การนึกนิมิต : หน้า 40/45

ๆ ไปอย่างนุ่มนวล เป็นพุทธานุสติว่า “สัมมา อะระหัง” หรือค่อย ๆ น้อมนึก ดวงแก้วกลมใสให้ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าสู่ศูนย์กลางกายตามแนวฐาน โดยเริ่ม ต้นตั้งแต่ฐานที่หนึ่งเป็นต้นไป น้อมนึกอย่างสบายๆ ใจเย็น ๆ ไปพร้อม ๆ กับคำภาวนา อนึ่ง เมื่อนิมิตดวงแก้วกลมใสปรากฏแล้ว ณ กลางกาย ให้วาง อารมณ์สบาย ๆ กับนิมิตนั้น จนเหมือนกับว่าดวงนิมิตเป็นส่วนหนึ่งของ อารมณ์ หากดวงนิมิตนั้นอันตรธานหายไป ก็ไม่ต้องนึกเสียดาย ให้วาง อารมณ์สบาย แล้วนึกนิมิตนั้นขึ้นมาใหม่แทนดวงเก่า หรือเมื่อนิมิตนั้นไป ปรากฏที่อื่นที่มิใช่ศูนย์กลางกายให้ค่อยๆ น้อมนิมิตเข้ามาอย่างค่อยเป็น ค่อยไป ไม่มีการบังคับ และเมื่อนิมิตมาหยุดสนิท ณ ศูนย์กลางกาย ให้วาง สติลงไปยังจุดศูนย์กลางของดวงนิมิต ด้วยความรู้สึกคล้ายมีดวงดาวดวงเล็ก ๆ อีกดวงหนึ่งซ่อนอยู่ตรงกลางดวงนิมิตดวงเดิม แล้วสนใจเอาใจใส่แต่ดวงเล็ก ๆ ตรงกลางนั้นไปเรื่อย ๆ ใจจะปรับจนหยุดได้ถูกส่วน เกิดการตกศูนย์ และ เกิดดวงสว่างขึ้นมาแทนที่ ดวงนี้เรียกว่า “ดวงธรรม” หรือ “ดวงปฐมมรรค อันเป็นประตูเบื้องต้นที่จะเปิดไปสู่หนทางแห่งมรรคผลนิพพาน การระลึกนึกถึงนิมิต สามารถทำได้ในทุกแห่ง ทุกที่ทุกอิริยาบถ ไม่ว่า จะนั่ง นอน ยืน เดิน หรือขณะทำภารกิจใด ๆ ข้อแนะนำ คือ ต้องทำให้สม่ำเสมอเป็นประจำ ทำเรื่อย ๆ ทำอย่าง สบายๆ ไม่เร่งไม่บังคับทำได้แค่ไหน ให้พอใจแค่นั้น ซึ่งจะเป็นการป้องกัน มิให้เกิดความอยาก จนเกินไป จนถึงกับทำให้ใจต้องสูญเสียความเป็นกลาง และเมื่อการฝึกสมาธิบังเกิดผลจนได้ “ดวงปฐมมรรค” ที่ใสเกินใส สวยเกิน สวย ติดสนิทมั่นคงอยู่ที่ศูนย์กลางกายแล้วให้หมั่นตรีกระลึกนึกถึงอยู่เสมอ อย่างนี้แล้ว ผลแห่งสมาธิจะทำให้ชีวิตดำรงอยู่บนเส้นทางแห่งความสุข ความสำเร็จ และความไม่ประมาทได้ตลอดไป ทั้งยังจะทำให้สมาธิละเอียด ลุมลึกไปตามลำดับอีกด้วย พระคุณแม่ 74 ภาพแสดงที่ตั้งจิตทั้ง ๗ ฐาน ฐานที่ ๑) ปากช่องจมูก { เพลาตา { หญิงข้างชาย ชายขางขวา หญิงขางชาย ฐานที่ ฐานที่ ๓) จอมประสาท ชองเพดาน ชายบางขวา ฐานที่ 1 ฐานที่ (๕) ปากช่องลำคอ ฐานที่ ๗) ศูนย์กลางกายที่ตั้งจิตถาวร ฐานที่ (6) ศูนย์กลางกายระดับสะดือ 0 75 พระคุณแม่ ๒ น