การศึกษาและประสบการณ์ในวัยเด็กของหลวงพ่อ : หน้า 8/112

เสียงอาจคงถูกยามวิกาล ครั้นไม่ได้เรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญ หลวงพ่อจึงได้มารัยเรียนที่โรงเรียนตะละภุฎีกาในชั้นประถมปีที่ ๑ ท่านเจ้าของโรงเรียนเคยเป็นข่าวมาก่อน ได้เมตตารับหลวงพ่อไว้่ส่งดูและสอนให้รจน่ากว่าคุณแม่า ทุกวันอาทิตย์หลวงพอจะได้เข้าถว มักจะไปวัดของหลวงและวัดระปุ้ยนับส่วนใหญ่ได้เรียนรู้การรับนับถือกัน แก่การพูดคุยตอนจนรีบมากวกที่จะทำอายานั้นก็จะถูกกไ่คเท่านี้ ทำให้งไม่ค่อยขอเข้าไหว้กันในเวลานั้นที่โรงเรียนตะละภุฎีในแห่งนี้ หลังจากที่เด็กเรียนและมีคนอยู่ ๓ คน คืือ คุณปุณษาและหลวงพ่อ นอกนั้นก็เป็นสุแมนที่เลี้ยงไว้ ๒ ตัว เพียงอายุ ๙ ขวบ หลวงพ่อก็ได้เป็นการโรงทาหน้าที่จัดส่งสภากรทุสูขึ้นไว้ หลายต่อหลายครั้งที่ต้องคอยดูแลเวลานี้ คงด เพราะไม่มีใครอีกแล้ว น่านปลกที่มันยอมให้หลวงพ่อเข้าใกล้มันแต่โดยดี ไม่ดูหรือกดข่มสัญญาของฉันี้แม่ถูกอ่อนไหวอย่างใด ภายในบริเวณโรงเรียน มีศาลพระภูมิหลังใหญ่ซึ่ง คุณปุณษาเป็นอีกมาก ทุกเย็นหลวงพอจะต้องมีน้ำน่ำดอกมะลิสดๆกระบอกใส่ไปบูชาขึ้นเป็นประจำอยู่บ้างหนึ่ง มีฤกษ์ควรเป็นประคบคัดนี่กิ่รับักดีใ เอื้อกเฝ้าจับใจลำคัญเวลากำจากที่ใกล้แต่ก็แปลในใจคราบกับอยู่ใกล้ตัว พังเสียงคล้ายกับโยมส่ายมารับ ด้วยความยึดมั่นเด็กอุจไม่กลัวความกลัวรับลูกออกจากจุ้บไปนานเร่งทันทีที่เสียงนั้นออกยไปนอกสันไปทั้งวันได พอเดินไปส่งเสียงนั้นก็อาจจะออกไปบางรูซ พอไปก็พิสูจน์ก็ไม่พูดใครมารับแต่ไม่เข้าใจเลย จนไม่ทราบว่าใครมารับกันแน่ น่านปลุกสั้นทอเทาไป เหมือนเท็นจลับใจคล้ายกับเวลากำจากที่ใกล้แต่ก็แปลในใจซักคราบกับอยู่ใกล้ตัว พังเสียงคล้ายกับโยมส่ายมารับ ด้วยความยึดมั่นเด็กอุจไม่กลัวความกลัวรับลูกออกจากจุ้บไปนานเร่งทันทีที่เสียงนั้นออกยไปนอกสันไปทั้งวันได พอเดินไปส่งเสียงนั้นก็อาจจะออกไปบางรูซ พอไปก็พิสูจน์ก็ไม่พูดใครมารับแต่ไม่เข้าใจเลย จนไม่ทราบว่าใครมารับกันแน่ น่านปลุกสั้นทอเทาไป นอนเป็นเพื่อน หลวงพ่อเรียนที่โรงเรียนตะละภุฎีศึกษาได้ ๒ ปี จนจบชั้นประถมปีที่ ๒ ก็ออกจากโรงเรียนนี้ แล้วได้ออกมาเรียนที่โรงเรียนศรีเนตรศึกษา ในบั้นนี้ต้องเปลี่ยนที่พักหลายแห่ง ครั้งหนึ่งเคยมาพักที่อาคารสงเคราะห์วัดแดงสมุยที่สร้างเสร็จใหม่ๆ ผู้รายงานครูใหญ่โรงเรียนนี้เคยพาหลวงพ่อ