อาห. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 180 / 210

ประโยค๒ - ชมรมปฏิกรณ์ (ปฏิโม ภาโค) - หน้าที่ 72 วนทิศวา กตปฏิญาณา สุตตรา ทวิกัน อกสาวาวาณ คาสวิหาร ปฐิวิโต อาทิตโต ปุรฉาย สพฺพ ฯ ปวดติ อาโรโมสิ สุตตา น โโย ภิกขุ อินฑนา โส อุตตโน อนุญฺจิ วิวุติ ธารา

ข้อความนี้สำรวจบทบาทของการปฏิกรณ์และความสำคัญของอาหารในบริบทของพระธรรมและคำสอน โดยเน้นถึงความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตมนุษย์และการเรียนรู้จากธรรม สุดท้ายเนื้อหายังกล่าวถึงปรัชญาและการรู้จักตน ผ่านการสื่อสา

ประโยค๒๔ - ชมภูฎกถา (ปุโรหิตภาค๒) - หน้าที่ 81 ทาย ทาู่ ยุคฤฏฐาณ ทาย เทนดิ. เลท อิมา นิยเมน เอกทิวัส สมชัช ปลสมาน ปริปกคฤฏฎา อานาส ทิฏฐ ปริมกิวเวสสุ วิบ หิตพฤฏฐาณ หาโส ว่า สำภฤฏฐาณ สํฅโต วา ทาย ทาย

เนื้อหาหน้านี้กล่าวถึงการทายทาู่ อธิบายเกี่ยวกับการสำรวจสรรพสิ่งและความสำคัญของการมีทายแบบชัดเจน นอกจากนี้ยังระบุถึงคุณสมบัติของการเป็นปุโรหิตและวิธีการปฏิบัติตนให้เหมาะสมต่อสถานการณ์ การกล่าวถึงโมกษม

ประโยค2- ชุมปากญกกา (ปฺญโฒ ภาโค) - หน้าที่ 83 คุณฉนโต เฌอ ทิสวา จินเตสึ มอา เอวฺโวโร ปาม ปฺพูพิชโต น ทิวอุปโพเยย เฮ โลเก อรฺหนโต วา อรฺหนตุคฺคี วา สมาปนุนา อย่า แต สิกฺขิ อนุเณโตร ยมมานาห อิมิ กิญฺจิ

บทที่ 83 ของชุมปากญกกา พูดถึงหลักธรรมและการศึกษาในบริบทของการพัฒนาจิตใจและการเข้าถึงความสุขที่แท้จริง โดยเน้นการยึดถือในคุณธรรมและการฝึกฝนจิตใจให้มีความสงบสุข ตัวบทได้พูดถึงการเข้าใจธรรมะผ่านการปฏิบัต

ประโยค๒-ชมป่าทกฏกาฏ (ปฐมภาค๓) - หน้าที่ 84 " อุปปั วา พุข วา ภาสสุว อุตฺถโมวา เม อุตฺถโม กิ คาสี พุญฺชาน พุญฺติโ. เวว ฏุตาเด " เยยมามาเหตุปุปวา เตสา เหตุว ตาตาคโต เตสญฺจ โอ นิสิโร จ เอว วา ที มหาสมโ

เนื้อหานี้พูดถึงป่าทกฏกาฏและข้อความสำคัญที่แสดงถึงความรักในวิชาธรรมะที่สืบทอดมาจากพระพุทธเจ้า การปฏิบัติธรรมที่ถูกกล่าวถึงในพระไตรปิฎก แสดงให้เห็นแนวทางการเข้าถึงสมาธิและความรู้ที่แท้จริง การมีวินัยใน

ประโยค๒ - ชมภูฤกษา (ปฐม ภาโค) - หน้าที่ 92 โอภาส ยาจิตจวา ปูณปูนา ยานอุตา วิลิตวา ปัจจุบวา ปัจจุบวา ปัจจ สมุติ อากมิสฺ อน ปีตา องค์อิติวาม สีสิมูฯวา วัง โว คตา หนมดี อาป. เต สารู เทวดา วิว คศิตฺกา กวา

เนื้อหาบทนี้เกี่ยวข้องกับการนำเสนอภาพลักษณ์ของเทพเจ้าและอำนาจของพวกเขาผ่านบทพูดและข้อสังเกตต่างๆ ส่วนหนึ่งพูดถึงผลกระทบที่เทพเจ้าเหล่านี้มีต่อมนุษย์และโลก โดยเน้นความสำคัญที่จะต้องเข้าใจธรรมชาติของพวก

