KALYANAM : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 1717 / 1767

การศึกษาเรื่องพุทธกิจประจำวันทั้ง ๕ ประการนี้ ย่อม ทำให้เราได้ทราบถึงความตระหนักในคุณค่าของเวลาในชีวิตที่มี อยู่อย่างจำกัดของพระองค์ในการช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้พ้นจาก ความทุกข์ในวัฏสงสาร พระองค์จึงทรงต

การศึกษาเรื่องพุทธกิจประจำวันทั้ง ๕ ประการนี้ ย่อม ทำให้เราได้ทราบถึงความตระหนักในคุณค่าของเวลาในชีวิตที่มี อยู่อย่างจำกัดของพระองค์ในการช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้พ้นจาก ความทุกข์ในวัฏสงสาร พระองค์จึงทรงตร

หน้านี้เป็นภาพประกอบและไม่มีข้อความเนื้อหาที่ OCR อ่านได้

พุทธภารกิจเร่งสร้างคน Q). การสร้างคนในยุคต้นพุทธกาล การเร่งสร้างคนในยุคต้นพุทธกาลนั้น พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าทรงมุ่งเน้นไปที่การสร้างพระภิกษุก่อนเป็นอันดับแรก โดย ทรงวางเป้าหมายขั้นพื้นฐานไว้ที่การฝึกฝน

พุทธภารกิจเร่งสร้างคน Q). การสร้างคนในยุคต้นพุทธกาล การเร่งสร้างคนในยุคต้นพุทธกาลนั้น พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าทรงมุ่งเน้นไปที่การสร้างพระภิกษุก่อนเป็นอันดับแรก โดย ทรงวางเป้าหมายขั้นพื้นฐานไว้ที่การฝึกฝนอ

บำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อชาวโลกด้วยการแนะนำสั่งสอน ประชาชนให้เป็นคนดี คําว่า กินน้ำน้อย หมายถึง การดำรงชีพด้วยปัจจัย ๔ ตามความจำเป็นขั้นพื้นฐานของชีวิต เหมือนต้นหญ้าที่กินน้ำ น้อย การเป็นต้นไม้ใหญ่ท

บำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อชาวโลกด้วยการแนะนำสั่งสอน ประชาชนให้เป็นคนดี คําว่า กินน้ำน้อย หมายถึง การดำรงชีพด้วยปัจจัย ๔ ตามความจำเป็นขั้นพื้นฐานของชีวิต เหมือนต้นหญ้าที่กินน้ำ น้อย การเป็นต้นไม้ใหญ่ที

บุคคลที่มีคุณสมบัติดังกล่าวนี้ ส่วนมากมักจะออกบวช ประพฤติพรหมจรรย์ ฝึกฝนอบรมตนเองเพื่อแสวงหาทางพ้น ทุกข์ด้วยตนเอง หรือเป็นผู้ที่ออกบวชเพื่อเฝ้ารอการบังเกิดขึ้น ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ก่อนแล้ว เช่น

บุคคลที่มีคุณสมบัติดังกล่าวนี้ ส่วนมากมักจะออกบวช ประพฤติพรหมจรรย์ ฝึกฝนอบรมตนเองเพื่อแสวงหาทางพ้น ทุกข์ด้วยตนเอง หรือเป็นผู้ที่ออกบวชเพื่อเฝ้ารอการบังเกิดขึ้น ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ก่อนแล้ว เช่น

ภิกษุสาวกที่บวชตลอดชีวิตในยุคต้นพุทธกาลเพิ่มขึ้นมาตาม ล่าดับจากหลักหน่วยเป็นหลักสิบ หลักสิบเป็นร้อย จากหลักร้อย เป็นหลักพัน พระพุทธศาสนาที่เริ่มต้นด้วยการตรัสรู้เพียงลำพัง พระองค์นั้น ก็เพิ่มขุนพลแห่

ภิกษุสาวกที่บวชตลอดชีวิตในยุคต้นพุทธกาลเพิ่มขึ้นมาตาม ล่าดับจากหลักหน่วยเป็นหลักสิบ หลักสิบเป็นร้อย จากหลักร้อย เป็นหลักพัน พระพุทธศาสนาที่เริ่มต้นด้วยการตรัสรู้เพียงลำพัง พระองค์นั้น ก็เพิ่มขุนพลแห่ง

