การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเมียนมา : หน้า 19/63

on December 8, 2019 30000 สันนิษฐานกันว่า พระพุทธศาสนาเข้ามาสู่ประเทศเมียนมาเมื่อคราวที่พระเจ้าอโศก- มหาราชแห่งอินเดียได้ทรงอุปถัมภ์การสังคายนา ครั้งที่ ๓ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๖ พร้อมทั้งทรงส่ง พระสมณทูตไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศต่าง ๆ แถบสุวรรณภูมิรวม ๙ สายด้วยกัน ซึ่งเมียนมาก็นับเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสุวรรณภูมิด้วย ทั้งนี้ชาวเมียนมายังเชื่อว่า สุวรรณภูมิ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองสะเทิม ซึ่งเป็นเมืองของชาวมอญทางตอนใต้ของประเทศ ๆ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พระพุทธศาสนาก็เจริญงอกงามด้วยพลังศรัทธาของชาวเมียนมา ส่งต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น พร้อมบ่มเพาะความรักและเทิดทูนพระรัตนตรัยอย่างสุดหัวใจ แม้จะ ถูกท้าทายอย่างหนักในยุคล่าอาณานิคม ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถจะพรากเอาพระพุทธศาสนา ออกไปจากหัวใจชาวเมียนมาได้ และแผ่นดินเมียนมานี้ยังเป็นสถานที่สําคัญทางประวัติศาสตร์ พระพุทธศาสนาซึ่งเกิดขึ้นในโลกเพียงไม่กี่ครั้ง นั่นก็คือ การทำสังคายนาพระไตรปิฎก อันเป็น ความร่วมใจพร้อมเพรียงกันของประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาเถรวาท ดังปรากฏหลักฐาน บันทึกไว้ว่า “ประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทได้มีเหตุการณ์สำคัญทางพระพุทธ ศาสนาที่เกิดขึ้นในพม่าร่วมกัน คือ การสังคายนาพระไตรปิฎก ณ เมืองมัณฑะเลย์ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๑๔ ซึ่งเป็นการสังคายนาครั้งแรกในพม่า” (แต่ชาวเมียนมานับว่าเป็นครั้งที่ ๕ ต่อจากการ จารึกลงในใบลานของลังกา) การสังคายนาครั้งนี้ มีการจารึกพระไตรปิฎกลงในแผ่นหินอ่อน มกราคม ๒๕๖๓ อยู่ในบุญ ๑๗