การประชุมมหาสาวกสันนิบาต : หน้า 6/82

LD มีคุณสมบัติที่เหมาะสม คือแรกเริ่มเดิมทีก็เคยเป็น นักบวชอาศัยในเมืองนี้อยู่แล้ว การแนะนำสั่งสอน พระสัทธรรมอันบริสุทธิ์แก่ชาวชมพูทวีปจึงเป็น ไปได้ง่าย การมาชุมนุมกันของพระอรหันตสาวก ในครั้งนี้นั้น ถือว่าเป็นมหาสาวกสันนิบาตที่ต้อง เร่งทำให้เร็วที่สุด คล้ายๆ จะเป็นสิ่งที่มีอยู่ในพระทัย ของพระพุทธองค์มาตั้งแต่ครั้งยังทรงเริ่มประกาศ ปฐมเทศนา เพียงแต่กำลังทรงรอคอยบุคคลผู้หนึ่ง ผู้ที่จะมาเติมเต็มความสมบูรณ์ของกองทัพธรรม อยู่ นั่นก็คือ พระสารีบุตร ซึ่งเมื่อท่านได้บรรลุ ี พระอรหัตผลแล้ว ถือได้ว่าพระธรรมเสนาบดีได้ บังเกิดขึ้น ดุจขุนพลแก้วบังเกิดแล้วแก่พระเจ้า จักรพรรดิ โดยท่านจะมาเป็นหัวเรือใหญ่รับสนอง นโยบายในภารกิจนี้โดยตรง เมื่อการรอคอยของ พุทธองค์บรรลุผล จึงทรงทําการประชุมสาวก สันนิบาตทันทีในวันเดียวกันนั้นเอง โดยไม่มีการ นัดหมายล่วงหน้า เพราะทรงเห็นว่าถึงเวลาแล้วที่ กองทัพธรรมจะต้องเร่งรุดขยายให้ได้กว้างไกลที่สุด ฉะนั้นจ๋าต้องมียุทธศาสตร์ที่เป็นหนึ่งเดียวกัน จึงได้ ทรงประทาน “โอวาทปาฏิโมกข์” เพื่อไว้ใช้เป็นแม่บท ในการประกาศพระศาสนา การประชุมมหาสาวกสันนิบาตนั้น ในยุคของ พระพุทธเจ้าบางพระองค์ มีการประชุมมากกว่า ๑ ครั้ง ดังเช่น ในสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ได้ทรงประชุมสาวกสันนิบาตถึง ๓ ครั้ง ครั้งที่ ๑ มี พระอรหันตสาวก ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ ครั้งที่ ๒ มีจำนวน ๙๐,๐๐๐ โกฏิ ครั้งที่ ๓ มีจำนวน ๔๐,๐๐๐ โกฏิ แต่ละครั้งก็จะทรงแสดงโอวาทปาฏิโมกข์ ซึ่งมีเนื้อหา สาระเหมือนที่พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ทรงประทาน เอาไว้ทุกอย่าง ๓