การพัฒนาจิตใจและการสร้างความสุข : หน้า 25/112

ค่ะ แล้วพ่อแม่ก็เศร้าสะท้อน คุณแม่ก็ขวัญชินดอคูเขาไปในสมาธิ แต่ปอป้อก็ไม่ค่อยสนใจเหมือนกันค่ะ เพราะไม่มีโทรศัพท์คุณแม่ แต่คุณแม่ก็พยายามบังคับอยู่เรื่อย ๆ พอปอป้อชั้นไปดอย ก็เห็นพี่ ๆ ชวนธรรมกายเป็นเพื่อนกันมานานๆ ขยับขึ้นไปก่อนจะนั่งสมาธิทินานมากเพื่อให้พ่อแม่มะโยไหมหวะวะ มาเล่านี้นานๆ ชาดอก คณะเรื่อง ปอป้อก็สามารถอธิบายไปเล่าเรื่องพญากาวนิโครด้วยค่ะ ปอป้อมีความสุขมากเลยค่ะ สำหรับเด็กเล็กๆ ขึ้นไป ปอป้ออยากจะให้ท่านกัลยาณมิตรทุกๆ ท่านเป็นอย่างปอป้อ ถ้าท่าน....อยากมีความสุขเหมือนปอป้อ ท่านกัลยาณมิตรท่านควรจะทำอะไรบ้างคะ ขอให้ท่านกัลยาณมิตรช่วยกันสร้างอุดงคสถานให้เจริญ ๆ จะได้ช่วยคนที่มีความทุกข์ เหมือนกับไฟที่กำลังลูกขึ้น แต่ก็มีรัดเทียนรีบรมดับอย่างรวดเร็วค่ะ ปอป้อของท้ายว่า "เมื่อยามที่เรามีจิตใจที่ใสบริสุทธิ์ เมื่อนั้นเราจะมีธรรมกายเกิดขึ้นในตัว" ปอป้อขอกราบอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ขอให้ท่านกัลยาณมิตร ทุกท่านมีความสุขและตลอดไป ยิ้มแย้มด้วยบุญบารมีแล้วก็ขอให้โชคดี .......... ขอให้โชคดีมีความสุข ..........