บุคคล : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 207 / 230

ร่ำรวย บันเทิงใจ ด้วยสัมโมหนี่ยกาก เล่ม ๓ ๒๕ บุคคลผู้มีศรัทธามั่นคงจึงได้ชื่อว่า มั่งคั่งทรัพย์ คือ ทรัพย์อันประเสริฐของพระอริยเจ้า เพราะทรัพย์ คือ ศร…

ร่ำร้อง บันทึกใจ ด้วยสัมม่มนียกก เล่ม ๑ ๑๑ ลูกโยมเข้าหาแม่โคบ่อยๆ บุคคลย่อมล่ำมากและดื้นรน บ่อยๆ คนเขาล่ยมเข้าถึงครรภ์บ่อยๆ สัตว์ย่อมเกิดและตายบ่อยๆ บุคคลทั้งหลายย่อมมาซาก…

ในบทนี้เผยแนวคิดเกี่ยวกับการให้ทานและการมีศรัทธา ผู้ที่ถวายทานด้วยความศรัทธาจะได้รับความปีติยินดีและสิ่งที่พึงปรารถนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า ผู้ที่ให้ของดีจะได้รับของดี แนวทางนี้เป็นหลักการที่เสริ

…ห่วงกังวล นี่เป็นโทษของทรัพย์ที่เกิดขึ้นกับคนตระหนี่ ดวงกันข้าม หากทรัพย์นั้นเกิดขึ้นกับผู้มีศรัทธา บุคคลผูมีศรัทธาย่อมเห็นอนิสงส์ของการให้ทาน เหือว่าตายแล้วไม่สูญ ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร เห็นคุณ…

บทนี้พูดถึงการมีทรัพย์ว่ามีทั้งคุณและโทษ ขึ้นอยู่กับการใช้ทรัพย์ของแต่ละคน โดยคนตระหนี่จะมีโทษจากความห่วงกังวลและไม่สามารถนำทรัพย์ติดตัวไปเมื่อจากโลกนี้ ในขณะที่ผู้มีศรัทธาจะเห็นคุณค่าของการให้ทาน เพร

…ุตรเขาสูงย่อมไหลลงสู่ที่ต่ำยังแม่น้ำให้เต็ม แล้วไหลไปสู่มหาสมุทรในที่สุด ฉันใดครั้นรอเมื่อเกิดขึ้นในบุคคลใดแล้ว บุคคลนั้นรักษาให้มั่นคง หนักแน่นไม่คดคาน ครั้นทรายอ่อนน้อมบุคคลนั้นไปสู่หนทางสวรรค์ และพระนิพ…

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของทรัพย์และการใช้ในการสร้างบุญบารมี การที่บุคคลมองทรัพย์ว่าเป็นเครื่องมือในการสั่งสมบุญ ซึ่งช่วยให้สามารถเลี้ยงตนและทำบุญได้ เมื่อบุคคลใดสามารถรักษ…

…์ละเอียด คือ บุญติดตามเราไปในภพเบื้องหน้า เป็นหลักประกันว่าชีวิตของเราจะไม่รู้จักกับคำว่าสำบากยากจน บุคคลฑูถึงพร้อมด้วยโภคทรัพย์สมบัติ จะประกอบธุรกิจการงานในทางโลก ย่อมสำเร็จได้โดยง่าย ครั้นจะนำทรัพย์ที่เก…

บทที่ 11 แห่งสัมมานัถกเล่ม 1 นำเสนออานิสงส์ของการทำบุญ 4 ประการ โดยเริ่มจากการบำเพ็ญทานานุกรมที่เปลี่ยนทรัพย์หยาบให้เป็นทรัพย์ละเอียด ทำให้ชีวิตไม่ประสบกับความยากจน ประการที่สองคือการมีส่วนร่วมในบุญขอ

