หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
10
สารบัญ คำนำ บทที่ ๑ มิตรแท้ - มิตรเทียม ๑ บทที่ ๒ เป็นมิตรแท้ให้ตนเอง ๑๑ บทที่ ๓ ค้นธรรชาดก ๒๓ การเตือนกันเป็นของยาก บทที่ ๔ เตือนแล้วโกรธ ๒๗ ความยากในการทำหน้าที่มิตรแท้ บทที่ ๕ วชิรปุ
หน้า2
12
ข้อบ่งชี้ ของ มิตรแท้ อยู่ตรง "ความกล้าหาญ" ส่วนมิตรเทียมนั้น เอาเรื่องอาราวอะไรไม่ได้
นิสัยมิตรแท้ - มิตรเทียม
14
นิสัยมิตรแท้ - มิตรเทียม
นิสัยมิตรแท้ - มิตรเทียม พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นยอดมิตรแท้ ยอด กลายลำมิตรของสัตว์โลก พระองค์ตรัสไว้ว่ามิตรเทียมมี 5 ประเภท คือ 1. มิตรปลอฉมักเอาเปรียบเพื่อน 2. มิตรดีแต่พูด ท่าดีทีเหลว พิ่งไม่ได้
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสเกี่ยวกับมิตรเทียมซึ่งมี 5 ประเภท ได้แก่ มิตรปลอท่าที่เอาเปรียบ มิตรที่พูดดีแต่ไม่พึ่งพาได้ มิตรขี้ประจบ และมิตรที่ชวนไปในทางที่ไม่ดี ในขณะที่มิตรแท้มี 4 ประเภท คือ มิตรที่ช่
เปรียบเทียบนิสัยมิตรเทียบ-มิตรแท้
15
เปรียบเทียบนิสัยมิตรเทียบ-มิตรแท้
เปรียบเทียบนิสัยมิตรเทียบ-มิตรแท้ นิสัยมิตรเที่ยม ๕ นิสัยมิตรแท้ ๕ ๑. มิตรปลอดอก ๑. มีภาระกล้าเป็นที่เพิ่งให้เพื่อน ๒. มิตรดีแต่พูด ๒. มีแต่ร่วมทุกข์ร
บทความนี้เสนอการเปรียบเทียบนิสัยของมิตรแท้และมิตรเทียม โดยระบุคุณสมบัติที่แตกต่างกัน เช่น มิตรเทียมที่อาจให้สีสันในคำพูดแต่ไม่มีความจริงใจ ขณะที่มิตรแท้เต็มไปด้วยความกล้าและยินดีที่จะแบ่งปันทั้งทุกข์แ
ประเภทของมิตรภาพ
16
ประเภทของมิตรภาพ
มิตรปลอดออกร ๑. คิดเอาแต่ใจฝ่ายเดียว ๒. เสียให้น้อย คิดเอาให้มาก ๓. ตนมีภูมิจึงช่วยทำกิจเพื่อน ๔. คบเพราะเห็นประโยชน์จากเพื่อน มิตรดีแต่พูด ๑. อ้างเรื่องที่แล้วมาปราศรัย ๒. อ้างเรื่องยังไม่เกิดมาปราศ
เนื้อหาเกี่ยวกับมิตรภาพแบ่งออกเป็นหลายประเภท เช่น มิตรปลอดออกรที่คิดเอาแต่ใจ, มิตรดีแต่พูดที่เพียงพูดแต่ไม่ช่วย, มิตรหัวประจบที่ทำดีเพื่อรักษาอาย, มิตรชวนฉิบายที่ชักชวนในทางไม่ดี, มิตรร่วมทุกข์ร่วมสุข
ความสามารถในการเตือนในมิตรแท้
17
ความสามารถในการเตือนในมิตรแท้
ความสามารถในการเตือน...หัวใจมิตรแท้ ความยากของการเป็นมิตรแท้ คือ การตีตื่นตนเองและเป็นกัลยาณมิตรช่วยเตือนผู้อื่นด้วย หัวใจของมิตรแท้จึงอยู่ที่ "ความสามารถในการเตือน" พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นสุดยอด
ความยากของการเป็นมิตรแท้คือการต้องหล่อหลอมตนเองและหมั่นเตือนสติผู้อื่นให้เดินไปในทางที่ดี คุณค่าของการเป็นมิตรแท้อยู่ที่การชี้ทางและช่วยเหลือเพื่อน ให้ก้าวหน้าต่อไป หลวงพ่ออ้างอิงถึงชีวิตประจำวัน ผู้ค
ทิ้งนิสัยมิตรเทียม สร้างนิสัยมิตรแท้
19
ทิ้งนิสัยมิตรเทียม สร้างนิสัยมิตรแท้
