ข้อความต้นฉบับในหน้า
H
เล่มที่ ๓๓ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ (ฉบับมหาจุฬาฯ) ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒
- พุทธวังสะ-จริยาปิฎก ๒. สุเมธกถา ว่าด้วยสุเมธดาบส, อรรถกถา ขุททกนิกาย อปทาน
ภาค ๑ เถราปทาน ๑. พุทธวรรค ๑. พุทธาปทาน, อรรถกถา เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค
นิทานกถา ว่าด้วยทูเรนิทาน อวิทูเรนิทาน สันติเกนิทาน อปัณณกชาดก ว่าด้วยการรู้ฐานะ
และมิใช่ฐานะ)
C00,000
ลองคิดดูเถิด...การที่พระพุทธเจ้าทีปังกรเสด็จธรรมยาตรานำพระอรหันต์มากถึง ๔๐๐,๐๐๐
องค์ เข้าเมืองในครั้งนี้ เป็นเหตุการณ์ที่มีคุณอนันต์แก่โลกและจักรวาลนี้มากขนาดไหน เพราะ
ทำให้สุเมธดาบสในครั้งนั้นได้มาบังเกิดเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในครั้งนี้ ที่เราได้มาพึ่ง
คำสอนของพระพุทธศาสนาในยุคพระองค์ท่าน
มากไปกว่านั้น....ธรรมยาตราครั้งนี้ ยังเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระองค์หนึ่งได้มาเจอกับว่าที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต และการเจอกันในครั้งนี้ ก็เป็น
การเปลี่ยนภูมิของสุเมธดาบสจากอนิยตโพธิสัตว์ขึ้นเป็นนิยตโพธิสัตว์ ซึ่งก็คือ พระโพธิสัตว์
ที่รับพยากรณ์จากพระพุทธเจ้า และจะได้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตแน่ ๆ
เห็นไหมว่า ธรรมยาตราแต่ละครั้งเกิดสิ่งดีงามขึ้นบนโลกใบนี้มากมาย เพราะการเห็น
พระจํานวนมาก ๆ มาสร้างกุศลกรรม ถือเป็น ทัศนานุตริยะ ซึ่งหมายถึง การเห็นที่ยอดเยี่ยม
กว่าการเห็นทั้งหลาย เป็นการเห็นที่เป็นไปเพื่อความบริสุทธิ์ เพื่อความดับสูญแห่งทุกข์
และเพื่อทำให้แจ้งซึ่งนิพพาน คือ เมื่อเห็นแล้วเราจะอยากประกอบกุศลกรรมที่ยิ่ง ๆ ขึ้นไป
เพราะชั่วแว็บเดียวที่เราเกิดศรัทธาขึ้นมาอย่างท่วมท้นแล้วอธิษฐานจิต มันเปลี่ยนผังชีวิตเรา
นับจากนั้นเลยทีเดียว ซึ่งในอนาคตคนคนนั้นอาจเป็นเราก็ได้ ใครจะไปรู้... (อ่านเพิ่มเติมที่
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต
๑๐. อนุตตริยสูตร)
มกราคม ๒๕๖๓ อยู่ในบุญ 99