5 4 รำรำ บันเทิงใจ ด้วยสัมมโนมัยก คำ 1 บทที่ 13 บุคคลให้ทานไม่ได้ด้วยเหตุ 2 ประการ บุคคลให้ทานไม่ได้ด้วยเหตุ 2 ประการ คือ ความ ตะหนีและความประมาณ บุคคล…

บุคคลไม่ให้ทานด้วยเหตุ 2 ประการ คือ ความตะหนี ซึ่งเกิดจากความกลัวทรัพย์จะหมดและความประมาณ ที่เกิดจากความไ…

…ง มั่นใจใจ ด้วยสัมโมหนี่ยกกด เล่ม ๑ บทที่ ๑๔ ผู้เอาชนะความตระหนั่ พรษั่มสัมมุพุทธเจ้าตรัสว่า "บุคคลพึงนำความตระหนั่่ออกไปเสีย พึงมความตระหนั่ซึ่งเป็นมลินแล้วพึงให้ทาน เพราะบุญทั้งหลายเป็นที่พึ่งของสั…

บทที่ ๑๔ ของหนังสือเรื่อง "ผู้เอาชนะความตระหน่" กล่าวถึงวิธีการขจัดความตระหนั่ในจิตใจ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้ผู้คนมีความมั่นใจในการให้ทาน เพื่อประโยชน์ทั้งในชีวิตนี้และในโลกหน้า การให้เป็นช่อง

…ังไม่ได้ชื่อว่าเป็นผู้เสริฐที่แท้จริง เพราะเมื่อกรรมหมุนกลับ ผู้ช่วยอญญา ผู้ชนะกลับเป็นผู้แพ้ แต่หากบุคคลใด พึงละทรัพย์ออกบริจาค เพื่อยังประโยชน์ให้เกิดขึ้น บุคคลนี้ย่อมได้ชื่อว่า เป็นผู้กล้าที่แท้จริง คือ…

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับการเป็นผู้ชนะที่แท้จริง แนวทางที่แท้จริงในชีวิตคือการละเว้นความโลภและการบริจาคเพื่อประโยชน์ส่วนรวม การต่อสู้เพื่อทรัพย์สมบัติไม่เท่าการเป็นผู้ธรรมที่บริจาคเวลาและทรัพย์

…ตนาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความโลภโลภ โฉงเฉงในผลของทาน ทั้งก่อนให้ ขณะให้ และหลังจากให้แล้ว ประการที่สาม บุคคลบริสุทธิ์ หมายถึง ทั้งผู้รับและผู้ให้มีความบริสุทธิ์ มีศีลธรรมตามเพศวาสะของตน พี่ชำแม่น้อยหว่านลงใน…

…ถุบริสุทธิ์ หมายถึง ปัจจัยไทยธรรมที่หามาโดยชอบธรรม, เจตนาบริสุทธิ์ ที่ตั้งใจทำอย่างไม่มีความโลภ, และบุคคลบริสุทธิ์ ที่ทั้งผู้รับและผู้มีศีลธรรม ตามเพศวาสะของตน การทำทานที่มีองค์ประกอบเหล่านี้จะส่งผลดีทั้งต…

…อนไม่มี แม้การบำเพ็ญบุญวาสี เพื่อความหลุดพ้นจากกองทุกข์ในวัฏสงสาร ก็ต้องอาศัยอายุเป็นเครื่องรองรับ บุคคลแม้จะเคยประพฤติเผิดผิดพลาดมาในอดีต เพราะความประมาท หรือความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หากมีอายุยืนก็ยังสามาร…

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของอายุในชีวิต โดยนำเสนอว่าอายุเป็นสิ่งจำเป็นที่รองรับทรัพย์สมบัติ ยศ และความเป็นใหญ่ รวมถึงการบำเพ็ญบุญเพื่อหลุดพ้นจากทุกข์ในวัฏสงสาร นอกจากนี้ ยังชี้ให้เห็นว่าความผิดพลาดในอดีต