๑ ภายหลังจากงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาผ่านไปสิบกว่าปี ในแคว้นชนบทที่ห่างไกลออกไปจากแคว้นมคธ ซึ่งเป็น ศูนย์กลางพระพุทธศาสนาในยุคต้นพุทธกาล ก็มีประชาชน นับถือพระพุทธศาสนาเพิ่มมากขึ้น และมีกุลบุตรขอบวชเพิ่ม

ภายหลังจากงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาผ่านไปสิบกว่าปี ในแคว้นชนบทที่ห่างไกลออกไปจากแคว้นมคธ ซึ่งเป็น ศูนย์กลางพระพุทธศาสนาในยุคต้นพุทธกาล ก็มีประชาชน นับถือพระพุทธศาสนาเพิ่มมากขึ้น และมีกุลบุตรขอบวชเพิ่ม มาก

๓) เป็นผู้มีความสามารถในการเป็นครูบาอาจารย์ คือ ให้การอบรมสั่งสอนพระภิกษุใหม่ให้เป็นผู้เลี้ยงชีพ ด้วยการถือนิสัยของนักบวชได้ สอนให้มีศีลาจารวัตร งดงามได้ สอนให้ตั้งมั่นอยู่ในพระธรรมวินัยได้ และ สอนกา

๓) เป็นผู้มีความสามารถในการเป็นครูบาอาจารย์ คือ ให้การอบรมสั่งสอนพระภิกษุใหม่ให้เป็นผู้เลี้ยงชีพ ด้วยการถือนิสัยของนักบวชได้ สอนให้มีศีลาจารวัตร งดงามได้ สอนให้ตั้งมั่นอยู่ในพระธรรมวินัยได้ และ สอนการ

ขึ้นพร้อมกันนั้นก็ทรงกำหนดเป็นวัตรปฏิบัติของพระสงฆ์ให้ตรง กันทั้งสังฆมณฑล สำหรับการฝึกอบรมพระภิกษุใหม่ในช่วงที่พระพุทธ ศาสนายังไม่มีการบัญญัติศีลสิกขาบท ๒๒๗ ข้อนี้ พระสัมมาสัม พุทธเจ้าทรงให้พระอุปัชฌ

ขึ้นพร้อมกันนั้นก็ทรงกำหนดเป็นวัตรปฏิบัติของพระสงฆ์ให้ตรง กันทั้งสังฆมณฑล สำหรับการฝึกอบรมพระภิกษุใหม่ในช่วงที่พระพุทธ ศาสนายังไม่มีการบัญญัติศีลสิกขาบท ๒๒๗ ข้อนี้ พระสัมมาสัม พุทธเจ้าทรงให้พระอุปัชฌา

อดิเรกลาภ คือ ผ้าเปลือกไม้ ผ้าฝ้าย ผ้าไหม ผ้าขนสัตว์ ผ้าป่าน ผ้าเจือกัน (เช่นผ้าด้ายแกมไหม)” นิสัยที่ ๓ อาศัยโคนไม้เป็นที่นั่งที่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “บรรพชา อาศัยโคนไม้เป็นเสนาสนะ เธอพึงทำ

อดิเรกลาภ คือ ผ้าเปลือกไม้ ผ้าฝ้าย ผ้าไหม ผ้าขนสัตว์ ผ้าป่าน ผ้าเจือกัน (เช่นผ้าด้ายแกมไหม)” นิสัยที่ ๓ อาศัยโคนไม้เป็นที่นั่งที่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “บรรพชา อาศัยโคนไม้เป็นเสนาสนะ เธอพึงทำ

ชีวิตประจำวัน” ลงไปได้มาก จึงมีเวลาที่จะบำเพ็ญสมณธรรม คือปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ได้อย่างเต็มที่ ซึ่งจะอำนวย ประโยชน์เกื้อกูลต่อการศึกษาและปฏิบัติธรรมของพระภิกษุเป็น อย่างมาก ในแต่ละวันได้แล้ว เมื่อพ

