ความมหัศจรรย์ของบุญ
…พักฟื้นที่บ้านได้ แต่อีกใจหนึ่งก็เสียดายที่ดิฉันยัง
ไม่ได้พบกับอ๊อฟ และยังไม่ได้คุยกันเลย ติดต่อ
โทรศัพท์ไปถามน้าเปิ้ล ทราบว่านั่งรถไฟไปกับคุณ
แม่ เพื่อเยี่ยมคุณพ่อที่ จ.ลพบุรี ยังไม่กลับ
ต่อมาก็ทราบอีกว่…
หลังงานกฐิน ๒๕๓๕ ผ่านไป ๑ อาทิตย์ หลวงพี่ได้ให้ดิฉันไปติดตามผลอาการของอ๊อฟที่ โรงพยาบาลอีก ดิฉันได้ไปเยี่ยม ปรากฏว่าอ๊อฟ ลืมตาได้แล้ว แต่ยังนอนนิ่งเฉยอยู่ ยังไม่รับรู้อะไร ทั้งสิ้น ดิฉันดีใจ มีความปีต