ข้อความต้นฉบับในหน้า
๒ คน เมื่อออกจากสมาริหลังจากเลิก ปฏิบัติธรรมแล้ว น้องแคนก็กล่าวชื่อตูเองไม่มีย พื้นก็อกว่าผูกขอ ไม่คิดไม่ยาม พื้นก็อกว่าดิชลูก แม่อนุโมทนด้วย ตอนนั้นน้องแคนรับได้ รอบแล้ว ก็ได้ยินหลวงพ่อถามกลุ่มญาติย่าณิตตรว่า "คุณแคนเกิดทำาไง" ทุกคนตอบถามๆ กัน น้องแคนก็เกิดวิริยะร้อนแรงกล้า บอกว่า "ลูกชั้นแล้วครับว่าร่ำรำ ทำไม ถึงหยังค์ที่จะคริเราใจมาก แต่เรา" "อยู่ค่ะ" "พอถึงมัตได้ ๓-๔ วัน ก็ไหว้พระทำไมหาแม่บอกเด็ก ๆ เค้าได้ลง (ปฐมมรรค) กันแล้วนะ เราว่าดีใจ กันว่าดีใก็แน่ๆ พออีก ๓ วัน ค้าเข้ามีใจให้เป็นบ้านได้รุตกัณป์บ้าง ๒ คนเลย ซึ่งหลวงพ่อก็กล่าวเสมอว่าผู้ที่เข้าถิ่นธรรมภายได้ร้อยปี เกิดจากบุญบารมีที่ผ่านมาได้สะสมไว้มากในอดีต ซึ่งส่วนผู้ที่ยังเข้าไม่ถึงก็สามารถที่จะไปถึงจุดนั้นได้ ด้วยความเพียรพยายามและความอดทน ด้วยการสร้างบารมีในชาติก่อนปัจจุบัน สำหรับณ้องปีและน้องแคนก็จะจัดอยู่ในประเภทแรก เพราะใช้เวลาเพียง ๖ วันเท่านั้น ในการเห็นดวงปฐมมรรค และอีก ๓ วัน ก็สามารถเข้าสู่พระธรรมวินาย นับได้ว่ามีปฏิบัติธรรมจริงจัง เพิ่มขึ้นมาก ๒ คนในเวลาเดียวกัน แต่ในช่วงนี้ก็ได้รวมเข้ามาด้วยคุณอุทิศหัวหน้าในครอบครัวไม่ "ผมไม่เชื่อพระมา ๒ ปีแล้ว" คุณชื่นก็น้ำตาแด่ด่าครวบ