ชีวิตประจำวัน” ลงไปได้มาก จึงมีเวลาที่จะบำเพ็ญสมณธรรม คือปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ได้อย่างเต็มที่ ซึ่งจะอำนวย ประโยชน์เกื้อกูลต่อการศึกษาและปฏิบัติธรรมของพระภิกษุเป็น อย่างมาก ในแต่ละวันได้แล้ว เมื่อพร

๒) โภชเน มัตตัญญุตา คือ ความรู้ประมาณในการ บริโภคอาหาร หมายถึงมีปัญญารู้ว่าการบริโภคอาหารก็เพียง เพื่อประทังชีวิตให้รอดตายไปได้ในแต่ละวัน เพื่อเติมธาตุ ๔ ให้ กับร่างกาย เพื่อดับความหิวกระหาย เพื่อป้อ

๒) โภชเน มัตตัญญุตา คือ ความรู้ประมาณในการ บริโภคอาหาร หมายถึงมีปัญญารู้ว่าการบริโภคอาหารก็เพียง เพื่อประทังชีวิตให้รอดตายไปได้ในแต่ละวัน เพื่อเติมธาตุ ๔ ให้ กับร่างกาย เพื่อดับความหิวกระหาย เพื่อป้อง

ถึงคราวเจริญภาวนาก็ทำให้ใจสงบนิ่งได้เร็ว ไม่ฟุ้งซ่านด้วย ตัณหา ทำให้สามารถบรรลุธรรมได้เร็วไว ๓) ชาคริยานุโยค คือ การประกอบความเพียรเครื่อง ตื่นอยู่ ซึ่งหมายถึงการเจริญภาวนาอย่างต่อเนื่องในทุกอิริยาบถ

ถึงคราวเจริญภาวนาก็ทำให้ใจสงบนิ่งได้เร็ว ไม่ฟุ้งซ่านด้วย ตัณหา ทำให้สามารถบรรลุธรรมได้เร็วไว ๓) ชาคริยานุโยค คือ การประกอบความเพียรเครื่อง ตื่นอยู่ ซึ่งหมายถึงการเจริญภาวนาอย่างต่อเนื่องในทุกอิริยาบถ

เท่าใด กิเลสในใจก็ถูกกำจัดออกไปได้มากเท่านั้น ผู้ที่ปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ได้อย่างต่อเนื่องในทุก อิริยาบถ ใจย่อมมีความสงบอย่างต่อเนื่องเป็นพิเศษ ในที่สุดใจ ย่อมหยุดนิ่งถูกส่วนเป็นสมาธิที่ละเอียด ปร

เท่าใด กิเลสในใจก็ถูกกำจัดออกไปได้มากเท่านั้น ผู้ที่ปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ได้อย่างต่อเนื่องในทุก อิริยาบถ ใจย่อมมีความสงบอย่างต่อเนื่องเป็นพิเศษ ในที่สุดใจ ย่อมหยุดนิ่งถูกส่วนเป็นสมาธิที่ละเอียด ประ

ด ไม่มีถอนถอย และการที่ใจจะหยุดนิ่งอยู่ในศูนย์กลางกายได้นั้น ก็ต้องปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ในชีวิตประจำวันอย่างครบถ้วน และต่อเนื่องในทุกอิริยาบถ ตลอดวันและตลอดคืน ที่เรียกว่า อปัณณกธรรม นั่นเอง ๒. กา

ด ไม่มีถอนถอย และการที่ใจจะหยุดนิ่งอยู่ในศูนย์กลางกายได้นั้น ก็ต้องปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ในชีวิตประจำวันอย่างครบถ้วน และต่อเนื่องในทุกอิริยาบถ ตลอดวันและตลอดคืน ที่เรียกว่า อปัณณกธรรม นั่นเอง ๒. การ

ศิษย์คนใดคนหนึ่งเจ็บป่วยอาพาธขึ้นมา ก็ทรงรับสั่งให้ช่วยกัน ปรนนิบัติดูแลไปจนตลอดชีวิต หรือจนกว่าจะหายดี ในเรื่องการดูแลพระภิกษุอาพาธนี้ พระองค์ทรงให้ความ สำคัญอย่างใหญ่หลวง โดยถึงกับตรัสกำชับไว้ว่า “

