การตอบแทนบุญคุณและการปฏิบัติธรรม : หน้า 56/68

6. การตอบแทนบุญคุณผู้มีพร้อมแล้วทุกสิ่งนั้น ไม่ง่ายเลย เพราะต้องไตร่ตรองแล้ว ไตร่ตรอง อีก ด้วยเหตุนี้ความกตัญญูกตเวทีจึงเป็นเหตุให้เกิด ความฉลาด ความมีสติปัญญา เพราะบังคับให้เรา ต้องคิดเจาะลึกให้ถึงที่สุดจริง ๆ เมื่อได้เรียนวิชาจากหลวงปู่ ทั้ง ๆ ที่ทีแรกไม่ได้เรียนโดยตรงกับหลวงปู่ แต่เรียนจาก คุณยายทองสุข ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่ แต่สามารถไปเยี่ยมพ่อตัวเองได้สมใจนึก ไปขอขมา พ่อเรียบร้อยแล้วยังไม่พอ ยังช่วยพ่อให้พ้นนรกได้อีกด้วย ท่านจึงนึกขอบพระคุณหลวงปู่ เป็นอย่างยิ่ง แล้วคิดจะตอบแทนบุญคุณหลวงปู่ด้วย เมื่อมาเจอหลวงปู่ คุณยายก็ทุ่มชีวิต ฝึกวิชชาธรรมกายด้วยความเคารพ ด้วยความกตัญญูต่อหลวงปู่ มุ่งจะตอบแทนพระคุณหลวงปู่ ที่ทำให้ท่านสมหวัง เมื่อทุ่มปฏิบัติหนักเข้า ๆ ก็เกิดความแตกฉาน ครั้นเกิดความแตกฉานแล้ว ท่านได้คิดไปอีกระดับหนึ่งว่า แท้ที่จริงที่เราทุ่มเทปฏิบัติมา ทำให้เราเข้าใจตัวเอง เข้าใจโลก เข้าใจพระนิพพาน เข้าใจการเวียนว่ายตายเกิด เข้าใจ กฎแห่งกรรม เมื่อรู้ลึกซึ้งหนักเข้าอย่างนี้ ก็เลยกลายเป็นว่าต่อจากนั้นท่านทุ่มเทปฏิบัติธรรม เพื่อปราบกิเลสให้ตัวเอง จะได้ไม่ต้องเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร และในเวลาเดียวกันก็เป็น การตอบแทนพระคุณหลวงปู่ในความหวังดีที่หลวงปู่มีต่อท่าน เมื่อพระเดชพระคุณหลวงปู่ตั้งคำถามกับบรรดาผู้ทำวิชชาในโรงงานทำวิชชาตอนนั้นว่า ที่มาทำวิชชากันอยู่นี่ทำเพื่อใคร ทั้งปราบกิเลสในตัวเองด้วย ปราบมารที่เป็นต้นตอที่ทำให้ กิเลสมนุษย์กำเริบนั่นด้วย ทำเพื่อใคร บางท่านตอบว่าทำเพื่อหลวงปู่ บางท่านตอบว่าทำเพื่อ พระพุทธศาสนา ทําเพื่อพระพุทธเจ้า ทำเพื่อให้ได้บุญเยอะ ๆ ก็ว่ากันไป แต่พอมาถึงคุณยาย คุณยายของเราฟันธงลงไปเลยว่าไม่ได้ทำเพื่อใครทั้งนั้น ทำเพื่อ ตัวเอง ปราบกิเลสในตัวเองแล้วจะได้ไม่ต้องไปเป็นบ่าวเป็นทาสของกิเลส ไม่ต้องเป็นบ่าว เป็นทาสของมารต่อไป ให้ดีกว่านั้นอีกก็ปราบมารไปด้วย วันหลังมันจะได้ไม่มากวนกิเลสใคร ทั้งนั้น ทั้งหมดนี้เป็นการทำเพื่อตัวเอง แต่ว่าผลพลอยได้ได้แก่ทุกคน ได้หมดทั้งโลกเลย ๕๔ อยู่ในบุญ ธันวาคม ๒๕๖๓ .