การเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 40/82

๔๕ ลัทธิศาสนาต่างๆ โดยทั่วไปจะสอนสูงสุด ได้เพียงระดับการดำเนินชีวิตและระดับศีลธรรม เท่านั้น มีเพียงพระพุทธศาสนาที่นอกจากสามารถ สอนได้ในระดับเดียวกับลัทธิศาสนาอื่นแล้ว ยัง สามารถสอนในระดับสูงสุด คือ การกำจัดกิเลส ให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษออกจากใจของผู้ปฏิบัติ แต่ละบุคคลได้อีกด้วย เพราะฉะนั้น ผู้ที่ศึกษาพระพุทธศาสนา ไม่ว่าจะมาจากชนชั้นล่าง ชนชั้นกลาง ชนชั้นสูง หากศึกษาด้วยความรอบคอบย่อมได้รับประโยชน์ จากพระพุทธศาสนาอย่างเต็มที่ และสามารถ เข้าใจวัตถุประสงค์ที่แท้จริงในคำสอนทุกเรื่องของ พระพุทธศาสนาอย่างชัดเจน การพัฒนาตนให้ เจริญก้าวหน้ายิ่งๆ ขึ้นในทุกระดับจึงเกิดขึ้นอย่าง ต่อเนื่อง ชนชั้นล่างก็พัฒนาตนเป็นชนชั้นกลาง ชนชั้นกลางก็พัฒนาตนเป็นชนชั้นสูง ชนชั้นสูงก็ พัฒนาตนเป็นต้นแบบนักสร้างบารมีให้แก่สังคม และ ทุกคนก็คือกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา หรือความถูกต้อง ความดีงามสากลให้กว้างไกลไป ทั่วโลกนั่นเอง ผู้ทำหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่าง ประเทศจำต้องศึกษาพระพุทธศาสนาให้เข้าใจ คำสอนทั้ง ๓ ระดับดังกล่าวชัดเจนเสียก่อน หากตนเองยังเข้าใจไม่ชัด อย่างดีก็จะเผยแผ่ พระพุทธศาสนาได้เพียงในระดับการดำเนินชีวิต และการรักษาศีลธรรมเท่านั้น แต่ไม่เพียงพอที่จะ ทำให้ชาวต่างชาติ ต่างลัทธิศาสนาในประเทศนั้นๆ เข้าถึงคำสอนในระดับกำจัดกิเลส ซึ่งทรงคุณค่า วิเศษแตกต่างจากลัทธิศาสนาดั้งเดิมของเขา ซึ่ง นับว่าเป็นอันตรายมากเพราะนอกจากเขาจะไม่ให้ นอกจากนี้ การที่เราต้องจากบ้านเกิด เมืองนอนไปอยู่ต่างประเทศ กว่าที่เราจะปรับตัว ให้เข้ากับสภาพวิถีชีวิตของคนในบ้านเมืองนั้นได้ ก็ต้องใช้เวลานานพอสมควร โดยเฉพาะในขั้นต้น คือการปรับตัวให้เข้ากับความเคร่งครัดในเรื่อง กฎหมายและระเบียบวินัยต่างๆ อย่างจริงจัง หาก ในระหว่างการปรับตัวนั้น เราพลาดพลั้งวางตน ไม่เหมาะสมในสายตาของเขา แม้ในเรื่องเล็กน้อย ก็อาจเป็นที่ดูถูกดูแคลนของคนในบ้านเมืองนั้นได้ ซึ่งจะเป็นอุปสรรคทำให้งานเผยแผ่พระพุทธศาสนา ทำได้ยากยิ่งขึ้นไปอีก ดังนั้น การคัดพระภิกษุและเจ้าหน้าที่ ไปทำงานเผยแผ่ในต่างประเทศ จึงถูกบังคับโดย ปริยายให้คัดคนที่มีความเคร่งครัดในวินัยและ การปฏิบัติธรรมส่งไป เพราะว่าการเผยแผ่ไม่ใช่แค่ การไปเทศน์สอน แต่ทุกอิริยาบถตกอยู่ในสายตา ของคนในบ้านเมืองนั้นตลอดเวลา หากเขามีความ รู้สึก หรือเกิดทัศนคติผิด ๆ ว่า พลเมืองทั่วไป ในประเทศของเขายังมีวินัย กิริยามารยาท เหนือกว่าพระภิกษุและเจ้าหน้าที่ของเราเสียอีก การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศนั้น ย่อมปิดตายทันที นี่คือสิ่งที่นักเผยแผ่ทุกรูปทุกคน ต้องระมัดระวังให้มากๆ ความสนใจในพระพุทธศาสนาเท่าที่ควรจะเป็นแล้ว ยังจะหลงเข้าใจผิดว่าพระพุทธศาสนาเป็นของ ส่วนเกิน เกะกะบ้านเมืองเขาอีกด้วย