คัมภีร์วิมลกีรตินิรเทศ : หน้า 46/68

๔. คัมภีร์วิมลกีรตินิรเทศ (คัมภีร์วิมลเกียรตินิทเทสสูตร) เนื้อหาคัมภีร์มีอายุก่อนปี พุทธศักราช ๙๔๙ จารึกด้วยภาษาสันสกฤต อักษรเทวนาครี สาระสำคัญของคัมภีร์กล่าวถึง กายแห่งพระตถาคต คือ ธรรมกาย อันเกิดจากทาน ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ และวิมุตติ ญาณทัสนะ ดังข้อความในจารึกว่า “อานนท์... ธรรมกายเป็นกายของตถาคต ที่ไม่ได้ประกอบไปด้วยเนื้อหนัง เป็นกาย อันเป็นโลกุตตระ อยู่เหนือโลกธรรมทั้งปวง เป็นกายของตถาคตอันไม่มีอาพาธ อาสวะทั้งหลาย สิ้นไป เป็นอสังขตะ” ๕. สุวรรณประภาโสตตมสูตร (สุวรรณประภาสสูตร) (๑) เนื้อหาคัมภีร์ก่อนพุทธศักราช ๙๕๗ แต่ตัวคัมภีร์อายุราว พ.ศ. ๑๑๕๑-๑๓๕๐ พบที่เอเชียกลาง เขียนด้วยภาษาสันสกฤต ลูกผสมอักษรคุปตะ ในบทที่ ๑๖ กล่าวถึง การเข้าไปสู่ธรรมธาตุว่า จะต้องเข้าไปภายใน อันเป็น ตำแหน่งที่พระสถูปซึ่งเปรียบด้วยอัตภาพแห่งธรรมอันลึกซึ้งประดิษฐานดีแล้ว และในกลาง นั้นจะเห็นพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมอยู่ อีกชิ้นเป็นใบลานจากเนปาล คัมภีร์อายุช่วง พ.ศ. ๒๕๑๐ กล่าวว่า ธรรมกายคือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า, ทรงสร้างบารมีอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เพื่อแสวงหาธรรมกาย..... การบรรลุพระโพธิญาณเกิดพร้อมกับการบรรลุธรรมกาย, ธรรมกายบริบูรณ์ด้วยคุณสมบัตินับร้อย 5. สุวรรณประภาโสตตมสูตร (๒) ในบทที่ ๑๙ คาถาที่ ๙ ชื่อ "วยารีปริวรุตะ" มี ๒ สานวน สํานวนที่หนึ่ง ความว่า "นิพพานบริบูรณ์ด้วยคุณสมบัตินับร้อยของธรรมกาย" และสำนวนที่สองกล่าวว่า “ธรรมกายมีคุณสมบัติเช่นเดียวกันกับนิพพาน ๗. สุวรรณประภาโสตตมสูตร (๓) บทที่ ๑๔ (สุภวปริวรุตะ) คาถาที่ ๒ มีสาระสำคัญว่า “การที่พระโพธิสัตว์ทรงทุ่มเท สร้างมหาทานบารมีทุกระดับมาโดยตลอดเพื่อแสวงหาธรรมกาย" คาถาที่ ๓๒ พระสูตรกล่าว ถึง “ผลของการสร้างบารมี ทำให้เป็นผู้มีบุญมากมายมหาศาล ในที่สุดจึงได้บรรลุพระโพธิญาณ และได้ธรรมกายสมความตั้งใจ ซึ่งบ่งชี้ว่า การบรรลุโพธิญาณกับการได้ธรรมกายนั้นเกิดร่วมกัน ๔. สุวรรณประภาโสตตมสูตร (๔) พบว่ามี ๒ บท ได้แก่ บทที่ ๒ “ธรรมกายคือพระตถาคต และบทที่ 5 “ศูนยตาปริวรุตะ คาถาที่ ๒๕ ความว่า “การที่พระโพธิสัตว์สร้างบารมีเพื่อให้บรรลุพระโพธิญาณนั้น นับเป็น การหล่อเลี้ยงธรรมกายให้เติบโต” บ ๔๔ อยู่ในบุญ ธันวาคม ๒๕๖๓