พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ วารสารอยู่ในบุญ ปี 2546 ฉบับที่ 7 เดือนพฤษภาคม หน้า 24
หน้าที่ 24 / 72

สรุปเนื้อหา

พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) กิเลสเจือปนเลย เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว คือตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ผู้พ้นแล้ว ผู้ชนะแล้วจากกิเลสอาสวะทั้ง หลาย” คือเวลาเมื่อท่านได้ถูกอัญเชิญมาจาก สวรรค์ชั้นดุสิต กายทิพย์ก็เข้าสู่พระราชบิดา ท่านบอกว่า ท่านคือธรรมกาย เพราะฉะนั้น ทางปากช่องจมูก แล้วก็เลื่อนเรื่อยไปเลย ไปที่ ท่านเป็นธรรมกายจริงๆ เป็นอยู่ตลอดเวลา ไม่ หัวตา ไปที่กลางก็กกีรษะ ไปที่เพดานปาก ไปที่ ใช่เป็นๆ ถอนๆ เมื่อหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ช่องปากที่อาหารสําลัก ไปที่กึ่งกลางกายระดับ สังโยชน์เบื้องต่ำาเบื้องสูงแล้ว หลุดไปทีเดียว เดียวกับสะดือ แล้วก็ถอยหลังขึ้นมาสองนิ้วมือ ไปเป็นอันหนึ่งอันเดียว ไปเป็นกายธรรม ตรงฐานที่ ๗ ของพระราชบิดา แล้วกายทิพย์ อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอย่างน

หัวข้อประเด็น

- พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) กิเลสเจือปนเลย เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว คือตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ผู้พ้นแล้ว ผู้ชนะแล้วจากกิเลสอาสวะทั้ง หลาย” คือเวลาเมื่อท่านได้ถูกอัญเชิญมาจาก สวรรค์ชั้นดุสิต กายทิพย์ก็เข้าสู่พระราชบิดา ท่านบอกว่า ท่านคือธรรมกาย เพราะฉะนั้น ทางปากช่องจมูก แล้วก็เลื่อนเรื่อยไปเลย ไปที่ ท่านเป็นธรรมกายจริงๆ เป็นอยู่ตลอดเวลา ไม่ หัวตา ไปที่กลางก็กกีรษะ ไปที่เพดานปาก ไปที่ ใช่เป็นๆ ถอนๆ เมื่อหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ช่องปากที่อาหารสําลัก ไปที่กึ่งกลางกายระดับ สังโยชน์เบื้องต่ำาเบื้องสูงแล้ว หลุดไปทีเดียว เดียวกับสะดือ แล้วก็ถอยหลังขึ้นมาสองนิ้วมือ ไปเป็นอันหนึ่งอันเดียว ไปเป็นกายธรรม ตรงฐานที่ ๗ ของพระราชบิดา แล้วกายทิพย์ อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอย่างนั้นตลอด ก็เคลื่อนจากพระราชบิดาเข้าสู่พระพุทธมารดา ไม่มีหลุด ไม่มีถอนถอย ติดอย่างนั้นตลอดเวลา ทางปากช่องจมูกตามลำดับในทำนองเดียวกัน เพราะฉะนั้น ท่านก็ยืนยันกับพราหมณ์ว่าเป็น แล้วก็ไปหยุดนิ่งๆ อยู่ตรงฐานที่ ๗ จนกระทั่ง อย่างนั้น ก่อเกิดเป็นก้อนกายมหาบุรุษ ท่านเกิดที่ฐานที่ ๗ วันนี้เราจะนึกถึงพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ ตรงนั้นแหละ ให้ได้สมบูรณ์ ก็จะต้องทําใจหยุดนิ่งให้เข้าถึง ๗ ในตัวของท่าน หยุดไปเรื่อยๆ ก็เข้าถึง แผนผังชีวิตภายใน เห็นกายในกาย เวทนาใน เวทนา จิตในจิต ธรรมในธรรม แล้วก็ได้บรรลุ ธรรมกายอรหัต บรรลุธรรมกายอรหัต เป็น พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าในยามรุ่งอรุณ และแสงเงินแสงทองจับท้องฟ้าท่านก็เป็นพระ เวลาตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ ภาย ธรรมกายให้ได้ แล้วจะเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง หลังจากที่เอาชนะพญามารกับเสนามารได้ เลยว่า ทําไมพระบรมศาสดาถึงได้ตรัสว่า พระ ท่านก็หยุดนิ่งอยู่ภายใน ใจหยุดใจนิ่งตรงฐานที่ ตถาคตคือธรรมกาย หรือพูดง่ายๆว่า เราคือ ธรรมกาย ธรรมกายคือเรา เราจะเข้าใจแจ่มแจ้ง ด้วยตัวของเราเอง เมื่อเราเข้าถึงธรรมกาย หลุดพ้นได้ เราก็เป็นอนุพุทธะ คือ เข้าถึงธรรม กายตามคำแนะนำสั่งสอนของพระองค์ท่าน ในการปฏิบัติธรรม ถ้าพูดถึงพระสัมมา สัมพุทธเจ้าในภายนอกที่เข้าใจกันนั้น เรา อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นตรงฐานที่ ๗ เคยได้ยินได้ฟังว่าท่านประสูติที่หนึ่ง ตรัสรู้ก็ ขจัดกิเลสอาสวะจนกระทั่งสิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ อีกที่หนึ่ง ดับขันธปริ- คือกิเลสอาสวะที่อยู่ในตัว ที่จะบังคับบัญชา นิพพานอีกที่หนึ่ง คนละ พระองค์ได้ก็หมดสิ้นไป จิตก็หลุดพ้นจากการ ที่กัน แต่ในแง่ของการ บังคับบัญชาของพญามาร เป็นตนตัวจริงแท้ๆ ปฏิบัติ อัศจรรย์อย่างยิ่ง ของท่าน เป็นอิสระ มีแต่สุขล้วนๆ เป็นนิรันดร์ ประสูติ ตรัสรู้ ดับขันธ์- บังเกิดขึ้น ปรินิพพานที่เดียวกัน หลังจากที่ได้เผยแผ่คำสอนของพระองค์ อยา ปe o๒ () kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หน้าหนังสือทั้งหมด

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More