การทรงนวชและคำสอนในดินแดนหิมพานต์ : หน้า 47/131

เสด็จออกทรงนวชแล้วทรงดำรัสว่า เมื่อสวยของเราทรงนวชแล้ว เราจักทำอย่างไรกับบรษสมดัง แล้วจึงสละสมบัติในมิลลิลา นครอันกว้างยาว ๗ โยชน์ คลังที่เต็มเพียบอยู่ในหมู่บ้าน ๑๖,๐๐๐ หมู่บ้าน ในวีเททธรัฐประมาณ ๓๐๐ โยชน์ และหญิงฟ้อน ๑๖,๐๐๐ นาง ไม่ทรงคำังถึงพระราชโอรสและพระราชธิดา เสด็จสู่ท้องถิ่น ดินแดนหิมพานต์ ทรงนวชแล้ว เสวยผลไม้จากที่ประทับอยู่ในภูเขา ไม่เป็นที่อาศัยในรัชกาลก่อนๆ ครั้งนั้นฉิมทอดทับการอุ้มบุตรจากธารธรสบ ในวันเพ็ญวันหนึ่งเมื่อท่านทั้ง ๒ นั่ง กล่าวอาถรรพ์ประกอบด้วยธรรม กัน ณ คงต้นไม้ต้นหนึ่ง พระราชบุตรบังดวงจันทร์ที่ลอยเด่น อยู่ท้องฟ้า ท่านวิตหดบลักว่าแสงพระจันทร์หายไปเพราะอะไร หนอ จึงมองดูเห็นพระจันทร์ถูกครุกราผิดไว้ จึงเรียนถามว่า ข้าแต่ท่านอาจารย์อะไรหนอ นั่นได้บงพระจันทร์ทำให้หมดสิ้น ท่านค้นธารดาบตอบว่า ดูก่อนอันเตวาสิก นี้ชื่อว่ารุเป็นเครื่องสร้างมองอย่างหนึ่งของพระจันทร์ ไม่ให้พระจันทร์ส่อง สว่าง แม้เราเห็นดวงจันทร์ถูกธูปงับแล้ว คิดว่าดวงจันทร์ที่ริศสุทธิ นี้ก็กลายเป็นหมดแสงไป เพราะเครื่องสร้างหมอที่จริม ราชสมบัติ นี้ก็เป็นเครื่องสร้างหมอแม้สำหรับเรา เราก็ย่อมอยู่จนกระทั่ง www.dattajeewo.com