สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 73 / 290

... มันเห็นชัดให้ได้ดั่งใจเหมือนเราลืมตาเห็นนั้น มันคงไม่ได้ แล้วถ้าขืนทำอย่างนั้นมันจะปวด ศีรษะ มันเกร็ง มันตึง มันเครียด แล้วมันก็ ทำให้เราเบื่อท้อใจ พอเลิกนั่งสมาธิก็เหนื่อย เพราะการเห็นภาพทางใจนั้

การเห็นภาพทางใจนั้นแตกต่างจากการมองเห็นด้วยตาเนื้อ เป็นการสร้างมโนภาพในใจ เช่น การนึกถึงสิ่งที่คุ้นเคย ซึ่งอาจจะไม่ชัดเจนเหมือนการเห็นจริง การสร้างภาพเหล่านี้ช่วยในการเจริญสติและการนั่งสมาธิ รวมถึงช่ว

* ลูกต้องปรับให้ได้ ต้องฝึกทั้งงานหยาบ และงานละเอียดให้คู่กัน เหมือนอย่างคุณยาย อาจารย์ฯ* ต้องฝึกให้สอดคล้องกัน หลวงพ่อเคย ถามคุณยายฯ ตอนที่กำลังถอนหญ้าปลูกต้นไม้ ว่า “ยายปลูกต้นไม้ แล้วใจไม่หยาบเหรอ”

ในบทความนี้มีการเรียนรู้จากประสบการณ์ของคุณยายอาจารย์ที่บอกถึงความสำคัญของการฝึกฝนงานหยาบและงานละเอียดควบคู่กัน โดยคุณยายอาจารย์ได้แสดงให้เห็นว่าเมื่อถึงเวลานั่งธรรมะแล้ว ท่านสามารถทิ้งทุกสิ่งได้อย่าง

ถ้าจริงจะหยุดนิ่งได้สมบูรณ์ ลูกต้องตั้งใจฝึกให้ดี ให้ถามตัวเอง ว่า “ทิ้งทุกอย่าง ปล่อยวางทุกสิ่งจริงไหม นิ่งอย่างเดียวจริงหรือเปล่า” ถ้าจริง...เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่นิ่ง ถ้าจริงมั่ง ไม่จริงมั่ง ยังไม่ได

การหยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ลูกต้องตั้งใจฝึกให้ดีและถามตัวเองเกี่ยวกับการปล่อยวางทุกสิ่ง การหยุดนิ่งต้องทำอย่างแท้จริง การฝึกนี้ต้องประกอบด้วยความตั้งใจและความจริงจังเพื่อให้ได้มาซึ่งค

๑๒๖ คุณยายอาจารย์ฯ เตือนหลวงพ่อตอน หนุ่ม ๆ ตอนที่ยังแข็งแรงอยู่ เพราะตอนที่ยัง แข็งแรงอยู่ มันนึกไม่ออก แต่ท่านก็พูดเรียบ ๆ ธรรมดา ๆ ว่า “ให้รีบนั่งธรรมะนะ ก่อนสังขาร มันแย่” ตอนนั้นความเข้าใจของหลวงพ

ข้อความนี้เน้นถึงคำเตือนของคุณยายอาจารย์ที่บอกให้หลวงพ่อนั่งธรรมะในช่วงที่ยังแข็งแรง โดยย้ำว่าการนั่งธรรมะจะช่วยในการใช้ชีวิตอย่างมีสติและมีความละเอียดในการทำสิ่งต่างๆ ซึ่งหากไม่รีบทำอาจจะไม่สามารถทำไ

ถูกทิศ ถูกทาง ถึงที่ พระธรรมทายาทองค์หนึ่ง ตอนแรกไม่ อยากบวชนะ เป็นคนขี้เมามาก และถ้าให้บวช ยอมผูกคอตายดีกว่า วันหนึ่งน้องสาวมาชวนบวชตอนกำลัง เมา พระธรรมทายาทองค์นี้บอกกับน้องสาว ว่า “ถ้าให้บวชตายดีกว

เรื่องราวของพระธรรมทายาทที่ไม่ต้องการบวชและเคยใช้ชีวิตอย่างขี้เมา จนกระทั่งน้องสาวช่วยให้เขาตระหนักถึงความสำคัญของการบวช จนเขาเริ่มมีสติและอยากช่วยงานพระพุทธศาสนา เมื่อเข้าสู่ร่มกาสาวพัตร์ เขาเริ่มนั่

ม้าม ไต หัวใจ เป็นต้น ให้กลวง ๆ โล่ง ๆ เป็น ปล่อง เป็นช่อง เป็นโพรงภายใน เป็นที่โล่ง ว่าง ๆ กลวงภายใน คล้าย ๆ ท่อแก้วท่อเพชร ๆ ใส ๆ หรือเหมือนลูกโป่งที่เราอัดลมเข้าไป - ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ - ให้รู้ไว

บทความนี้นำเสนอการทำสมาธิที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ในกลางท้อง ประมาณ ๒ นิ้วเหนือสะดือ โดยใช้ภาพการขึงเส้นด้ายสองเส้นในแนวขวางและแนวดิ่งเพื่อช่วยให้ผู้ทำสมาธิสามารถมาหยุดนิ่งที่จุดศูนย์กลางนี

