ข้อความต้นฉบับในหน้า
หลวงปู่
ผู้เป็นแบบอย่าง
แห่งชีวิตสมณะ
คำว่า “ธรรมกาย” เป็นสิ่งที่มีมาแล้ว
แต่สมัยพุทธกาล ปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎกอยู่
หลายแห่ง แต่น่าเสียดายว่า การปฏิบัติให้เข้า
ถึงธรรมกายนั้น ยังเป็นสิ่งทีไม่มีการอธิบายให้
ชัดเจนแจ่มแจ้ง จนกระทั่งหลวงปู่วัดปากน้ำ
ท่านได้ปฏิบัติจนเข้าถึงธรรมกายได้ ท่านจึงได้
ชื่อว่าเป็น “ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย” นั่นคือ
เอาแนวการปฏิบัติเพื่อการเข้าถึงธรรมแห่ง
องค์พระศาสดามาเผยแผ่แก่ชาวโลกในยุค
ปัจจุบัน ซึ่งกล่าวกันว่าวิธีการปฏิบัติให้เข้าถึง
ธรรมกายนั้น ทำให้สามารถทั้งรู้และทั้งเห็น
ธรรม นอกจากนั้นยังสามารถปฏิบัติได้ไม่จํากัด
ภูมิรู้ บางท่านอ่านหนังสือไม่ออกหรือแม้จะเป็น
เด็กเล็กก็สามารถปฏิบัติให้เห็นธรรมจริงได้
เพราะเหตุนี้ การเผยแผ่การปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึง
ธรรมกายจึงเป็นที่ปรากฏอย่างแพร่หลาย และ
ที่สำคัญก็คือมีคนเป็นจำนวนมากสามารถปฏิบัติ
ตามได้
สมัยที่หลวงปู่วัดปากน้ำ ท่านยังมีชีวิต
คำว่า “ธรรมกาย”ดูยังเป็นของใหม่ ยังไม่เป็นที่
คุ้นหูของผู้คนเท่าใดนัก บางคนก็ไม่สนใจ แต่
บางคนก็กลับคิดไปว่า หลวงปู่ท่านคิดบัญญัติ
ขึ้นมาใหม่เป็นการอุตริบัญญัติขึ้นใช้ตามแนววิธี
การสอนของท่าน บางคนก็ว่าท่านอวดอุตริมนุส
ธรรม บางคนก็พูดเหยียดหยาม เคยมีพระมหา
เถระได้ปรารภเรื่องนี้กับหลวงปู่วัดปากน้ำ ท่าน
จึงได้กล่าวไว้ว่า
“คนเช่นเราใช่จะไร้เสียซึ่งปัญญาชั่วก็รู้
ดีก็เห็น เราจะฆ่าตัวเราเองเพราะความ
ปรารถนาลามกทําไม ที่เขาพูดหาว่าเราอย่างนั้น
บางคนคงจะไม่รู้จักคำว่า “ธรรมกาย” มีอยู่ที่ไหน
หมายเอาใคร เขาอาศัยความไม่รู้ มาว่าเราผู้
ตั้งใจปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เมื่อผู้ไม่รู้มาติเตียนเรา
ความไม่รู้ของเขาจะลบล้างสัจธรรมของ
พระพุทธศาสนาได้อย่างไร ถ้าจะลบก็ลบได้
เพียงชั่วคราว ไม่ช้าดวงแก้วของพระพุทธ
kalyanamitra.org