ความสำคัญของพระราชภาวนาวิสุทธิ์ : หน้า 48/72

พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ต่างต้องมีทุกข์กันอยู่นั้นน่ะ เป็นผลมาจากเหตุข้างใน ซึ่งมีแหล่งกำเนิดที่ผลิต ความทุกข์ทรมาน ครอบ คลุมสรรพสัตว์ทั้งหมด ตลอดทั้งมนุษย์ ทิพย์- ธรรม ครอบคลุมโอกาส- โลก ขันธโลก สัตวโลก ต้องไปให้ถึงที่สุดแห่ง ธรรมให้ได้ นับว่าเป็นบุญวาสนา ของพวกเรา ที่ได้มาเกิด ในร่มเงาบารมีของท่าน จึงได้มีโอกาสศึกษาธรรมะ เรียนรู้วิชชาธรรมกาย ที่ ได้รับการสืบทอดมาจาก ทั้งหมดเลย และท่านก็ยัง ค้นพบต่อไปว่ามีวิธีเดียว ท่าน ทำให้เราและชาว โลก มีหลักในการดำเนิน เท่านั้นที่จะให้พ้นจากทุกข์ทั้งมวลได้คือ ต้อง ชีวิตที่ถูกต้อง มีเป้าหมายของชีวิตที่ถูกต้อง ไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม จะต้องไปขจัด สมบูรณ์ ต้นเหตุของความทุกข์ทรมาน แล้วตัวท่าน เองก็ทำอย่างนั้นมาตลอดชีวิตของท่าน เพราะฉะนั้น ความสำคัญของท่าน ไม่ใช่แค่เป็นเพียงบุคคลสําคัญของโลกเท่านั้น ท่านได้เคยพูดเอาไว้ตอนหนึ่ง เมื่อครั้งที่ ไม่ใช่เป็นเพียงบุคคลสำคัญของจักรวาล แต่ ท่านได้แสดงธรรม ราวปีพุทธศักราช ๒๔๙๗ ว่า เป็นบุคคลสำคัญของธาตุธรรมเลยทีเดียว “ผู้เทศน์เองได้ค้นคว้าหาเหตุผลเหล่านี้หนักหนา พระคุณของท่านจึงมีมากมายมหาศาล เกิน แต่ว่ายังไปไม่ถึงที่สุด ถ้าไปสุดเวลาใดล่ะก็ กว่าที่จะสรรหาค่าใดๆ มาพรรณนา ยากที่ วิชชาของผู้เทศน์นี้สําเร็จเวลานั้น เวลานี้กำลัง เราจะทดแทนพระคุณของท่านได้หมด แต่เรา ไปอยู่ทั้งวันทั้งคืน วินาทีเดียวไม่ได้หยุดยั้งเลย ในฐานะศิษยานุศิษย์ก็จะทำอย่างเต็มที่ เต็ม ตั้งใจจะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม ให้สุดวิราคธาตุ กำลังสติปัญญาความสามารถของเรา คือทำ วิราคธรรม แต่มันยังไม่สุด ถ้าว่าสุดแล้วล่ะก็ ทั้งอามิสบูชาและปฏิบัติบูชา ทําตามคำสั่งสอน รู้กันหมดทั้งสากลโลก ไม่ต้องสงสัยล่ะ รบรา ของท่าน ท่านรักในการปฏิบัติธรรม เอาจริง ฆ่าฟันเลิกกันหมด มนุษย์อยู่ร่มเย็นเป็นสุขหมด เอาจัง เราก็ต้องรักในการปฏิบัติธรรม ขยันนั่ง ไม่ต้องทำมาหาเลี้ยงชีพ มีผู้เลี้ยงเสร็จ เป็นสุข ธรรมะ เอาจริงเอาจังเหมือนอย่างท่าน ท่าน เหมือนอย่างกับพระ เหมือนอย่างกับเทวดา มุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม เราก็ต้องมุ่งไปสู่ที่สุด เหมือนกับพระนิพพาน” ท่านทํางานที่แท้จริง แห่งธรรมด้วย อย่าให้อะไรมาเป็นอุปสรรคใน อย่างนี้มาตลอด จนกระทั่งถึงวาระสุดท้ายของ การทําใจหยุดนิ่งที่จะไปให้ถึงจุดหมาย ชีวิตท่าน ชาติที่ผ่านๆ มาท่านก็ทำมานับภพ ปลายทางได้ ถ้าทำได้อย่างนี้ จึงจะได้ชื่อว่า นับชาติไม่ถ้วน ตราบใดที่ภารกิจยังไม่หมดสิ้น เป็นการบูชาธรรมท่าน บูชาพระคุณของท่าน ท่านก็ยังมีความตั้งใจมุ่งมั่นที่จะรื้อสัตว์ วันพุธที่ ๑๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ขนสัตว์กันต่อไป จะอีกกี่ภพกี่ชาติก็ตาม จะ อยู่ใน se) ๔๖ kalyanamitra.org