ประโยค๒ - ชุมปาทุกกถา (ปฐมภาค๒) - หน้าที่ 97 สนุดิ คตปัจจุบยเน ย มณฑิ ภิวสุต โส จ อคคสาวภุงเทพฯ ปฤลฐสติ สุต สายโก ศิริวาทุกฤมุงพิไก ทุติยสาวภุงเทพฯ ปฤลสุต สเทนาปโรสาน วสุต ปรีวารา อุตสุตติศัลหาสกุลา

บทนี้นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับความคิดและหลักการของชุมปาทุกกถาในบริบทของพุทธศาสนา โดยพูดถึงการสำรวจมุมมองที่ลึกซึ้งและความสัมพันธ์ระหว่างปัญญาและการดำรงชีวิต ตลอดจนการตีความจากปราชญ์ที่มีชื่อเสียง การฝึกฝ

ประโยค๒ - ชุมปะฤทธก (ปุโลมาภิโค) - หน้าที่ 98 มา กรีกุฎ ปุโลกาติ สุ เต คาปา สาชี ปุโรโล อิตตรฺสโต อวิสุส น อมหากา อาจิโร เอวปิ อุมัง อาหารสุโต ยาว มหา ตายะ ปุโลสิต สพุทธา ปนาโส ปิติว่ า สิรสา วนทิสู อ

ในเนื้อหานี้เสนอถึงชุมปะฤทธกในบริบทของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการพูดถึงความสำคัญของอาหารในการปฏิบัติธรรม การเข้าใจในคำสอนเพื่อการเติบโตทางจิตใจ พร้อมทั้งอธิบายถึงแนวคิดและบทบาทของพระพุทธเจ้าที่มีต่อผู้ปฏ

ประโยค๒ - ชุมปาปรูกา (ปรุโมภาโค) - หน้าที่ 101 ชุมปากุฎี อนุปวุตตนโต สวากปารมิตานสุตา โคจิปุปปวาโต โสฬส ปญฺญา ปุวิญฺญาติวา จิตฺโต มยุหฺ สาสน อควาสาโค นาม เอสโต ภนิฏฺฐ โภคิน มยา สตฺถา ปุปฺผนูจกํ ธารณเ

เอกสารนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับชุมปาปรูกาและปรุตโมภาโค โดยอธิบายถึงคุณสมบัติของจิตที่มายุหะ, สภาวะของอานาคต, และความสำคัญของปัญญาภายในศาสตร์พระพุทธศาสนา ผ่านการวิเคราะห์และตีความคำสอน ซึ่งจะช่วยเสริมสร

ប្រពុស្គ 2 - ชมุถปฏกาล (ปฏิทิน ภาคโค) หน้า ที่ 114 กาย นฤต ภู่พนาเถศา กาย สนุศิษณานัด ปฏิทิวา อมาย นามาติ ฤุฑฒ น ภิกขเว อิทธนาว ปุทปเปสา มยา มาตูมมน ปจิฬิตวณิฐิวี ฑิวาอา เป็นชาติ ฮาวิโอ คติ อาหาร อดิ

บทที่ 2 นี้นำเสนอแนวทางเกี่ยวกับชมุถปฏกาลและการนำไปใช้ในบริบทต่าง ๆ ของชีวิต รวมถึงการอธิบายถึงการเคลื่อนไหวของดาวและผลกระทบต่อเกษตรกรรมและวัฒนธรรม สมบูรณ์ด้วยข้อมูลเกี่ยวกับเวลากลางวันและกลางคืนซึ่งม

ประชโยค๒ - ชุมปฏูฎก (ปฐม ภาค๑) หน้าที่ 122 อยุธยา ปณ กุสณฑ์ อนุชาโสติ อุตุชายนาสนา ปุณฺณวตา ตาตดี. นาหิ อยุธิทธ สุขี ถามมิคิ.อา เกน สุทธิ กถเดติ. ฉิ เทวโลเกิ เทวา ใน รร คลองริตา อาทาย อากาส เจดวา อนุห

