ความรู้ประมาณ : หน้า 60/188

๒) โภชเน มัตตัญญุตา คือ ความรู้ประมาณในการ บริโภคอาหาร หมายถึงมีปัญญารู้ว่าการบริโภคอาหารก็เพียง เพื่อประทังชีวิตให้รอดตายไปได้ในแต่ละวัน เพื่อเติมธาตุ ๔ ให้ กับร่างกาย เพื่อดับความหิวกระหาย เพื่อป้องกันมิให้เกิดโรค ภัยไข้เจ็บ มิได้บริโภคเพื่อความเอร็ดอร่อยในรสอาหาร เพื่อ ความอยากหล่ออยากสวย เพื่อความเลิศหรูมีหน้ามีตา ทั้งต้อง ไม่บริโภคมากเกินไป โดยยึดหลักว่า หากรู้สึกว่าการรับ ประทานอีก ๔-๕ คำ แล้วดื่มน้ำลงไปก็จะอิ่มพอดี ก็ให้หยุดรับ ประทาน ดังนั้นจึงจำเป็นต้องกะปริมาณอาหารในจานให้พอดี เพื่อไม่ให้มีเหลือทิ้งเหลือขว้างอันเป็นความสิ้นเปลืองและเพาะ นิสัยไม่ดีให้เกิดขึ้นตามมาอีกมากมาย เช่น ความมักง่าย ความ เห็นแก่ตัว เป็นต้น ผู้ที่ฝึกความรู้ประมาณในโภชนาหารอย่างสม่ำเสมอ ย่อม ทําให้เกิดผลดี ๒ ทาง คือ ทางกายกับทางใจ ในด้านทางกาย ย่อมทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บที่เกิดจาก การบริโภคเกินจําเป็น จากการตามใจปากตามใจท้อง หรือจาก อาหารที่ไม่มีประโยชน์เป็นโทษต่อร่างกาย ในด้านทางใจย่อม ทำให้กิเลสไม่สามารถอาศัยช่องทางที่ร่างกายถูกบังคับให้ต้อง เติมธาตุ ๔ เล็ดลอดเข้ามาบีบคั้นใจให้เกิดความทุกข์ได้ ทำให้ใจไม่เกิดความอยากได้ในสิ่งนั้นสิ่งนี้ตามอำนาจกิเลส ทำให้ทุกข์ในชีวิตประจำวันลดลง อาศัยข้าวเพียงไม่กี่ทัพพีก็ ดำรงชีวิตอยู่ได้ ไม่เป็นภาระในเรื่องการเลี้ยงดูของชาวโลก เมื่อ พุทธกิจเร่งสร้างคน ความรู้ประมาณ รากฐานความมั่นคงของพระพุทธศาสนา