อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๒ - หน้าที่ 109
…าณหมวดที่ ๕ เป็นบท.
(๑) อาปนัง นิยมบทออกในบทนั้น.
วิจิกาอภิลฺปะพยัญ ที่ว่า ด้วยนิยมบทออกในบทนั้น: คมเผ ขอเคอะ, ภูนฺด, กมฺนด, ข้าแต่นักผู้เจริญ, ญาณ พุทาย, อมโณ
แน่นนักริบู, อาวุโส ผู้มีอายุ, เร, อร เ…
บทความนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ในภาษาที่ใช้ในงานเขียน โดยแบ่งประเภทคำและแสดงถึงความเป็นมาของคำที่ใช้เพื่ออธิบายความหมาย รวมถึงการสื่อสารในเชิงโต้ตอบระหว่างบุคคล โดยมีการชี้ให้เห็นถึงการใช้คำในบริบทที่แต