ประชโยค๒ ในชุมปฏูฎกมีเนื้อหาที่กล่าวถึงสภาวะของคนและการเรียนรู้ทางธรรมในชีวิต เช่น การเป็นสุขและการติดตามธรรมะเพื่อนำไปสู่อภิรมณ์ซึ่งมีความสำคัญในศาสนา การตระหนักรู้ในสุตาและการปฏิบัติตามคำสอน สภาวะทา

ประโยค๒ - ชมรมปฏิรูปศาสตร์ (ปฏิรูป ภาคใต้) หน้า ที่ 123 อิทาน อโนภาโสต์ อฑูรยาสนา นิคมขาตติ. น โสภิวนา ทุมเหสี สถี กัลลี ฉีป เทวโลกนที เทวา ณ รถ องกุริฑา อาหารุวา ติ อุปสงค์ ปกิโสสตู โอ ช มูฏานานาย อ

เอกสารนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับคาถาและธรรมในชมรมปฏิรูปศาสตร์จากภาคใต้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเชื่อทางศาสนาและการปฏิบัติธรรม โดยมีการกล่าวถึงศัพท์เฉพาะ เช่น อิทาน และ มนต์ ทั้งยังมีการอธิบายถึงการเข้าถึงคว

ประโยค๒ - ชมพูปฏุกฤกษา (ปฐมภาค) - หน้าที่ 125 ปูวา นครดีติ ปณิธานิโอ นครดีติ จวนสุทธ อุสุตปุณฑตา เอสามปาก ปูวิกิติ วิภสุทิติ มูจติมา นครจุไรมิว อาหารกาติ เปสสี่ มาตา ปุสสิต นครวิปฏิธา วิญญาณ เกตัตติ ว

ในบทที่ 125 นี้มีการกล่าวถึงความสำคัญของจิตใจและจิตวิญญาณ โดยเน้นการนำหลักธรรมมาใช้ในการดำเนินชีวิต เพื่อให้เกิดความสงบและความมีสติ คำสอนที่นำเสนอในบทนี้ช่วยกระตุ้นให้ผู้อ่านพิจารณาถึงความจริงของชีวิต

ประโยค๒ - ชมพูปทุมถัด (ปฐม ภาโก) - หน้า ที่ 130 ภวิวนทนฤติ ต อตฤต วา ปฏิภาสธีวา สงมภิวทฤวา วโร ปุรโต ธาวา ตปลาธวา ลากสุกกา นิพฤตเดส โล ลากสุกการภิฏได อภิ ธิญาสง ปริหารสุภติ ปาปติ จิตติ อุปปาเทวา สห จ

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดและความหมายที่สำคัญในชีวิตที่ถูกกล่าวไว้ในประโยคจากชมพูปทุมถัด โดยผสมผสานแนวคิดทางธรรมะและการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้า รวมถึงการเชื่อมโยงระหว่างธรรมะกับการดำเนินชีวิต โดยมีการอ้

ประโยค๒ - ชุมปลุกอรฤกษา (ปรุโมภาโค) - หน้าที่ 132 ปญฺญว ตูฏฺโณ ยาจิตวา ภควา อสฺสต อลี เทวาทติ โย อิ่มจิตติ อาราธนโก โหนฺตุติ ปฏิจฺจุโล กสฺสาโล วงฺว โสณฑฺ ไป ตากาสุสตุ อุกฺกุ มคํ อนํ หิ อุกฺกุวาสนา เอ

บทความนี้นำเสนอเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับความหมายของการปฏิบัติธรรมในบริบทที่เป็นรูปธรรม โดยอธิบายถึงหลักธรรมและการปฏิบัติในชีวิตประจำวัน รวมถึงการศึกษาแนวคิดผ่านบทกวีที่มีอยู่ในคำสอน อาทิเช่น ความสำคัญขอ

ประโคง - ช่มปฏิญาณ (ปฏิญาณ ภาคใต้) - หน้า ที่ 136 "อานุภ กนิษา ปฏิญาณ อุกโต ปฏิญาณมณีตา อาทิตย์ ชาติภา กันต์. เอื้อ ราชพร วิหรันโต เทวาติอั อารพุ พุนัน ชาติภา ฐาตวา ราชพร โต สาวติ ลูกตอ เชตว

บทนี้พูดถึงประโคงและปฏิญาณที่มีความสำคัญในวัฒนธรรมภาคใต้ ซึ่งโดยเฉพาะมีการเล่าถึงชีวิตและความเชื่อของผู้คนในภูมิภาคดังกล่าว กล่าวถึงการมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ พร้อมทั้งการพึ่งพาอาศัยกันในสังคม การสืบ

