พระคุณแม่ พระคุณแม่ หน้า 9
หน้าที่ 9 / 45

สรุปเนื้อหา

เกิดแล้วแมไมเลี้ยงก็ไม่รอด แค่ได้แม่ที่เป็นคนอย่างเดียว ก็นับว่ามีบุญมากกว่าสัตว์ทั้งหลาย ในโลกอยู่แล้ว แต่พวกเรายังได้มากกว่านั้น คือ ได้ท่านเลี้ยงดูเรามาอย่างดี อีกด้วย เคยถามตัวเองบ้างไหมว่า วันที่เราคับขันที่สุดในชีวิตนะวันไหน บางคนบอกว่าวันที่เจ็บไข้ได้ป่วยปางตาย บางคนบอกว่าวันที่ล้มละลาย ไม่มีเงินทองติดตัวเลย บางคนบอกว่าวันที่คับขันที่สุดคือวันที่ศัตรูตาม ลาเอาชีวิต จริงๆ แล้วไม่ใช่ วันที่คับขันที่สุดในชีวิตของคนคือ วันเกิด ทำไมจึงว่าคับขัน? ที่ว่า คับขันก็เพราะว่าวันนั้น ตอนที่ เราออกจากท้องแม่มาใหม่ ๆ นะ ถามว่ามีแรงไหม? ไม่มี! แรงจะ ลืมตายังไม่มีเลย ตัวแดงแจ๋ เจ็บ เนื้อเจ็บตัวแทบขาดใจ จะร้องไห้ ใครช่วยก็ไม่รู้จะร้องว่าอย่างไร บางคนไม่มีแรงจะร้องแว้ๆ เสีย ด้วยซ้ำ ได้แต่เอ๊าะๆ แอ๊ะ ๆ ไ

หัวข้อประเด็น

- พระคุณแม่

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เกิดแล้วแมไมเลี้ยงก็ไม่รอด แค่ได้แม่ที่เป็นคนอย่างเดียว ก็นับว่ามีบุญมากกว่าสัตว์ทั้งหลาย ในโลกอยู่แล้ว แต่พวกเรายังได้มากกว่านั้น คือ ได้ท่านเลี้ยงดูเรามาอย่างดี อีกด้วย เคยถามตัวเองบ้างไหมว่า วันที่เราคับขันที่สุดในชีวิตนะวันไหน บางคนบอกว่าวันที่เจ็บไข้ได้ป่วยปางตาย บางคนบอกว่าวันที่ล้มละลาย ไม่มีเงินทองติดตัวเลย บางคนบอกว่าวันที่คับขันที่สุดคือวันที่ศัตรูตาม ลาเอาชีวิต จริงๆ แล้วไม่ใช่ วันที่คับขันที่สุดในชีวิตของคนคือ วันเกิด ทำไมจึงว่าคับขัน? ที่ว่า คับขันก็เพราะว่าวันนั้น ตอนที่ เราออกจากท้องแม่มาใหม่ ๆ นะ ถามว่ามีแรงไหม? ไม่มี! แรงจะ ลืมตายังไม่มีเลย ตัวแดงแจ๋ เจ็บ เนื้อเจ็บตัวแทบขาดใจ จะร้องไห้ ใครช่วยก็ไม่รู้จะร้องว่าอย่างไร บางคนไม่มีแรงจะร้องแว้ๆ เสีย ด้วยซ้ำ ได้แต่เอ๊าะๆ แอ๊ะ ๆ ไป อย่างนั้น ผ้าผ่อนที่จะเป็นสมบัติติดตัวมาสักชิ้นก็ไม่มี นี่ถ้าแม่ไม่ส่งให้ละก็ไม่มีทางเลย ลอนจอนมาทุกคน วันนั้นอาหารก็ไม่มีเป็นของตนเอง ไม่ได้น้ำนมจากอกแม่ก็ตาย แล้ว ไม่ต้องมาก เพียงแค่แม่ไม่คิดว่าเป็นลูก ท่านว่าขับถ่ายออกมาเหมือน อุจจาระปัสสาวะ แล้วก็โยนเผละใส่กองขยะ ป่านนี้พวกเราตายไปแล้ว ไม่ พระคุณแม่ 14 ได้มานั่งอยู่นี่หรอก เพราะตามธรรมดาคนเรานั้น ถ้ามีเหตุเภทภัยเกิดขึ้น เขาก็จะดิ้นรนใช้กำลังขุมใดขุมหนึ่งหรือทั้ง ๔ ขุมนี้เป็นเครื่องต่อสู้คือ ๑. กำลังกาย ๒. ถ้ากำลังกายไม่พอ ก็เอากำลังทรัพย์สินเงินทองไปสู้ ไปจ้าง นักเลงไปจ้างคนอื่นมาช่วย ถ้ากำลังกายก็แล้ว กำลังเงินก็แล้ว ยังสู้ไม่ไหวอีก ก็ต้องใช้กำลัง ขุมที่ ๓ คือ กำลังญาติ กำลังพวกพ้อง ให้มาช่วยกันต่อสู้ แล้วก็ใช้กำลังขุมที่ ๔ คือกำลังสติปัญญาของตนวางแผนบงการ เอาชนะ หรือเอาชีวิตรอดให้ได้ ถามว่า เด็กเกิดใหม่มีขุม กาลงทง ๔ อยู่บ้างไหม ไม่มีเลย มี น อยู่อย่างเดียวคือประกาศิตจากแม่ การที่จะยื่นมือไปรับ ว่า นี่ลูกฉัน เท่านั้นเอง จึงมีมืออีก หลาย ๆ มือยื่นเข้ามาช่วยเหลือ แล้ว เราก็ค่อยๆ โตวันโตคืนขึ้นมา แต่ กว่าจะโตขึ้นมาพอช่วยเหลือตัวเอง ได้นี่ แม่ก็เหนื่อยสายตัวแทบขาด ทีเดียว ถามตัวเองดูว่า การที่จะยื่น มือไปรับเด็กอายุวันเดียวเข้ามาเลี้ยง จนกระทั่งโตนี่ง่ายไหม ไม่ง่ายเลย แต่แม่เราก็ทนเลี้ยงเรามาจนโตได้ น้ำใจของท่านเหลือหลายจริง ๆ เด็กอายุวันเดียวเข้า มาเลี้ยงจนกระทั่งโต นี่ง่ายไหม...แต่แม่เรา ก็ทนเลี้ยงเรามาจน โตได้ น้ำใจของท่าน เหลือหลายจริง ๆ 15 พระคุณแม
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หน้าหนังสือทั้งหมด

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More