พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) : หน้า 49/68

พระธรรมเทศนาพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เรียนหนังสือด้านปริยัติท่านก็เป็นต้นแบบ ไม่มี แล้วก็ไม่มีใครกล่าวถึงเรื่องพระรัตนตรัย ไปศึกษาเล่าเรียนภาษาบาลีอะไรต่างๆ แบก ในตัวเลย มักจะพูดพระรัตนตรัยนอกตัว ตำรับตำราจนไหล่ลู่ ไปศึกษาตามวัดวาอาราม เพราะฉะนั้นพระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านก็ ต่างๆ ที่มีความเชี่ยวชาญในแต่ละคัมภีร์ที่ไม่ แสวงหาเรื่อยมา แต่ก็ยังไม่ได้แนวทางที่จะ เหมือนกัน ด้วยความสุขแล้วก็เบิกบานในการ ปฏิบัติให้ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน คึกษาพระปริยัติธรรม ท่านแม้เรียนรู้แล้วแต่ก็ พอพรรษาที่ ๑๑ กลางพรรษา ท่านถึงได้ ไม่ได้สอบเป็นมหาเปรียญ แล้วก็ได้ศึกษา ตั้งสัตยาธิษฐานว่า เป็นไงเป็นกันถ้าไม่บรรลุ ธรรมะในพระไตรปิฏกกระทั่งแตกฉาน หนทางพระนิพพานแล้วไม่ลุกจากที่ยอมตาย แตกฉานแล้วก็ได้ก้าวเข้าสู่การทำกรรมฐาน ซึ่งถ้าเราคิดกันให้ดีถือว่าเป็นการเสียสละชีวิต ในสมัยนั้นใครว่าการเรียนวิชาอะไรเป็นของดีที่ ที่มีเป้าหมายอันสูงมากๆ ทีเดียว เป็นการเสี่ยง ไม่ขัดกับพระธรรมวินัยท่านไปศึกษาเล่าเรียน มากเลย เพราะนั่งตายแล้วไม่รู้จะเจอหรือเปล่า ทั้งนั้น แม้แต่วิทยาศาสตร์ทางใจ ซึ่งพระ แต่ท่านก็กล้าที่จะสละชีวิต แล้วด้วยอานุภาพ เถรานุเถระในสมัยนั้นท่านนิยมศึกษาท่านก็ บุญญาธิการที่ท่านได้สั่งสมมาก็ได้บรรลุหนทาง เรียนกันไป จนแคล่วคล่องชำนาญ นั้น จากนั้นคนก็ได้เริ่มรู้จักทางมรรคผลนิพพาน จนกระทั่ง ๑๐ พรรษาผ่านไป ท่านถึงได้ รู้จักพระรัตนตรัยในตัว ทำให้การดำเนินชีวิต มาย้อนนึกถึงความตั้งใจเดิมที่จะบวชเมื่ออายุ ๙ ของมนุษย์รุ่นต่อๆ มาทั้งคฤหัสถ์และบรรพชิต เพื่อจะทำพระนิพพานให้แจ้งเรายังไม่ได้บรรลุ เดินได้ถูกต้องตรงแนวมรรคผลนิพพาน อย่าง เลย เดินธุดงค์ผ่านป่าเขาไปแสวงหา ไม่มีใคร น้อยก็ปิดประตูอบายภูมิ เปิดประตูสวรรค์ พูดถึงทางมรรคผลนิพพาน มีแต่พูดเกี่ยวกับ หรือน้อยไปกว่านั้นก็คือได้พบสุขในปัจจุบัน พบ เรื่องวิชาที่ไม่ใช่ทางมรรคผลนิพพาน มักจะพูด ที่พึ่งภายใน ว่าเราเข้าป่าไปแสวงหาโมกขธรรม แต่ก็ไม่รู้ เมื่อท่านบรรลุแล้วท่านก็ไม่ได้หวงแหน ว่านิพพานอยู่ตรงไหน ไม่รู้แต่ไปหากันก่อน คือ วิชชา นำไปเผยแผ่ต่อ เริ่มต้นที่วัดบางปลา ตั้งเป้าหมายดี แต่วิธีการทำอย่างไรยังไม่รู้ จังหวัดนครปฐมที่เราจะอัญเชิญรูปหล่อทองคำ แต่ก็แสวงหากันไปอย่างนั้น ของท่านไปประดิษฐาน แล้วท่านก็ย้ายมาเป็น หลวงพ่อเคยเจอหลวงปู่บางรูปที่เคยร่วม สมภาร เป็นเจ้าอาวาสที่วัดปากนํ้า ภาษีเจริญ ธุดงค์ไปกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ของเรา เริ่มศึกษาค้นคว้าวิชชาธรรมกายด้วยตัวเองด้วย ตอนที่ไปเจอท่านอายุเกือบร้อยกันแล้ว ก็ได้ฟัง เผยแผ่ด้วย ท่านใช้คำว่า ทั้งเรียน ทั้งสอน คือ เรื่องราวการเดินธุดงค์ ส่วนมากมักจะเป็น ตัวท่านทั้งเรียนไปด้วย แล้วก็สอนไปด้วย เป็น วิทยาศาสตร์ทางใจ คือเรื่องราวเกี่ยวกับ ทั้งครู เป็นทั้งนักเรียนไปในตัวเสร็จ อภินิหารต่าง ๆ เหล่านั้น แต่ก็ไม่ได้มีเกี่ยวกับ จนกระทั่งคำว่า “พระธรรมกาย” ได้ เรื่องทางมรรคผลนิพพาน ธรรมปฏิบัติที่ไหนก็ ขยายไปในวงกว้าง มีผู้มีบุญทั้งคฤหัสถ์และ อยู่ให ๕๑ kalyanamitra.org