ธรรมบท: บุญต่อผู้ทำความดี : หน้า 52/112

ธรรมบท บุญต่อผู้ทำความดี วศิน อินทสระ ในกุฬาภารามีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อยันยะ เป็นผู้มีสีลิ มีศีลธรรม ขอบปฏิบัติบำเพ็ญพรส่ง เมื่อเขาโคเป็นหนุ่ม มารดาปกติออกการให้เขาแต่งงานกับหญิงสาวคนหนึ่งชื่อ เรวดี อยู่บ้านตรงกันข้าม นานๆเป็นคนไม่มีศีลธรรม นันจะยังไม่ต้องการแต่งงานดนดำนานันก็จะต้องการท่านทั้งสองจงร้องให้สามร้อนใจเข้าใจให้ทราบในพรารณ์ เมื่อพระลงมีนาฝานราน ข้อให้บารมีให้บุตร เลี้ยงบุญด้วยเครื่องกอง (ม ๓) เมื่อพระอันเสร็จจ่อให้บาตร เมื่อเทเข้าแล้วนันก็จะยอมใจ เรามีความต้องการดนดำนานันก็จะต้องการท่านทั้งสองจงร้องให้สามร้อนใจเข้าใจให้ทราบในพรารณ์ เมื่อพระลงมีนาฝานราน ข้อให้บารมีให้บุตร เลี้ยงบุญด้วยเครื่องกอง (ม ๓) เมื่อพระอันเสร็จจ่อให้บาตร เมื่อเทเข้าแล้วนันก็จะยอมใจ เขาได้ถวายทานแก่พระธรรมเทศนา เรื่องอานิสงส์ของเสนานาน จึงให้สร้างศาลา ฯบู มิ มี ห้องในมหาวิทยาลัยฯ อิสิบุตรฯ มีเครื่องนอน เครื่องนอนพร้อม เมื่อจะมอบถวายเสนานั้น เขาได้ถวายทานแก่พระพุทธเจ้า อย่างกะวิเคราะห์ว่าถ้าทำสิ่งใดให้เกิดประโยชน์ก็คงจะทำให้บุคคลมีความสุขทุกข์ในมนุษย์ โลกหรือ? พระอาสาดรู่ "โมคคลลัตนะ! ทิพยสมบัติเด็กฉันเห็นแล้วฉันไม่ใช่ เธอใดนั่นเราตามเราอีกเล่า? ดูฉัน มัคคิตนะว่า บุตรทุกคนทำเสียน้อยไปเว่อบันเทาในโลกเหมือนญมคิดร้อนรับวันบุตรในพระรื่นทรินทรูของคนที่เดินทางกลับมาจากคนใกล้? ตั้งนี้แล้ว ได้รับพระพุทธากรว่า จินฺฺบอนวอร์ บูรีสอู ๓ ขจติยมุทา สุขา ฯ อภิญญานุสร อาตโม ฯ ลภา เทฺญบุตฺมบู ๓ สมาทาน ปฏิคคหนทิ ปิยะ มูติ ฯ อาคติ ฯ ฤๅปิติพระฺยอวยอย่ามยินดี ต้อนรับบุตรสุดหวานใจไปเลือนนาน กนตกรมด้วยความชื่นรื่น สินใจบุตรมาก ทำให้เราสีนั่น ย้อมคุณรอรับบุคคลอันเป็นที่รักในบัดนี้.