…ะสงฆ์หมู่ใหญ่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่า "ผู้ให้โอภารย่อมได้อายุทั้งสิ้นของมนุษย์และที่เป็น ของทิพย์" บุคคลจวนนั้นเช่นใด ก็ย่อมได้ผลเช่นนั้น อายุวัฒนาภูมิ มก. ๑๙/๑๖๓ โภชนาทุนสูตร มก. ๓๒/๔๕ มก. ๒๑/๕๕

เนื้อหานี้พูดถึงแนวทางการทำบุญในพระพุทธศาสนา ซึ่งประกอบด้วยหลักการสำคัญ 5 ประการ ได้แก่ การไม่ทำปาณาติบาต, การให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน, การมีปฏิภาราและอ่อนน้อมต่อผู้เจริญ, การให้ยารักษาโรค, และการให้อาหาร

…ง มันถึงใจ ด้วยสนิมหนียกด เล่ม 1 บทที่ 98 เรือนที่ถูกไฟไหม้ ปกติของทรัพย์สินเงินทอง หรือสิ่งของที่บุคคลหวงแน่ ไม่มีแม้แต่สิ่งเดียวบุคคลจะนำติดตัวไปได้ เพราะเมื่อโลก ไป ต้องทั้งสมบัติเหล่านี้ไวเป็นธรรมดา …

…บุญกุศล โดยยกตัวอย่างการเปรียบเทียบการเก็บรักษาทรัพย์สินและไม่สามารถนำติดตัวไปเมื่อหมดลมหายใจ การที่บุคคลที่มีปัญญาควรนำทรัพย์เข้ามาในรูปแบบของการให้ทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์ในชีวิตหลังความตายและลดความกังวล…

…ล้วบางก็โปรดเหตุสังสานนบารมีตามออยบาท พระบรมโพธิสัตว์ทั้งหลายในกาลก่อน พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสว่า "บุคคลผู้ให้โภชนะแด่ชื่อว่า ให้ฐานะ ๕ ประการ แก่ปฏิทัศน์ (ผู้รับทาน) ผู้ให้ก็ ย่อมได้รับฐานะ ทั้ง ๕ ประการ…

บทที่ 20 ของชำรำรัง บันทึกใจ โดยสมานมณี พูดถึงการให้โภชนะแก่ผู้รับทาน ซึ่งถือเป็นการให้ฐานะ 5 ประการ มีอายุยืนยาว และมีภูมิปายที่งดงาม ข้อความนี้สะท้อนถึงความหมายและประโยชน์ของการให้ทานในพระพุทธศาสนา

…์เป็นประชุมของผู้บูชา คณะสงฆ์เป็นเนื้อนาบุญของโลก ไม่มีเนื้อนาบุญอื่นอีกกว่า" ในวิถีสงสารอันยาวไกล บุคคลใดได้สั่งสมบารมี ไว้เป็นเสบียง ย่อมสามารถเดินทางข้ามวัฏสงสารนี้ได้โดยสะดวก ครั้งใด ที่ปรารถนาจะลงมา…

…และการสร้างบารมีที่เกิดจากการทำดีด้วยศรัทธา สทานในขณะที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เน้นย้ำถึงการรวมตัวของบุคคลเพื่อการทำบุญอย่างมีประสิทธิภาพ ผลลัพธ์จากการร่วมแรงร่วมใจของคณะสงฆ์ก็ถือเป็นเนื้อนาบุญที่สำคัญสำหรั…

…บุญบ่อยๆ และนึกถึงบุญบ่อยๆ บุญ คือ เครื่องชำระล้างจิตใจให้สะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส บุญนั้นควรทำบ่อยๆ บุคคลใดสั่งสมบุญอยู่เป็นประจำ ทุกวัน ทุกสัปดาห์ ทุกเดือน ย่อมมีอานิสงส์ทำให้บาปอุกคุล เข้าแทรกในจิตใจได้ย…

