สิกขาบทในพระวินัย : หน้า 59/68

ย้อนอดีต...ท่องประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา ตอนที่ ๓๕ ภาพ : พ.ณัฏฐวัฒน์ ณฏฐิโต f หลวงพี่เปรม สิกขาบท ๗-๘ ประการที่ไม่ลงรอยกัน คราวปฐมสังคายนาในพระวินัยของธรรมคุปตกะและมหิศาสกะ e 460 คัมภีรนิกายเถรวาท พระปุราณะทรงจำไว้ ตามที่ได้ยินเฉพาะพระพักตร์ ตามที่ได้รับมาเฉพาะพระพักตร์ น พระผู้มีพระภาค 1 คัมภีร์นิกายธรรมคุปตกะ 9. อาหารที่เก็บไว้ภายใน ๒. ที่หุงต้มภายใน มเอง ๓. ทหงตมเอง 22 ๔. ทีถือเอาเอง ๕. ที่เขานำมาให้ 5. ที่รับก่อนเวลาฉัน ๗. ผลที่เกิดในป่า ๘. ที่เกิดในบ่อน้ำ แต่สิกขาบททั้งหลายที่ว่านี้ ในคัมภีร์ฝ่ายเถรวาท ไปปรากฏอยู่ในส่วนของพระวินัยปิฎก เภสัชฯขันธกะ ดังนี้ อาหารที่เรา อนุญาตแก่ภิกษุเมื่อคราวอัตคัดอาหาร มีข้าวกล้าไม่งอกงาม บิณฑบาตหาได้ลำบาก คือ อาหาร [2] ที่เก็บไว้ภายใน [๒] ที่หุงต้มภายใน [๓] ที่หุงต้มเอง [4] ที่จับต้อง แล้วรับประเคนใหม่ [4] ที่นำมาจากที่นิมนต์ [5] ที่รับประเคนก่อนเวลา ภัตตาหาร [๗] ที่เกิดในป่า [4] ที่เกิดในกอบัว ทุกวันนี้ภิกษุยังฉัน ภัตตาหารเหล่านั้นอยู่หรือหนอ ภิกษุยังคงฉันอยู่ 2 e 460 คัมภีรนิกายมหิศาสกะ 9. อาหารที่เก็บไว้ภายใน ๒. ที่หุงต้มภายใน ๓. ที่หุงต้มเอง ๔. ที่ถือเอาเอง ๕. ที่เขานำมาให้ 5. ผลที่เกิดในป่า ๗. ทเกิดในบอนา เราห้ามอาหารเหล่านั้นตั้งแต่ วันนี้เป็นต้นไป ซึ่งเป็นสิ่งที่เรา อนุญาตแก่ภิกษุเมื่อคราวอัตคัดอาหาร มีข้าวกล้าไม่งอกงาม บิณฑบาต หาได้ลำบาก กรุงเวสาลี แคว้นวัชชี พระอานนท์ พระพุทธเจ้า น พระวินัยบางบอ เป็นสิ่งที่บัญญัติในเฉพาะกาล และปรับตามความเหมาะสมของสถานการณ์ เพื่อให้ภิกษุดำรงชีวิตอยู่ในเพศพรหมจรรย์ ได้อย่างมีความสุขสงบ เพื่อเกื้อกูลต่อการประพฤติปฏิบัติธรรม อันมีพระนิพพานเป็นที่สุด ส่วนที่พระปุราณะกล่าวว่าได้ทรงจำมาแตกต่างจากนี้ มีความเป็นไปได้ประการหนึ่งที่อาจเป็นช่องว่างให้เกิดขึ้นได้ ส่วนช่องว่างดังกล่าวนี้จะเป็นเช่นไร โปรดติดตามตอนต่อไป อ้างอิง (เล่ม/ข้อ/หน้า) พระไตรปิฎก มจร. ไทย 1. วินัยปิฎก จูฬวรรค ๗/๔๔๔/๓๘๕-๓๙๖ 2. วินัยปิฎก มหาวรรค ๕/๒๕๕/๑๑๖-๑๑๗ 3. วินัยปิฎก มหาวรรค ๕/๒๕๕/๑๑๗