เออ... เอ็งจะรวย! : หน้า 13/68

D เออ... เอ็งจะรวย! ด้วยเหตุบังเอิญ หรือเพราะบุญ หลังจากนั้นพอเรียนจบจากจุฬาลง- บันดาลที่ทำให้คุณสุมิตร ด่านวนิช กรณ์มหาวิทยาลัย ผมก็เริ่มไปทำบุญที่วัด ซึ่งขณะนั้นกำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย ปากน้ำตามที่ตั้งใจไว้ ผมก็ได้รับพระผงของขวัญ ได้ตามคุณแม่ไปทำบุญที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่หลวงปู่ท่านทำแจกมาองค์หนึ่ง แต่ไม่ได้รับ และกว่า ๕๐ ปีที่ผ่านมา คุณสุมิตรได้ซาบซึ้ง จากมือท่าน เพราะหลวงปู่เริ่มอาพาธแล้ว สํานึกในพระคุณของหลวงปู่วัดปากน้ำ อย่าง ท่านให้พระที่ทำหน้าที่เลขามามอบให้ ได้มาผม สุดจะนับจะประมาณมิได้ เพราะเมื่อทบทวน ก็ไปซื้อสร้อยสเตนเลสแขวนติดตัวตลอดเวลา ย้อนหลังจากอดีตจนถึงปัจจุบัน ทุกจังหวะของ ผมได้เริ่มทํางานเป็นผู้แทนขายของ ชีวิตทั้งวิกฤตและโอกาสที่มาถึง หลวงปู่ท่าน บริษัทเอสโซ่ มีรถโฟล์คหลังเต่าขับอยู่คันหนึ่ง เป็นที่พึ่งและช่วยได้จริง...คุณสุมิตรเล่าถึงจุด หลังจากนั้นผมก็ไปทำบุญทุกเดือนมากบ้าง เริ่มต้นในความผูกพันกับหลวงปู่ว่า น้อยบ้าง จนกระทั่งท่านละสังขาร ตอนนี้คน “ตอนนั้นผมอายุประมาณ ๑๕-๑๖ ปี เริ่มพูดถึงความศักดิ์สิทธิ์อานุภาพของท่านมาก ได้ตามคุณแม่ไปทำบุญที่วัดปากน้ำเป็นครั้งแรก ขึ้น ผมก็ไม่ได้เชื่อในเรื่องนี้เท่าไร เพราะผม ด้วยความที่ผมยังอยู่ในวัยเด็กจึงไม่ได้เข้าไป เรียนจบวิทยาศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเคมี กราบหลวงปู่กับคุณแม่ตอนถวายปัจจัย แต่ใน ค่อนข้างหัวสมัยใหม่ ผมเคารพนับถือข้อ ใจเราก็รู้สึกชอบวัดนี้ จึงตั้งใจว่าถ้าเราจะ ปฏิบัติในตัวท่านมากกว่า รู้ว่าท่านเป็นพระดีก็ ทำบุญเอง จะไปทำที่วัดหลวงพ่อนี่แหละ ศรัทธาเรื่อยมา อยู่ให HUN 20 kalyanamitra.org