การทำใจให้อยู่ในบุญ : หน้า 22/68

ยกา มหาส “ทำใจให้อยู่ในบุญ จนสามารถนึกถึง ความดีที่เราทําออก ได้ มีความปีติ มี ความสุข กับความ ดีที่กระทำ เพราะ ถ้าใจเราไม่อยู่ในบุญ เราจะไม่สามารถท่า ข้อสอบชีวิตที่มา ทดสอบก๋าลังใจเรา ในการสร้างบารมีใน ข้อที่ยากยิ่งๆ ขึ้นไป ได้” สัมภาษณ์พิเศษ ชีวิตในการทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างเต็มที่ ซึ่งพอจาดทำตรงนี้ มีแต่ ความสุข ภาพแห่งความปีติ ทำให้เราระลึกได้ตลอด อย่างที่เราชวน คนมาวัดได้อย่างเป็นประจำ หรืออย่างครั้งงานบุญใหญ่ จาดและทีม งานสามารถชวนคนมาวัดได้ถึง 50 คันรถบัส...” ความที่เธอเป็นเจ้าของบริษัท มีความเป็นอยู่ที่สบายดีอยู่แล้ว ถ้าอยากได้บุญก็บริจาคเงินทำบุญอย่างเดียวก็ได้ ไม่เห็นจะต้อง เหน็ดเหนื่อยในการชวนคนมาวัด แต่เธอกลับไม่คิดอย่างนั้น “ทําบุญอย่างเดียวก็ได้แค่บุญ แต่การทําหน้าที่กัลยาณมิตร ทำให้เราได้บารมี ๑๐ ทัศ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านก็ทำมา เรา ต้องดูท่านเป็นแบบอย่าง จาดรู้ค่ะว่าการสร้างบารมีไม่ใช่สิ่งที่สบาย บางครั้งจากเหนื่อย เพราะเราต้องทำงานแข่งกับเวลาที่มีจำกัด แต่ มันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ที่เห็นคนหลายคน ครอบครัวหลาย ครอบครัว เขามีชีวิตที่ดีขึ้นเพราะเรา” คุณจาดได้กลายเป็นที่รักของหลายๆ คนจากการที่เธอทำหน้าที่ กัลยาณมิตร ชวนคนมาทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ชวนคนมาวัด ทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละหลายคันรถบัส ซึ่งเป็นธรรมดาไม่ว่าจะทำอะไร ก็จะต้องมีอุปสรรคเข้ามาบ้างไม่มากก็น้อย เราจึงถามเธอว่า เวลา เธอเจออุปสรรคเธอทำอย่างไร..? แล้วมีเทคนิคอย่างไรในการ สร้างบารมี โดยที่ไม่เคยท้อเลยตลอด ๑๗ ปี แล้วทำอย่างไรที่ ทำให้ชีวิตการสร้างบารมี มีความสุข ราวกับขึ้นสวรรค์ทั้งเป็น !! เทคนิคที่หนี่ง : อยู่ในบุญ เป้าหมายที่แท้จริงในการเกิดมาของมนุษย์ คือ การสร้างบารมี ซึ่งก็คือการทำความดีอย่างยิ่งยวด เพื่อให้มีความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจจนกระทั่งเข้าถึงนิพพานในที่สุด และในการทำความดีอย่างยิ่งยวดนั้น เป็นธรรมดาที่ต้องเจออุปสรรค เจอปัญหา หรือพบความไม่เข้าใจ ของหลายๆ คน ดังนั้นสิ่งที่จำเป็นต้องทำคือ ทำใจให้อยู่ในบุญ จน สามารถนึกถึงความดีที่เราทำออกได้ มีความปีติ มีความสุขกับ ความดีที่กระทำ เพราะถ้าใจเราไม่อยู่ในบุญ เราจะไม่สามารถทำ ข้อสอบชีวิตที่มาทดสอบกำลังใจเราในการสร้างบารมีในข้อที่ยาก ยิ่งๆ ขึ้นไปได้ ความดีเราก็จะหยุดอยู่แค่นั้นไม่พัฒนา และถ้าขณะที่ เราทําสิ่งที่เป็นบุญ แต่เรานึกว่ามันเป็นบุญไม่ออก บางทียิ่งทำยิ่งท้อ ยิ่งเครียด แล้วในที่สุดเราก็จะน้อยใจ ไม่เข้าใจ หลุดออกจากการ อยู่ใน se) ๒๐ kalyanamitra.org