บทที่ 24 ของหนังสือพูดถึงอานิสงส์ของการทำบุญและการนึกถึงบุญบ่อยๆ ว่าช่วยชำระล้างจิตใจให้สะอาด ให้บุคคลนั้นมีความสุขและความเจริญ การทำบุญอย่างสม่ำเสมอช่วยลดบาปที่เคยผิดพลาดในอดีตและทำให้ผลดีของบุญที่มีอย…

62 ร่างร่าง นับหนึ่งใจ ด้วยสัมไม้นี้กากา เล่ม 1 บทที่ 25 คนชื่อเรื่องผลของบุญ 2 ประเภท บุคคลสวยสุขในวัยชรา เพราะความยืนยันมั่นเพื่อ ที่ตนได้กระทำไว้ในวัยหนุ่มสาว ฉันใด เทพบุตรเทพธิดา สวยสุ…

…เป็นชื่อของความสุขที่สามารถส่งผลตั้งแต่วัยหนุ่มสาวจนถึงวัยชรา ความสำคัญของบุญคือมันเป็นคุณสมบัติส่วนบุคคลและติดตามเจ้าของไปในอนาคต นอกจากนี้ยังมีการแบ่งประเภทของบุญออกเป็น 2 ประเภทที่ส่งผลโดยตรงต่อความสุขแ…

…ทิงใจ ด้วยสัมโมหนี่ยกา เล่ม ๑ บทที่ ๒๗ ไม่ควรดูหมิ่นบุญว่ามีประมาณน้อย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า "บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบุญว่า บุญมีประมาณน้อยจะไม่มาถึง แม้หม้อน้ำนยังเต็มด้วยหยาดน้ำที่ตกลงมาทีละหยาดได้ ฉันใ…

…างการให้น้ำแก่สัตว์และการให้ทานที่มีเจตนาเป็นบุญขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการที่บุคคลบ่มเพาะบุญในชีวิตประจำวัน

Relaeng bunthingjai duay samomni ya lam 1 75 บุคคลผู้ส่งสมบุญไว้แล้ว ย่อมสุขในโลกทั้งสอง คือ ในโลกนี้ เมื่อสะลึกถึงบุญที่ตนกะทำไว้ ย่อมมีความปีติ อิ่ม…

บุคคลที่ได้ทำบุญไว้ย่อมมีความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ในโลกนี้ การระลึกถึงบุญที่ทำไว้นำมาซึ่งความปีติและ…

…ญ บุญมีอุปกรณ์มากอย่างนี้ การสังสมบุญจึงเป็นเรื่อง ของคนมีปัญญามองการก้าว หาคำป้องกันภัยใน วิบาสกาส บุคคลผู้สังสมบุญไว้ดีแล้วย่อมมีความสุขในโลกทั้งสอง ในโลกนี้ เมอะละสิ้นก็ถึงบุญที่ตนกระทำไว้ ย่อมมี ความดี…

การเข้าใจถึงความสำคัญของบุญในชีวิตนำไปสู่ความสุขและการบรรลุธรรม การสังสมบุญเป็นเครื่องมือที่ทำให้ผู้คนมีความสุขในโลกนี้และโลกหน้า โดยบุญนั้นพร้อมต้อนรับผู้ที่ทำความดีอยู่เสมอ การสร้างบุญจึงเป็นสิ่งสำค

รวจริง นับถือใจ ด้วยสัมโมนียกกาก หล่ม ๑ ๒๓ บุคคลผู้เสี่ยงชีวิตด้วยสัมมาอาชะในโลกนี้ และ สังสมบุญเป็นเสียงไว้ในโลกหน้า ชื่อว่าเป็นผู้มีชัยชนะ ในโลกทั…

บุคคลผู้เสี่ยงชีวิตด้วยสัมมาอาชะในโลกนี้และสั่งสมบุญจะมีชัยชนะในโลกทั้งสอง โดยความขยันและมั่นเพียรจะนำมาซ…