ความทุกข์และการสังเกตในวัฏสงสาร : หน้า 41/80

ดังนั้น บุคคลที่ตั้งความปรารถนามาเป็นพระพุทธเจ้านั้น จะต้องมีความรู้ ในความเป็นจริงของโลกและชีวิตในระดับหนึ่ง ยาจกก็ทุกข์แบบยาจก ชนชั้นกลางก็ทุกข์ แบบชนชั้นกลาง ความทุกข์ มี ๒ ประการ ประการแรก คือ ทุกข์ประจำ เป็นความ ทุกข์ที่เกิดมาพร้อมกับร่างกายที่เกิดมา คือ ความแก่ ความตาย ซึ่งเป็นสิ่งที่ใครๆ ก็ หลีกเลี่ยงไม่ได้ ประการที่สอง คือ ทุกข์จร เป็นทุกข์ที่ เกิดจากความไม่สบายกาย เจ็บไข้ได้ป่วย ความร่ำไรรำพัน ความน้อยใจ คับแค้นใจ ประสบกับสิ่งที่เกลียดชังบ้าง พลัดพรากจาก สิ่งที่รักบ้าง ไม่สมหวังดังใจบ้าง ซึ่งความทุกข์ จรเหล่านี้จะมีมากน้อยขึ้นอยู่กับวิบากกรรม ของแต่ละบุคคล ดังนั้น เราจะเห็นได้ว่าการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และเสื่อมสลายไปของโลก รวมถึงสรรพสัตว์ ทั้งหลาย ทุกชีวิตต่างล้วนต้องประสบความ ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ เกิดขึ้นเป็นธรรมชาติของโลกใบนี้และเป็น ธรรมชาติของทุกๆ ชีวิต เมื่อสรรพสัตว์ทั้งหลายต่างต้องเวียนว่าย ตายเกิดอยู่ในวัฏสงสารนานเข้า สัตว์ผู้สั่งสม ปัญญามามากก็จะเกิดการสังเกต จะมีการ อยู่ใน รู้ว่า โลกที่เราอยู่นี้ มีวันแตกดับไป แล้วเกิดขึ้นใหม่ พร้อมกับ ตั้งอยู่ และในที่สุดก็มีวันเสื่อมสลายไปนับจำนวนครั้งไม่ถ้วน แม้กระทั่งสรรพสัตว์ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ เทวดา พรหม อรูปพรหม ตลอดจนสัตว์เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย สัตว์นรก ต่างต้องวนเวียนอยู่ในวัฏสงสารนี้ 00000000000 ถ้าชาติไหนสัตวโลกเหล่านั้นทำความดี ก็จะไปเกิดในสุคติ เป็นมนุษย์ เทวดา พรหม อรูปพรหม ตามกำลังแห่งบุญ พัฒนาตนเองขึ้นไปตามลำาดับ จะมีสติปัญญา มากขึ้นจนกระทั่งถึงในระดับหนึ่ง เมื่อประสบ เหตุการณ์ที่สะดุดใจ บุคคลผู้นั้นก็จะพลันคิด ได้ว่า วัฏสงสารนี้ก็คือทะเลแห่งกองทุกข์ kalyanamitra.org