พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ : หน้า 25/72

พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) จนกระทั่งพระศาสนาตั้งหลักได้ มีพระรัตนตรัย ด้วยการปฏิบัติตนจนกระทั่งเข้าถึง แล้วจึงจะ บังเกิดขึ้น พุทธบริษัทบังเกิดขึ้น มั่นคงเข้มแข็ง ในการที่จะสอนตัวเองและแนะนำผู้อื่นได้ ก็ถึง คราวที่ท่านจะต้องดับขันธปรินิพพาน ดับขันธปรินิพพานก็คือ การถอดขันธ์ต่างๆ ออกหมด ขันธ์ ๕ ในกายมนุษย์ ทิพย์ พรหม เชื่อถือกันไป จะแตกต่างจากความเชื่ออื่นๆ ที่ ต้องใช้กำลังบังคับ ต้องผูกเวรกัน ต้องจองเวร กัน พระพุทธเจ้าท่านจะตรัสเกี่ยวกับเรื่องเหตุ เรื่องผลอยู่ตลอดเวลา ถ้าเหตุดับผลก็ดับ เหตุ อรูปพรหม ถอดหมด เหลือแต่กายธรรม อยู่ที่กิเลสอาสวะบังคับบัญชาเอาไว้ ถ้าไปดับที่ อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า และก็เข้านิโรธสมาบัติ เหตุได้จนสิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ ผลแห่ง ไม่ช้าสมาบัติด้วยกายธรรมอรหันตสัมมาสัม- ความทุกข์ทรมานที่เริ่มต้นจากการ พุทธเจ้าตรงศูนย์ กลางกายฐานที่ ๗ นิโรธะ แปล ว่า หยุด ท่านก็หยุด ของท่านไปเรื่อยๆ ถอดขันธ์ออกเป็น ชั้นๆ แล้วหลุดไป สิ่งแรกที่สอนก็คือ ให้รู้จักว่า ชีวิตที่อยู่ในโลกนี้เป็นทุกข์ บางคน อยู่เสียจนชิน ไม่ได้คิดว่าทุกข์ หรือไม่ทุกข์ แต่ท่านชี้ว่านี่ทุกข์ เข้าไปสู่กายในกาย ธรรมกายในธรรม- กายละเอียดขึ้นไป ที่เรียกว่า สอุปาทิเสสนิพพาน เข้าไปเรื่อย เรื่อยๆ เข้าตั้งแต่กายนิพพานเป็นในตัวของท่าน เกิด ก็มีแก่ เจ็บ ตาย ทุกข์ทรมาน สารพัดที่ตามมาก็จะดับสลายไป เป็นคำสอน ที่อัศจรรย์ เพราะฉะนั้น ที่ประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน อยู่ตรงที่เดียวกัน คือที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ สิ่งแรกที่สอนก็คือ ให้รู้จักว่าชีวิตที่อยู่ใน เป็นเรื่องที่อัศจรรย์ทีเดียว เป็นเรื่องที่จะต้อง โลกนี้เป็นทุกข์ บางคนอยู่เสียจนชิน ไม่ได้คิด ศึกษาให้ได้ด้วยวิชชาธรรมกาย ใครเข้าถึงก็ ว่าทุกข์หรือไม่ทุกข์ แต่ท่านชี้ว่านี่ทุกข์ ต้อง ศึกษาได้ก็จะเห็นกันไปอย่างนี้ เพราะฉะนั้น กำหนดรู้เอาไว้ ต้องให้เข้าใจทําให้แจ่มแจ้งว่า พระบรมศาสดาของเรา ท่านเป็นเลิศจริงๆ ใน ชีวิตเป็นทุกข์ แล้วก็ต้องให้รู้สาเหตุด้วย มา การที่สามารถสั่งสอนอบรมพัฒนาจิตใจของ จากความอยาก ความอยากได้ อยากมี อยาก มวลมนุษยชาติ โดยไม่ต้องบังคับให้นับถือ เป็น ที่ประกอบด้วยความไม่รู้ ความเพลิน พระองค์ท่าน แต่ให้เชื่อถือกันด้วยเหตุด้วยผล ทำให้เป็นเหตุให้เวียนว่ายตายเกิด มีความทุกข์ บ ป ๒๓ kalyanamitra.org