ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทิ้งนิสัยมิตรเทียม สร้างนิสัยมิตรแท้
หลวงพ่อมัมมะชัยและคุณยาย เป็นมิตรแท้ของหลวงพ่อ นอกจากนี้มีอีก ๒-๓ คนเท่านั้น พยายามหาว่าทำอย่างไรจะมีมิตร ประเภทนี้เยอะ ๆ จนวันหนึ่งนั่งสมาธิแล้วเกิดความคิดว่า แทนที่จะไปแสงหาคนเหล่านี้ว่าที่ไหน ไม่แสวงหาแล้ว แต่เราจะสร้างสิ่งเหล่านี้ให้มีในตัวเองอะ ๆ แล้วใครมาใกล้จะรับก็รับไป พร้อมให้เต็มที่ ใครไม่พร้อมไม่เป็นไร แบบนี้ง่ายกว่าไปตระเวนหา
คิดแบบนี้เพราะ หลังจากอ่านพฤติกรรมชั่ว ๆ ของมิตรเทียม และพฤติกรรมดี ๆ ของมิตรแท้ ประกอบกันนั่งสมาธิมาเข้า จึงเห็นว่า เรามีเชื้อช้า ๆ ของมิตรเทียมครบเลย แต่ทิ้งไปเยอะแล้ว ดังนั้น มาอยู่ก็เพื่อดัดสันตนทั้งนิสัยมิตรเทียมไปให้หมด แล้วสร้างนิสัยมิตรแท้ขึ้นมาให้เต็มที่
สันดานมิตรเทียมทั้ง ๑๒ อย่างกำจัดไม่ง่ายหรอก เช้า ๆ ตื่นขึ้นมาดิจะกำจัดให้หมด พอทำงานเหนื่อยหน่อยก็ช่าง ไม่สนใจำกำจัดแล้ว มันยากแบบนี้ พระพุทธองค์ใช้เวลาสร้างบารมีเยอะขนาดนี้เพราะมันผลุบ ๆ โผล่ ๆ แก้ไม่ขาด เนื่องจากการทำสมาธิของ มีวชิรณะ ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน มุ่ะสัตว์แลกด้วยชีวิต ถึงเวลาเขามีโอกาสก็เอาชีวิตคืนเหมือนกัน หรือ ลักขโมย เอาของเขามาแลกด้วยชีวิตเขา และเอาชีวิตเราไปเสี่ยง ถึงเวลาเขาเอาคืนก็เอา