อานุภาพบุญ วารสารอยู่ในบุญ ปี 2545 ฉบับที่ 1 หน้า 16
หน้าที่ 16 / 44

สรุปเนื้อหา

boriMol MIRACLE อานุภาพบุญ ยอมลำบาก ยอมเหนื่อยอีกหน่อย เพราะเข็ดเหลือเกิน เข็ดจริงๆ กลัวมาก ในช่วงที่เราจน เรา ลำบากมาก ชาติหน้าเราไม่อยากลำบากแบบนี้อีกแล้ว ชาตินี้ก็ขอทำให้สุดๆ ชาติหน้าจะได้สบาย ก็เลยตัดสินใจมาวางเดือน (ตั้งกองทำบุญ) ช่วงนั้นของขายดีมาก ๓ วันได้เกือบ ๕ หมื่น ตั้งแต่ตัดสินใจสู้แล้ว ใจมุ่งมั่นตลอด ใจไม่คิดเรื่องอะไรเลย นอกจากปิดกอง ๆ ๆ ตื่นเช้าขึ้นมา ก็ปิดกอง ขายถั่วงอก ขายของก็ปิดกอง ไม่ว่าจะทำอะไร หลับตื่น นั่งนอน ยืนเดิน ใจมันปิดกอง ตลอด ใจมุ่งมั่นมีพลัง นึกถึงแต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ นึกถึงคุณยายตลอดเวลา นึกแล้วก็มี ความสุขที่เราจะได้ทำบุญใหญ่ ...อื้อฮือ..!! แล้วแบบว่ามันอัศจรรย์อย่างบอกไม่ถูก เหมือนโกลาหล เลยค่ะ ของชำของโชห่วยที่ไม่ค่อยมีใครใช้ไม่ค่อยมีคนซื้อ ก็มีคนมาซื้อก

หัวข้อประเด็น

- อานุภาพบุญ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

boniMsbo 501Mol boliMs boriMs MoboMsh boriMol MIRACLE อานุภาพบุญ ยอมลำบาก ยอมเหนื่อยอีกหน่อย เพราะเข็ดเหลือเกิน เข็ดจริงๆ กลัวมาก ในช่วงที่เราจน เรา ลำบากมาก ชาติหน้าเราไม่อยากลำบากแบบนี้อีกแล้ว ชาตินี้ก็ขอทำให้สุดๆ ชาติหน้าจะได้สบาย ก็เลยตัดสินใจมาวางเดือน (ตั้งกองทำบุญ) ช่วงนั้นของขายดีมาก ๓ วันได้เกือบ ๕ หมื่น ตั้งแต่ตัดสินใจสู้แล้ว ใจมุ่งมั่นตลอด ใจไม่คิดเรื่องอะไรเลย นอกจากปิดกอง ๆ ๆ ตื่นเช้าขึ้นมา ก็ปิดกอง ขายถั่วงอก ขายของก็ปิดกอง ไม่ว่าจะทำอะไร หลับตื่น นั่งนอน ยืนเดิน ใจมันปิดกอง ตลอด ใจมุ่งมั่นมีพลัง นึกถึงแต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ นึกถึงคุณยายตลอดเวลา นึกแล้วก็มี ความสุขที่เราจะได้ทำบุญใหญ่ ...อื้อฮือ..!! แล้วแบบว่ามันอัศจรรย์อย่างบอกไม่ถูก เหมือนโกลาหล เลยค่ะ ของชำของโชห่วยที่ไม่ค่อยมีใครใช้ไม่ค่อยมีคนซื้อ ก็มีคนมาซื้อกันใหญ่ ฝุ่นจับอย่างเยอะ เราก็ต้องปีนขึ้นไปเอาแบบว่าโละสต๊อกเลย แล้วได้ราคาด้วย ตอนนั้นเราขอเทวดาทุกท่านที่อยู่ ในบ้านเราเลยว่า ให้ช่วยกันตามทรัพย์จะเอาไปทำบุญ แล้วให้เขาได้บุญด้วย ขายดิบขายดีแบบ โกลาหลเลย ขายจนข้าวเช้าไม่ได้กินเลย แล้วตอนนั้นเงินมันมาทุกทิศทุกทาง... ที่ดินแปลงหนึ่ง ที่เราเคยบอกขายไว้ อยู่ดีๆ ก็ขายได้ ได้เงินสด ๑ แสนบาท พูดง่ายมาก และป้าคนหนึ่งเอา เงินมาให้เราก่อนกำหนดทั้งๆ ที่ยังไม่ถึงเวลา พอดีป้าเขาได้เงินพิเศษมาอีก 9 แสนบาท ตอน นั้นเราก็รวมเงินจากการขายของ และเงินที่ไหลเข้ามาทุกทิศทุกทาง แต่ก็ยังเหลืออีกประมาณ แสนเศษๆ ตอนนั้นเวลากระชั้นเข้ามาแล้วคือ เราพยายามเต็มที่แล้ว เหลือแค่ ๒ วันเองจะต้องปิด กองให้ได้ เราอธิษฐานกับคุณยายอย่างต่อเนื่องไม่ขาดเลย แล้วก็โทรไปหาเพื่อนๆ บอกบุญเพื่อน เลย พอโทรปุ๊บ พูดนิดหน่อย คนนั้นก็ ๒ หมื่น คนนี้ก็ ๒ หมื่นห้าจนกระทั่งครบ รู้สึกวันนั้นมี ความสุขมากเหลือเกิน มาถึงทุกวันนี้เราภูมิใจนะคะ ภูมิใจมาก ยังมานั่งคุยกับพี่ประเสริฐเลย ว่า....ลองคิดดูว่า ถ้าเราไม่ได้มาวัดพระธรรมกาย ไม่รู้จักพระเดชพระคุณหลวงพ่อ คุณยาย เราจะ มีโอกาสได้ทำตรงนี้ไหม...? แม่ค้าข้างถนนขายของชำเล็กๆ น้อยๆ กว่าจะได้เงิน แต่ที่เราทำบุญ เป็นล้านได้ ทำได้อย่างมหาเศรษฐีเขาทำกัน เพราะเราเอาบุญต่อบุญ เราถึงเชื่อมั่นมากที่สุดว่า ยิ่งทำบุญยิ่งมี ไม่มีหมดเลย พูดแล้วเหมือนหลวงพ่อบังคับให้เรารวยค่ะ (หัวเราะ)”
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หน้าหนังสือทั้งหมด

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More