยไปสั่งขังทหารและเคยให้ล้อมเมืองเขา เงินจากที่ไหนมาจ่าย อัดอั้นตันใจมาก ไม่มีใครตอบเราได้ ยกเว้นคุณครูไม่ใหญ่ ลูกทุกคนมาฟังพร้อมกัน ยกเว้นลูกที่ไม่เข้าวัด จากเรื่องราว ท่านหมดอายุขัยผ่าตัดก็ตายไม่ผ่าตัดก็ตาย แม้จะเอาหมอเทวดาล้านๆ ตน หรือเทวดามาหมดสวรรค์ ก็รักษาไม่หาย แถมเจ็บตัวและเสียเงินฟรี พิธีกร : ขณะฟังไปลุ้นไปว่าแม่จะไปไหน? นร.อนุบาลฯ สุปราณี : ใช่ค่ะ ทุกคนลุ้นมาก พอคุณครูไม่ใหญ่บอกว่า ได้ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ ทุกคนส่งเสียงเฮ ! ดังลั่นเลย เพราะพวกเราลูกๆ พยายามชักชวนท่านเข้าวัดพระธรรมกายจนท่านมีศรัทธา งานบุญใหญ่ อาทิตย์ต้นเดือน ท่านไม่เคยพลาด เคารพศรัทธาหลวงปู่ คุณยาย หลวงพ่อ ก่อนท่านสิ้นลม เราก็ทำตามหลักวิชชาคือ สั่งสมบุญให้ท่าน ปล่อยปลา ถวายสังฆทาน แล้วบอกให้ท่านอนุโมทนา บั้นปลายท่านเป็นห่วงลูกๆ ที่ยังไม่เข้าวัด จนลูกรับปากว่าจะเข้าวัดท่านจึงหมดห่วง ใจใสได้ไปดุสิตบุรี พิธีกร : แล้ว คุณครูไม่ใหญ่บอกว่า แม่ท่านสะดุดนิดหนึ่ง ที่เห็นลูกทะเลาะกันล่ะ นร.อนุบาลฯ สุปราณี : ตรงนี้อัศจรรย์ ซึ่งมากเลยค่ะ เพราะคำพูดลักษณะนี้ สำนวนนี้ แม่ชอบพูด คุณครูไม่ใหญ่พูดได้เหมือนมาก “ช่างหัวมัน ปล่อยให้มันเถียง ทะเลาะกันไป” ลูกทุกคน จึงได้สติไม่ทะเลาะ กันอีก พิธีกร : แล้วคุณแม่ใหญ่ที่เลี้ยงดูเรามาละ หายห่วงมั้ย นร.อนุบาลฯ สุปราณี : หมดห่วงค่ะ แม่ใหญ่ตอนเป็นมนุษย์ไม่ค่อยสมหวังกับคุณพ่อเลย ท่านรัก คุณพ่อมาก แต่คุณพ่อไม่ค่อยรักแม่ใหญ่ แต่ตอนนี้คุณแม่ใหญ่สมหวังในความรักกับคุณพ่อไปเป็นคนธรรพ์ ด้วยกันที่ป่าหิมพานต์ พิธีกร : ที่อดีตชาติเราเป็นนักร้องรู้สึกอย่างไร นร.อนุบาลฯ สุปราณี : เชื่อค่ะ เพราะชอบร้องเพลงตั้งแต่เด็ก แต่คุณพ่อห้ามแล้วประกาศว่า ใคร เป็นนักร้องจะยิงทิ้ง สุดท้ายเราก็เป็นนักร้องจนได้ แล้วพ่อก็ปลื้มด้วย แต่ไม่อยากเป็นคนธรรพ์ เรากลัว เป็นคนธรรพ์ อยากจะไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ พิธีกร : เกี่ยวกับอุปนิสัยของตนเองละครับ นร.อนุบาลฯ สุปราณี : ได้ฟังแล้ว รู้สึกอายมากๆ ค่ะ ตลอดเวลาที่เข้าวัดมาคิดว่าตัวเองปรับปรุง ตัวดีแล้ว เรายังเอาแต่ใจตนเองอยู่ แม่ไม่ค่อยตามใจก็ขัดใจกับแม่ แต่แม่ใหญ่ตามใจขออะไรให้หมดจึงรัก แม่ใหญ่มาก จริงอย่างที่คุณครูไม่ใหญ่ว่าไว้จริงๆ ที่ลำบากธุรกิจล้มเหลวก็เชื่อค่ะว่าในอดีตทำทานไม่สม่ำเสมอ อีกกรรมหนึ่งที่ทึ่งอัศจรรย์และเชื่อสนิทใจคือ นิสัยให้ของใครแล้วมักขอคืนเมื่อคนนั้นทำไม่ถูกใจ ที่บอกเชื่อ สนิทใจในเรื่องราวฝันในฝันของคุณครูไม่ใหญ่ เพราะไม่ใช่ในชาติในอดีตเท่านั้นที่ให้ของใครแล้วมักขอคืน ชาติปัจจุบันก็เป็น คือเคยให้แหวนกับพี่สาว พอโกรธก็เอาแหวนจากพี่สาวคืน พี่สาวนั่งฟังอยู่ด้วยหัวเราะ ชอบใจใหญ่บอกว่าใช่ๆ แล้วขอแหวนคืน ก็จะให้พี่สาวคืนค่ะ อยู่ใน ๕๘