ทิ้งนิสัยมิตรเทียม สร้างนิสัยมิตรแท้ หลวงพ่อมัมมะชัยและคุณยาย เป็นมิตรแท้ของหลวงพ่อ นอกจากนี้มีอีก ๒-๓ คนเท่านั้น พยายามหาว่าทำอย่างไรจะมีมิตร ประเภทนี้เยอะ ๆ จนวันหนึ่งนั่งสมาธิแล้วเกิดความคิดว่า แท
บทความนี้พูดถึงการสร้างนิสัยมิตรแท้ โดยการพัฒนาตนเองและไม่แสวงหาผู้อื่น ซึ่งหลวงพ่อมัมมะชัยได้แบ่งปันประสบการณ์เกี่ยวกับการมองเห็นพฤติกรรมของมิตรเทียมและมิตรแท้อันดับต้นๆ ของชีวิต หลวงพ่อแนะนำให้เรากำ
เป็นมิตรแท้ให้ตนเอง
24
เป็นมิตรแท้ให้ตนเอง
เป็นมิตรแท้ให้ตนเอง เรื่องของเราคือการกำจัดมิตรเทียม สร้างมิตรแท้ให้ได้ อย่าเพิ่งไปหากลุ่มมิตรจากคนอื่น แต่หว่าจะเป็นมิตรแท้ให้กับตนเองอย่างไร ไปดูตัวอย่างการเป็นมิตรแท้ให้ตนเองของพระนางมิลิกา กัน ม
เนื้อหานี้กล่าวถึงวิธีการเป็นมิตรแท้ให้กับตนเอง โดยเริ่มจากการกำจัดมิตรเทียม พร้อมตัวอย่างจากพระนางมิลิกาที่เข้าเฝ้าพระผู้มีประภาค เพื่อสอบถามเกี่ยวกับเหตุและปัจจัยที่มีผลต่อรูปโฉมและฐานะของคนในสังคม
ความแตกต่างของมนุษย์: ความสวย ความรวย และความสูงศักดิ์
25
ความแตกต่างของมนุษย์: ความสวย ความรวย และความสูงศักดิ์
3. อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้มาว่าคนในโลกนี้ มีรูปร่าง น่าดู น่าอิ้มใส มีผิวพรุนผ่องผ่องยิ่งนัก แต่เป็นคนยากจน ขัดสนทรัพย์ ขัดสนโภคะ ตำศักดิ์ดี 4. อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้มาว่าคนในโลกนี้ มีรูปร
เนื้อหาพูดถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้ผู้คนแตกต่างกัน ทั้งในแง่ความสวยงาม ความรวย และระดับทางสังคม โดยมีคำถามจากพระนางที่ทูลถามพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความแตกต่างนี้ พระพุทธเจ้าตอบว่า ความโกธร ความขัดเคือง และกา
การให้และการขาของผู้อื่น
26
การให้และการขาของผู้อื่น
การให้ัว และการขาของผู้อื่น ก็คืนน ตำรอฃงคีดยา ถ้ามาตลอดนนุจินตุจากอัตตวามันสู่อความเป็นอย่างนี้ กลับมาเกิด ในชาติใด ๆ ย่อมนุผู่มีวรรณะไม่งาม รูปช่าง ไม่น่าดู และเป็นคน ยากจน ขัดสนทรัพย์ ขัดสนโภคะ ต่ำ
เนื้อหานี้พูดถึงการให้และการขาของผู้อื่น ซึ่งเชื่อมโยงกับกรรมที่ทำในชาติที่แล้วและผลที่จะเกิดขึ้นในชาติหน้า หนึ่งคำถามที่สอดคล้องคือเราจะเลือกทำอย่างไรในปัจจุบัน เพื่อให้ได้ผลที่ดีในอนาคต การกลับมาทบท
การวิเคราะห์ชาติก่อนและชาติต่อไป
27
การวิเคราะห์ชาติก่อนและชาติต่อไป
เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว พระนางสิลิกาเทวี ได้ทราบกูลพระผู้มีพระภาคว่า “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ๑. ในชาตือต่อไป จะรอหยมมัฉเป็นคนโกรธ มากไป ด้วยความคับแค้นใจ ถูกว่าสิ่งน้อยก็นิดคือ ฉุนเฉียว กระฟั
