การปฏิบัติธรรมและ 'สัมมา อะระหัง' : หน้า 61/159

ไร่ข้าวโพด “สัมมา อะระหัง” คุณนงลักษณ์ พันธุเขตกรรม ตอนแรกเราป่วย แต่พอได้ไปปฏิบัติธรรมเมื่อปี ๒๕๕๕ ได้รู้จักวิธี นั่งสมาธิ รู้จัก “สัมมา อะระหัง” ก็เลยนั่งมาเรื่อย ๆ และพระอาจารย์บอก ว่าให้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” วันละ ๕๐๐ ครั้ง ให้ครบหนึ่งอาทิตย์ เรา ตอบท่านไปว่าคงทำไม่ได้ เลยขอทำแค่ ๓ วัน และต้องภาวนาให้ได้วันละ ๕๐๐ ครั้ง จากนั้นมาก็เลยตั้งใจท่า พอดีได้ดูเทปเห็นเขาใช้ลูกอะไรช่วยนับ ก็เลยได้ความคิดขึ้นมาว่าจะเอาบ้าง วันหนึ่ง เราบังเอิญเห็นตะปูเข็ม ก็เลยเอาตะปูเข็มมาใส่กล่อง แล้ว เอาไปวางในรถ เอาตะปูใส่ไว้ที่ฝากล่อง แล้วเอากล่องเปล่าวางไว้ข้าง ๆ มือ ที่มีเกียร์ เราต้องขับรถไปรับคนงานทุกวัน ขณะขับรถไปก็ค่อย ๆ ทำไป พอ “สัมมา อะระหัง” ได้ ๕๐ ครั้ง ก็เอาตะปูหยอดลงไปในกล่อง แล้วขับไปเรื่อย ๆ วันแรกนับได้ ๑,๐๕๐ ครั้ง วันที่สองก็ทำเหมือนเดิม “สัมมา อะระหัง” ได้ ๔๕๐ ครั้ง วันที่ ๓ เพิ่มขึ้นเป็น ๑,๓๐๐ ครั้ง วันไปแล้วก็นิ่ง ไม่ต้องใช้ตะปูแล้ว ขับไปก็ “สัมมา อะระหัง” พอ ๓ ไปเรื่อย ๆ ไม่ต้องนับเลย d ม “สัมมา อะระหัง” แล้ว เรารู้สึกใจเย็นขึ้น เจ็บป่วยอะไรก็หาย จาก ตอนที่ไปปฏิบัติธรรมครั้งแรก ตอนนั้นยังไม่ได้ "สัมมา อะระหัง” นั่งยอง ๆ ไม่ได้ คุกเข่าไหว้พระไม่ได้ เพราะว่าป่วย ทุกคนที่บ้านเห็นอาการแล้ว บอกว่าไม่รอด ทำอย่างไรก็ไม่รอด เพราะเป็นฝีใต้ไต ผ่าตัดเย็บ ๔๐ กว่าเข็ม ก็ภาวนาขอให้รอด อยากเลี้ยงลูกให้โต มาเจอพระอาจารย์ตอนแรกก็ยัง นั่งคุกเข่าใส่บาตรไม่ได้ - เราไปเห็นป้าย “สัมมา อะระหัง” 66 ที่เขาปักในนา ก็นึกว่าอย่างไรต้องกลับมาหาบ้าง พอกลับมาก็ทำป้ายไปปักหมดทุกแปลงเลย 99 bo อยู่ในบุญ กรกฎาคม ๒๕๕๗