ประโยค-ชมภูปถัมภ์ (ปฐม ภาโค) หน้า 146 กถตู นาสกิจี ตโต ชินาสวฺดาร์ ปุจฉิ เอกโร กถลี สุตตา สาธุ สาธุ อภิญฺญติวา เสสมคฺคุษะ ปญฺจิ ปุจฉิ ปญฺญิ ปุจฉิ คุณถกะฐาโร เอกิโก กถตู นาสกิจี ขีณสโร ปน ปุจฉิ ปุจฉิ

ในบทนี้ เนื้อหานำเสนอเกี่ยวกับการถ่ายทอดคำสอนทางพุทธศาสนา ผ่านบทสนทนาเชิงปรัชญาและการสนทนาแก่ธรรมะ โดยมีการกล่าวถึงการปฏิบัติธรรมและความหมายที่หลากหลาย พร้อมทั้งเน้นย้ำถึงความสำคัญของการตั้งคำถามในวิถ

ประโยค๒๕ - ทมฎปฏิจกา (ทุติยภาค) - หน้าที่ 7 โส ตา กฏฺวา อานุญฺวา ต๎ ปวตติ อโรเจสฺ สติ อนํ ทุติยทิวาเร อาห อชฺช อมํ มนุษฺวามํ วตวา อิมํ ตนฺตุ ปานเรยสํ หฤทิ นิวตกฺตวา ปญฺญโต โอโลมคฺวา ปลายํสุขํติดี ตบา

บทเรียนนี้ว่าด้วยการศึกษาในทมฎปฏิจกา โดยยกตัวอย่างการเข้าใจในธรรมะและวิธีการพิจารณาเกี่ยวกับมนุษย์ การค้นหาความหมายและสุขในชีวิต รวมถึงการปฏิบัติที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตประจำวันที่ใครๆ ก็สามารถนำไปใช้ไ

ประโยค๒๙ - ธรรมปฏิจจสมุปบาท (ทุติยภูมิภาค) - หน้าที่ 8 ปฏิ โธ สม ปฏิ โธ ปฏิ มานา มยา สทูธิ อาคุณภูมิ ติโต ปฏิราย มนุสสังสคา คิรโนคา คณเณวา ปริตาเวตา ยุทธี วา เม เทนะ ดูระ รัชัง วาติ สานัง ปสะสึ นาคา

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับธรรมปฏิจจสมุปบาทในทุติยภูมิภาคของพุทธศาสนา ซึ่งเน้นถึงความเชื่อมโยงและอิทธิพลของสัญญาณภายนอกที่มีต่อปรากฏการณ์ต่างๆ ในชีวิตมนุษย์ สิ่งนี้ช่วยให้เข้าใจถึงธรรมชาติของกา

ประโยค๒-ธมฺปทุตฺตญฺญา (ทุติโอโย ภาค) - หน้าที่ 9 สดฺม สา อานาม นิวา ชิวตุนวดา ปุตโต ฉนาทุตฺต สกุจิสาสามิคิ ออ กิ กรโมติ วารนะ นำ หามาติ มาตา อุตตโน วาเร ปุปพามิ วิน ญา อุกฺขิมิวา อนุ นิอชาชปฺวา อนุกา

บทนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างการดำเนินชีวิตและการศึกษาในด้านธรรมะ โดยกล่าวถึงความสำคัญของการมีสติและการเข้าถึงธรรมะในชีวิตประจำวัน การเรียนรู้จากประสบการณ์ และการใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า

Here is the OCR extracted text from the image: --- ประไกย๑๒- ชมมํปฏุกฺกา (ดูดิ โย ภาโค)- หน้าที่ ๑๐ สามี ตี ชีวนุต อฑ ชีวนิม นาม ที่มรฤฏู อูนารโรสิ ยาวฤฏู ภูษาชาติ วตฺวา สพุปา สุภีติ ตกมยญฺเฉา กฺวา

บทเรียนนี้กล่าวถึงการตั้งอยู่ของชีวิตและความเชื่อในศาสนาที่มีต่อการดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่า รวมถึงวิธีการใช้ปัญญาที่จะนำไปสู่การสร้างบุญและการทำความดี เอกสารยังพูดถึงบทบาทของอาหารในชีวิตประจำวันและความส