พระนางสิลิกาเทวีได้นำเสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับชาติก่อนและชาติต่อไป ซึ่งแสดงถึงผลของกรรมในชีวิตปัจจุบัน โดยแบ่งประเด็นออกเป็น 3 ตอน ได้แก่ การตอบสนองต่ออารมณ์โกรธ ผลของการให้ทานในชาติก่อน และความเชื่อเร
หลักการใช้ชีวิตตามคำสอนของหมอ
28
หลักการใช้ชีวิตตามคำสอนของหมอ
ตั้งแต่วินี้เป็นต้นไป หมอฉัน ๑. จักไม้โกรธ ไม่มากไปด้วยความคับแค้นใจ ถึงจะถูกว่ากล่าวมากก็จักไม่ขดเคือง ไมฉุนเฉียว ไม่กระฟัดกระเฟียด ไม่กระด้างกระเดื่อง ไม่แสดงอาการโกรธ ความขดเคือง และความไม่พอใจ แล
เนื้อหานี้นำเสนอหลักการในการใช้ชีวิตที่ดีจากหมอ ที่มีทั้งการควบคุมอารมณ์ไม่ให้อยู่ในภาวะโกรธ จักให้ทานแก่ผู้อื่นอย่างเสมอภาค ทั้งข้าว น้ำ ผ้า รวมถึงการมีใจที่ไม่ยึดติดกับความเคารพจากผู้อื่นและการบูชา
การเรียนรู้ธรรมะเพื่อการพัฒนาตน
30
การเรียนรู้ธรรมะเพื่อการพัฒนาตน
เรียนธรรมะแล้วอ่อนมองตน คำถาม : จากตัวอย่างพระนางมัลลิกาเทวี ให้พิจารณาตัวเองว่าเราจะเป็นมิตรแท้ให้ตัวเองในแมงมุมต่าง ๆ ได้อย่างไร และจะกลับไปแก้ไขตัวเองอย่างไร คำตอบ : "ชาตินี้ผิวไม่สวย ลูกจะขอไม่อ
เนื้อหาเน้นการเรียนรู้ธรรมะผ่านตัวอย่างพระนางมัลลิกาเทวี โดยการพิจารณาตนเพื่อเป็นมิตรแท้และการปรับปรุงผ่านการทำความดีและการอ่อนน้อม ตลอดจนการจัดการตัวเองในการรับฟังคำติชมจากคนรุ่นน้องเพื่อการเติบโตและ
การเตือนใจในความสัมพันธ์
37
การเตือนใจในความสัมพันธ์
จากบทสนทนานี้ จะเห็นว่า การเตือนกันยากแค่ไหน อย่าว่าแต่พวกเรา แม้แต่ศิษย์ไพร่นักบวชเอง ก็ไม่ง่ายที่จะตักเตือนกัน ดังเช่นเรื่องราวในคันธาราชกซ่งเป็นเรื่องระหว่างพระพุทธเจ้า กับพระอานนท์ที่รักเถารพกันข้
บทสนทนาเกี่ยวกับความสำคัญของการเตือนใจในความสัมพันธ์ระหว่างคน โดยชี้ให้เห็นว่าความยากลำบากในการเตือนกันนั้น รวมถึงความไม่เท่ากันของมุมมองและพัฒนาการของแต่ละคน การเตือนสามารถช่วยเพิ่มบารมีได้ แต่ก็ต้อง
ปฐมบทแห่งคันธรชาดก
38
ปฐมบทแห่งคันธรชาดก
ปฐมบทแห่งคันธรชาดก พระคาถาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ เภัสชะสิ้นบริวารสีขาวบท สีขาวบทว่าด้วยการทำการสะสมงสัง แล้วจึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า ทุตวา คามสุนาสนี ดังนี้ แม้แต่การสะสมย
บทเรียนในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาว่าด้วยการรักษาสุขภาพและการสะสมงสัง พระพุทธองค์เน้นย้ำความสำคัญของการดูแลตัวเองก่อนที่จะพึ่งพาอะไรอื่น การกล่าวถึงเหตุการณ์ในกรุงเทพฯ ที่เกี่ยวข้องกับท่านปิลินทวัจฉะ
การปฏิบัติตนตามหลักธรรมของพระพุทธองค์
39
การปฏิบัติตนตามหลักธรรมของพระพุทธองค์
พระเปลินวัดว่าจะ ท่านไปแสดงฤทธิ์มา ประชาชนต่าง เสื้อใส่ จึงถวายเกล้าฯ ๕ ได้แก่ น้ำตาล น้ำผึ้ง น้ำอ้อย เนยใส เนย ข้น เพราะระวังตาดในตัวอย่างดี เกล้าฯ ๕ อย่างนี้จึงเพียงพอแล้ว คราวจะนอนก็หมออย่างดี ถาตก
เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตนตามคำสอนของพระพุทธองค์ โดยเฉพาะในเรื่องของการใช้ชีวิตอย่างมีสติและการดูแลสุขภาพ ซึ่งสติถือเป็นยาป้องกันโรค เพื่อให้ชีวิตมีคุณภาพและสุขภาพที่ดี การถวายอาหารต่างๆ ที่เหมาะสมแ
พระราชาสละราชสมบัติ
44
พระราชาสละราชสมบัติ
พอสมควรแล้ว ทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อบ้านเมืองมาพอควรแล้ว ช่วงชีวิตที่เหลือขอดูแลตัวเอง จงขอสละราชสมบัติ พระราชาในคืนราชันนั้นทรงสละราชสมบัติเครดิตออกทรง ผนวชเป็นฤาษี ยังฌานและอภิญญาให้เกิดขึ้นแล้ว ทรง
เนื้อหาเกี่ยวกับพระราชาที่ทรงสละราชสมบัติในคืนราชันและผนวชเป็นฤาษี เพื่อดูแลตัวเองและบรรลุถึงฌานและอภิญญาที่สูงขึ้น โดยมีการกล่าวถึงอภิญญา 6 ซึ่งรวมถึงพลังและความรู้ต่าง ๆ เพื่อเข้าใจและแก้ไขปัญหาต่าง
อภิญญาและโลกยะ
45
อภิญญาและโลกยะ
อภิญญาแห่งโลกยะ ต่างจากของพระอรหันต์ซึ่งเป็นระดับโลกุตตรระดับรายละเอียดจะไม่เท่ากัน เนื่องจากความละเอียดของใจไม่เท่ากัน และระดับโลกยะได้เพียง ๕ ข้อแรกเท่านั้น ส่วนพระอรหันต์ได้มาจากภายใน เห็นด้วยตาของ
บทความนี้สำรวจอภิญญาแห่งโลกยะ และการเปรียบเทียบกับพระอรหันต์ ซึ่งมีระดับความละเอียดของจิตที่แตกต่างกัน โดยพระอรหันต์สามารถมองเห็นและกำจัดกิเลสได้ในขณะที่โลกยะไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ นอกจากนี้ยังพูดถึงก
ความแตกต่างและวัฒนธรรมในสังคม
46
ความแตกต่างและวัฒนธรรมในสังคม
ตะปุ่มตะป่ำขึ้นมาเป็นแม่น้ำ ภูเขา คนที่อยู่บนเขาก็ต้องมีศัพท์เรียกของที่อยู่บนเขา อยู่ที่ราบก็มีศัพท์เรียกของที่ราบ ที่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ ก็มีศัพท์เรียกของที่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ เมื่อเป็นอย่างนี้ภาษาก็เกิดขึ้นหลาย
เนื้อหาเกี่ยวกับความแตกต่างทางภาษาและวัฒนธรรมที่เกิดจากสภาพแวดล้อมต่าง ๆ เช่น ภูเขา ที่ราบ และความเหนื่อยการทำอาหาร รูปแบบการต่อสู้ และการทะเลาะกันที่มีเบื้องหลังจากประเทศที่ใหญ่กว่า ผลกระทบที่เกิดจาก
การทรงนวชและคำสอนในดินแดนหิมพานต์
47
การทรงนวชและคำสอนในดินแดนหิมพานต์
เสด็จออกทรงนวชแล้วทรงดำรัสว่า เมื่อสวยของเราทรงนวชแล้ว เราจักทำอย่างไรกับบรษสมดัง แล้วจึงสละสมบัติในมิลลิลา นครอันกว้างยาว ๗ โยชน์ คลังที่เต็มเพียบอยู่ในหมู่บ้าน ๑๖,๐๐๐ หมู่บ้าน ในวีเททธรัฐประมาณ ๓๐๐
ในเมื่อทรงนวชแล้ว เสด็จออกจากราชสมบัติในนครที่กว้างใหญ่ เสด็จสู่ดินแดนหิมพานต์เพื่อเสวยผลไม้และเรียนรู้คำสอนจากอาจารย์ มีการกล่าวถึงการดำเนินชีวิตหลังการทรงนวชที่ไม่ยึดติดกับทรัพย์สมบัติ การแสดงอาถรรพ