ข้อความต้นฉบับในหน้า
V
ถ้าเราทำใจหยุดนิ่งไม่ได้ ใจเราก็เข้าศูนย์กลางกายไม่ได้ เมื่อเข้าศูนย์กลางกายไม่ได้ ก็
หาพระนิพพานไม่เจอ เพราะพระนิพพานไม่ได้อยู่ที่อื่น แต่อยู่ในกลางกายของเรา
เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกบวชเพื่อจะหาทางไปพระนิพพาน หาอยู่ 5 ปี แล้วทรงพบว่า
ทางไปนิพพานอยู่ในกลางกายนั่นเอง เรียกว่า "มัชฌิมาปฏิปทา” จากนั้นทรงบำเพ็ญภาวนา
ทำใจหยุดใจนิ่งไปตามลำดับ ในที่สุดก็ทรงพบว่า พระนิพพานอยู่ในตัว แล้วก็ทรงตรัสรู้เป็น
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยพระปรีชาสามารถของพระองค์เอง แล้วทรงมาสอนให้ชาวโลก
ได้รู้จักการบำเพ็ญภาวนาทำใจหยุดใจนิ่งไว้ในศูนย์กลางกาย ทำให้มีผู้เห็นแจ้งพระนิพพาน
ในตัวตามพระองค์ไป พระองค์จึงได้ทรงมาเป็นพระบรมครูให้กับพวกเรา
ดังนั้น การที่เราจะไม่ย่อท้อต่อการทำความดี เราก็ต้องตั้งเป้าหมายชีวิตเหมือนกับ
พระองค์ นั่นคือ ชาตินี้ต้องหมั่นทำใจหยุดใจนิ่งเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้งให้ได้ เราถึงจะ
ทําความดีไปได้ตลอดรอดฝั่ง
เป้าหมายสำคัญข้อที่ ๓
พระพุทธองค์ตรัสเป็นภาษาบาลีว่า
น หิ ปพฺพชิโต ปรูปมาตี สมโณ โหติ ปร์ วิเหฐยนฺโต แปลว่า เราจะไม่ก่อเวรก่อภัยใด ๆ
กับใคร ๆ อีกทั้งสิ้น
ๆ
การป้องกันไม่ให้ตัวเราไปก่อกรรมทำเวรกับใครอีก เราจำเป็นต้องตั้งเป้าหมายในชาตินี้
ว่า เราจะบำเพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตรให้แก่สรรพสัตว์โดยทั่วหน้า
ถ้าหากไม่ทําเช่นนั้น โอกาสที่เราจะก่อเวรก่อภัย ก็จะมีอีกมาก
ยิ่งกว่านั้น การที่เราบำเพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตรให้แก่ชาวโลก ยังเป็นการฝึกใจให้มี
ความเมตตากรุณาติดตัวเราไปด้วย
ความเมตตากรุณาที่ติดตัวเราและเพิ่มขึ้นมาทุกวัน ๆ นี้ จะกลายเป็นเกราะกำบังป้องกัน
ให้เราไม่มีเวรภัยใหม่กับใคร
คนมีหัวใจกัลยาณมิตรเต็มที่ จะไม่มีนิสัยรำคาญคนนั้นคนนี้ ความน้อยอกน้อยใจคนนั้น
คนนี้ก็ไม่มี ยิ่งความคิดจะก่อเวรก่อภัยกับใครอีกก็จะไม่มี ดังนั้นเมื่อเวรใหม่ภัยใหม่ไม่เกิดขึ้น
กับเรา หนทางที่จะไปพระนิพพานของเราก็จะราบรื่นยิ่งขึ้น
เพราะฉะนั้น การที่เราจะตั้งใจทำแต่ความดีและไม่ก่อเวรภัยกับใคร เราก็ต้องตั้งเป้าหมาย
คือ การฝึกตัวเองให้เป็นกัลยาณมิตรต่อเพื่อนร่วมโลก
ดังนั้น ในชาตินี้เมื่อเราเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว เราควรตั้งเป้าหมายสิ่งที่จะทำในชีวิตนี้
ให้ถูกต้องและครบถ้วน เพื่อเป็นกรอบแนวทางการกระทำของตน เพื่อประสบความสำเร็จ
ในความพากเพียรที่จะทำความดีได้ตลอดชีวิต และเพื่อตระเตรียมเสบียงบุญให้แก่ชีวิตของเรา
ไปทุกภพทุกชาติตราบถึงที่สุดแห่งธรรม
พฤษภาคม ๒๕๖๓ อยู่ในบุญ ๕๗