พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) : หน้า 51/68

พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) อร่อยยังไงยังลืมเลย นี่ว่าย้อนหลังรีวายเทป ชีวิตจะจริงหรือ ไม่ค่อยมั่นใจ แต่ว่าพอไปถึง ณ จุดตรงนั้นเรี่องยากก็เป็นเรื่องง่าย เรื่องเหลือ เชื่อก็ต้องเชื่อเพราะมันเป็นความจริง จะเห็น เป็นเรื่องเป็นราว รู้เรื่องรู้ราวต่างๆ สนุกสนาน ทีเดียว ก็จะทําให้เราเชื่อมั่นในการตรัสรู้ธรรม ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่มีกล่าวไว้ในพระ ไตรปิฎกว่า พระองค์เคยเกิดชาตินั้นเป็นนกบ้าง เคยเกิดเป็นคนชั้นสูง ชั้นกลาง ชั้นต่ำ เป็นตั้ง แต่ยาจกถึงพระราชา แม้ตกนรกก็เคยมาแล้ว เราก็เชื่อมั่น ความสงสัยก็ค่อยๆ หายไป เมื่อความสงสัยหายไป ความสุข ความปีติ ความสงสัยก็ค่อยๆ หดหายไปเรื่อยๆ จน ความเบิกบานใจก็เกิดขึ้น การทําความเห็นให้ กระทั่งมีองค์พระอยู่ในตัวกลางตับไตไส้พุงได้ไง ตรงต่อหนทางพระนิพพานก็เกิดความมั่นใจ แล้วยิ่งได้ฟังของใหญ่อยู่ในของเล็ก เออมันจะ การประพฤติตัวของเราก็ดีขึ้น หิริโอตตัปปะ จริงหรือ ฟุ้งซ่านหรือเปล่า ของใหญ่ในของเล็ก เกิดแล้ว ธรรมที่คุ้มครองให้โลกอยู่เย็นเป็นสุข พระองค์โตอยู่ในกลางพระองค์เล็ก ฟังแล้วก็ เกิด นี่แหละคือพระคุณส่วนน้อยของพระเดช ยังสงสัย แต่พอเข้าถึงเออจริงอยู่ได้เพราะเขา พระคุณหลวงปู่ที่มีต่อพวกเราและชาวโลก ละเอียดกว่า เหมือนภูเขาอยู่ในฟิล์มถ่ายรูป ทำให้เราจำเป็นต้องหล่อรูปเหมือนของท่าน หรืออยู่ในกระจกนั่นแหละ ภูเขาก็ไม่ได้เล็กลง ด้วยทองคำ เพื่อเป็นทางมาแห่งบุญแก่ตัวเรา กระจกก็ไม่ได้ใหญ่ขึ้น แต่มันอยู่ได้ ความสงสัย และแก่ผู้ที่จะติดตามมาศึกษาพระพุทธศาสนา ก็ค่อย ๆ หายสงสัย หรือการเห็นได้ทุกทิศทุกทางรอบตัว ใน เวลาเดียวมันมีได้อย่างไร ก็ยังสงสัย แต่พอ ศึกษาวิชชาธรรมกายมากเข้า ไปถึงจริงๆ เออ ไม่ต้องก้ม ไม่ต้องเงย ไม่ต้องเหลียว ไม่ต้อง กลับหลังหันอะไร เมื่อเราศึกษาวิชชาธรรมกาย นรกมีจริง ไหม สวรรค์มีจริงไหม ก็อยู่ในกำมือ เราอ่านใน พระไตรปิฎกว่า มีการระลึกชาติหนหลังได้ อย่าว่าแต่หนหลังเลย เมื่อวานนี้กินก๋วยเตี๋ยว ในภายหลัง ouh um am kalyanamitra.org