ศิษย์คนใดคนหนึ่งเจ็บป่วยอาพาธขึ้นมา ก็ทรงรับสั่งให้ช่วยกัน ปรนนิบัติดูแลไปจนตลอดชีวิต หรือจนกว่าจะหายดี ในเรื่องการดูแลพระภิกษุอาพาธนี้ พระองค์ทรงให้ความ สำคัญอย่างใหญ่หลวง โดยถึงกับตรัสกำชับไว้ว่า “ภ

นิสัยของพระภิกษุบวชใหม่ติดตัวไปตลอดชีวิต โดยใช้วิธีการ ๔ ขั้นตอน คือ ๑) แนะให้ทำ ๒) ทำให้ดู ๓) อยู่ให้เห็น ๔) เคี่ยวเข็ญให้เป็นนิสัย ซึ่งเป็นมาตรฐานการฝึกอบรมที่ใช้ กันมาตั้งแต่โบราณ ซึ่งมุ่งเน้นที่ก

นิสัยของพระภิกษุบวชใหม่ติดตัวไปตลอดชีวิต โดยใช้วิธีการ ๔ ขั้นตอน คือ ๑) แนะให้ทำ ๒) ทำให้ดู ๓) อยู่ให้เห็น ๔) เคี่ยวเข็ญให้เป็นนิสัย ซึ่งเป็นมาตรฐานการฝึกอบรมที่ใช้ กันมาตั้งแต่โบราณ ซึ่งมุ่งเน้นที่กา

ด ในช่วงนี้เอง การคัดกรองคนและการฝึกอบรมเริ่มหย่อน คุณภาพลง ไม่เข้มงวดเหมือนในยุคต้นพุทธกาล เป็นเหตุให้มี พระภิกษุบางรูปประพฤติไม่ดีงาม ก่อปัญหาขึ้นในหมู่สงฆ์ และ ทําให้ชาวโลกติเตียน พระสัมมาสัมพุทธเ

ด ในช่วงนี้เอง การคัดกรองคนและการฝึกอบรมเริ่มหย่อน คุณภาพลง ไม่เข้มงวดเหมือนในยุคต้นพุทธกาล เป็นเหตุให้มี พระภิกษุบางรูปประพฤติไม่ดีงาม ก่อปัญหาขึ้นในหมู่สงฆ์ และ ทําให้ชาวโลกติเตียน พระสัมมาสัมพุทธเจ

เคี่ยวเข็ญอบรมจากพระอุปัชฌาย์หรือพระอาจารย์ตั้งแต่วันแรก ที่ได้รับอนุญาตจากที่ประชุมสงฆ์ให้เข้ามาบวชเป็นพระภิกษุใน พระพุทธศาสนา โดยเหตุที่ในช่วงปลายพุทธกาลการอบรมเคี่ยวเข็ญนิสัย ๔ และ อปัณณกธรรม ๓ ซึ

เคี่ยวเข็ญอบรมจากพระอุปัชฌาย์หรือพระอาจารย์ตั้งแต่วันแรก ที่ได้รับอนุญาตจากที่ประชุมสงฆ์ให้เข้ามาบวชเป็นพระภิกษุใน พระพุทธศาสนา โดยเหตุที่ในช่วงปลายพุทธกาลการอบรมเคี่ยวเข็ญนิสัย ๔ และ อปัณณกธรรม ๓ ซึ่

พระวินัยที่พระพุทธองค์ทรงบัญญัติขึ้นเป็นศีลสำหรับพระ ภิกษุสงฆ์นั้น มีมากถึง ๒๒๗ ข้อ แบ่งเป็น ปาราชิก ๔, สังฆาทิเสส ๑๓, อนิยต ๒, นิสสัคคียปาจิตตีย์ ๓๐, ปาจิตตีย์ ๔๒, ปาฏิเทสนียะ ๔, เสขิยวัตร ๗๕, อธิกร

พระวินัยที่พระพุทธองค์ทรงบัญญัติขึ้นเป็นศีลสำหรับพระ ภิกษุสงฆ์นั้น มีมากถึง ๒๒๗ ข้อ แบ่งเป็น ปาราชิก ๔, สังฆาทิเสส ๑๓, อนิยต ๒, นิสสัคคียปาจิตตีย์ ๓๐, ปาจิตตีย์ ๔๒, ปาฏิเทสนียะ ๔, เสขิยวัตร ๗๕, อธิกรณ