ข้อความต้นฉบับในหน้า
หลวงพ่อตอบปัญหา
ถาม : คนมีปัญญามีที่ไปที่มาอย่างไร และที่ว่าใช้ปัญญาสร้างบุญนั้นเป็นอย่างไร ?
ตอบ
: เมื่อสมัยนั่งสมาธิกับคุณยายอยู่ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ หลวงพ่อถามคุณยายว่า ทำไม
พระสารีบุตรซึ่งเป็นพระอรหันต์เช่นเดียวกับพระอรหันต์รูปอื่น คือหมดกิเลสเหมือนกัน จึง
มีปัญญาเหนือกว่าพระอรหันต์ทั้งหลาย ซึ่งเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าด้วยกัน
คุณยายตอบว่า พระสารีบุตรมีปกติเกิดมากี่ภพกี่ชาติ เป็นผู้ที่มากด้วยกตัญญูกตเวที ก็
เลยทําให้เป็นคนเจ้าปัญญา
หลวงพ่อถามคุณยายอีกว่า ความกตัญญูกตเวทีทำให้เป็นคนเจ้าปัญญาได้อย่างไร คุณยาย
ก็ตอบในลักษณะว่า คนมีความกตัญญูกตเวที วัน ๆ ใจไม่ไปไหนหรอก ใจทุ่มเทอยู่ที่จะเค้น
สติปัญญามาทำสิ่งที่ดี ๆ ให้แก่ผู้มีบุญคุณ ก็เลยทำให้มีปัญญา
การแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อผู้มีคุณต้องเค้นสติปัญญาออกมาเป็นอย่างไร ลองนึกดู
ถ้าเราเกิดมาในครอบครัวในตระกูลที่สมบูรณ์พรั่งพร้อม คุณพ่อคุณแม่มีพร้อมแล้วทุกสิ่ง
การตอบแทนบุญคุณผู้มีพร้อมแล้วทุกสิ่งนั้นไม่ง่ายเลย เพราะต้องไตร่ตรองแล้ว ไตร่ตรองอีก
ด้วยเหตุนี้ความกตัญญูกตเวทีจึงเป็นเหตุให้เกิดความฉลาด ความมีสติปัญญา เพราะบังคับให้
เราต้องคิดเจาะลึกให้ถึงที่สุดจริง ๆ เป็นการใช้สติปัญญาในเชิงลึก
ๆ
อย่างคุณยายอาจารย์ฯ ของเรา ท่านตั้งความปรารถนาทีแรกว่า อยากจะไปเจอพ่อที่ตาย
ไปแล้ว อยากจะไปขอขมาพ่อ เพราะว่าท่านเคยพูดล่วงเกินพ่อไว้เมื่อตอนที่พ่อยังมีชีวิตอยู่
และตั้งใจไว้ว่าจะขอขมาเวลาพ่อใกล้ตาย แต่ตอนพ่อใกล้ตายตัวเองไปอยู่ในท้องนา กลับ
มาถึงพ่อก็ตายแล้ว เลยไม่ได้ขอขมา ท่านมีความคิดว่า จะต้องหาทางไปขอขมาพ่อให้ได้
ไม่ว่าพ่อที่ตายแล้วจะอยู่ที่ไหน เมื่อรู้ว่าหลวงปู่มีความรู้ความสามารถ มีอภิญญา สามารถ
สอนวิชาให้ไปเยี่ยมพ่อในโลกหน้าได้ ท่านก็ดิ้นรนออกจากบ้านไปหาหลวงปู่ที่วัดปากน้ำ
ธันวาคม ๒๕๖๓ อยู่ในบุญ ๕๓