ข้อความต้นฉบับในหน้า
66 ขณะที่นั่งสมาธิ ดิฉันจะตรึกระลึกนึกถึงถึง
พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำฯ และคุณยาย
อาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ที่
ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ สักครู่ต่อมาก็รู้สึกว่า
มีแสงสีขาวที่สว่างมากๆ ล้อมรอบตัวดิฉันไว้
แล้วพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ และคุณยายอาจารย์
ก็ขยายครอบตัวฉันเช่นกัน
"
ครอบครัว คือ สามีและลูกชาย อยู่ประมาณ 5 เดือน
ในช่วงนั้นหลวงพี่มุงจากาล (พระภิกษุจากประเทศ
มองโกเลีย) ท่านได้เดินทางไปที่วัดพระ
พระธรรมกาย
แล้วมาเยี่ยมที่บ้านของดิฉันพร้อมกับหลวงพี่จาก
วัดพระธรรมกายด้วย ซึ่งท่านก็ได้แนะนำการ
นั่งสมาธิให้”
หลังจากที่ได้รับการแนะนำการนั่งสมาธิจาก
พระอาจารย์ไปแล้วนั้น การปฏิบัติธรรมในครั้งนั้น
ทําให้คุณอารูนาได้รับความสุขภายในอย่างที่ไม่เคย
ได้รับมาก่อน ความเครียดต่างๆ ภายในใจมลาย
ไปสิ้น และเธอยังคงนั่งสมาธิอย่างต่อเนื่อง รวมทั้ง
ได้ไปปฏิบัติธรรมที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมสิงคโปร์ด้วย
แม้จะกลับมาที่มองโกเลียแล้วเธอก็ยังคงนั่งสมาธิ
ต่อเนื่องทุกวัน วันละประมาณ ๑๕ นาที ไม่เคยขาด
เธอได้เล่าประสบการณ์ภายในของเธอให้ฟังว่า
“ขณะที่นั่งสมาธิ ดิฉันจะตรึกระลึกนึกถึงถึงพระเดช
พระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำฯ และคุณยายอาจารย์
มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ที่ศูนย์กลางกาย
ฐานที่ ๗ สักครู่ต่อมาก็รู้สึกว่า มีแสงสีขาวที่สว่าง
มากๆ ล้อมรอบตัวดิฉันไว้ แล้วพระเดชพระคุณ
หลวงปู่ฯ และคุณยายอาจารย์ก็ขยายครอบตัวดิฉัน
เช่นกัน ในทุกครั้งที่ดิฉันนั่งสมาธิ ดิฉันสัมผัสได้ถึง
แสงตะวันภายใน และนึกถึงแสงสว่างภายในได้
อย่างง่ายๆ ซึ่งทําให้ดิฉันมีความสุขมาก”
จากเรื่องราวของซูเปอร์สตาร์แห่งมองโกเลีย
ทำให้เราได้รับรู้ว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ในสถานะไหน
จะเป็นชนสามัญ เป็นซูเปอร์สตาร์ จะขี่ม้า ขี่อูฐ
หรือนั่งเครื่องบิน ต่างก็หนีความทุกข์ไม่พ้น เพราะ
ความทุกข์ที่ว่า เริ่มต้นที่ใจก็ต้องแก้ที่ใจ ปล่อยวาง
ทุกเรื่องราวในโลกลงเสียบ้าง เพราะบางขณะเราก็
ใช้โลกใบนี้อย่างผิดวัตถุประสงค์ ทั้ง ๆ ที่โลกมี
ไว้ให้อาศัย แต่ใจของเรากลับเลือกที่จะแบกโดย
ไม่จำเป็น แบกไว้ก็หนัก วางได้ก็เบา แล้ววางใจเบาๆ
ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้ใจของเราสงบนิ่ง
เพราะใจที่จะแก้ปัญหาได้ คือ ใจที่สงบ นิ่งให้นาน
นิ่งให้เย็น แล้วเราจะได้เห็นแสงสว่างภายในดั่ง
ซูเปอร์สตาร์แห่งมองโกเลีย