ถ้าพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ท่านจะ แนะนําให้กำหนดเป็นดวงใส ๆ ท่านใช้คำ ว่า เครื่องหมายที่ใสสะอาดประดุจเพชรลูก ที่เจียระไนแล้ว ไม่มีขีดข่วนคล้ายขนแมว โต เท่ากับแก้วตา ทีนี้บางคนไม่เคยสังเกตแก้วตา ของตัวเรา

บทความนี้กล่าวถึงแนวทางการกำหนดจิตที่หลวงปู่แนะนำ โดยการนึกถึงดวงใส ๆ เช่นเพชรหรือพระแก้ว เพื่อเพิ่มคุณภาพจิตใจและช่วยในการภาวนา ซึ่งเป็นเครื่องหมายของความบริสุทธิ์และการหลุดพ้นจากอารมณ์เชิงลบ นอกจากน

กระทั่งมันหยุดมันนิ่ง ๆ นี่คือวัตถุประสงค์ ของเรา จับหลักตรงนี้ให้ได้ เราก็ฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง เพราะหยุดเป็น ตัวสําเร็จ ที่จะทําให้เราได้เข้าถึงพระรัตนตรัย ภายในตัว และไปสู่อายตนนิพพาน หยุดใจเป็น ตัวส

บทความนี้เสนอวิธีการฝึกใจให้หยุดนิ่ง ถือเป็นกุญแจสำคัญสู่การเข้าถึงพระรัตนตรัยภายในตัว สิ่งสำคัญคือการฝึกผ่อนคลายกล้ามเนื้อและจิตใจ เพื่อให้สามารถหยุดใจได้อย่างถูกต้อง ผู้เขียนเสนอให้ไม่ต้องกดลูกนัยน์

๒๔๐ ให้ทำอย่างนี้นะ ก็หยุดนิ่งเฉย ๆ ทำความรู้สึก ว่า ใจอยู่ในกลางท้อง แล้วก็ภาวนา สัมมา... อะระหัง เรื่อยไปเลย อย่างสบาย ๆ อย่าทิ้ง คำนี้นะ ให้มีสติกับสบาย ควบคู่กันไปอย่าง สม่ำเสมอ สติสบายนิ่ง ๆ ค่อย

การภาวนาเป็นวิธีการฝึกฝนเพื่อให้ใจกลับมาสงบ สิ่งสำคัญคือการฝึกสติเพื่อจำคำว่า 'สัมมาอะระหัง' อย่างสม่ำเสมอ กุญแจสำคัญคือการดูสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวอย่างไม่คิดวิเคราะห์หรือพิจารณา ให้ใจมีความเบิกบานแม้ใ

๑๑๒ ม ให้ฝึกซ้ำ ๆ ในเส้นทางสายกลาง ฝึกทำ ให้คล่อง ๆ ๆ ฝึกไปเรื่อย ๆ ต้องมีความสุข บริสุทธิ์ ๆ เพิ่มขึ้น แล้วจะเกิดฉันทะเพิ่มขึ้นเอง ฉันทะจะเกิดขึ้นเอง เพราะมีความสุข ความบริสุทธิ์ แล้วเราจะชอบ ชอบมาก

บทความนี้นำเสนอแนวทางในการฝึกซ้ำ ๆ ในเส้นทางสายกลาง โดยเน้นที่ความสุขและความบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่อง การฝึกทำให้คล่องเพื่อนำไปสู่การเกิดฉันทะ ซึ่งเป็นความชอบที่เกิดจากอารมณ์ท

ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับหยุดอย่างเดียว พระเดช พระคุณหลวงปู่ฯ ท่านสรุปเอาไว้แล้ว ผู้รู้ท่านไม่พูดยาว พูดแค่ “หยุดเป็น ตัวสําเร็จ” องคุลีมาลได้ฟังพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่า “สมณะหยุดแล้ว” ท่านมีบุญ ท่านก็เข้าใจ แ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการหยุดในธรรมะ เมื่อพระเดชพระคุณหลวงปู่สอนว่า "หยุดเป็นตัวสำเร็จ" ซึ่งแสดงถึงความสำคัญของการหยุดใจในทางธรรม โดยมีกรณีศึกษาอย่าง องคุลีมาล ที่ได้ยินคำสอนจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้

๑๖๔ สอนตนเองว่า ต้องรู้แจ้งเห็นจริงให้ได้ เราต้องปลูกจิตสำนึกตัวเราบ่อย ๆ ว่า “เราต้องรู้แจ้งเห็นจริงให้ได้ เหมือน พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ที่รู้แจ้งเห็นจริง” เราต้องให้เกิดความอยากที่จะไปรู้ไป เห็นด้วยต

การรู้แจ้งเห็นจริงเป็นสิ่งสำคัญในการใช้ชีวิต เราควรสอนตนเองให้เข้าใจและมีความชัดเจนในทุกสิ่งที่ทำ ต้องรีบเรียนรู้ในช่วงเวลาที่เราแข็งแรงที่สุด เพื่อที่จะสามารถควบคุมตัวเองและเจริญเติบโตได้อย่างมีความส

ม้าม ไต หัวใจ เป็นต้น ให้กลวง ๆ โล่ง ๆ เป็น ๆ ปล่อง เป็นช่อง เป็นโพรงภายใน เป็นที่โล่ง ว่าง ๆ กลวงภายใน คล้าย ๆ ท่อแก้วท่อเพชร ๆ ๆ ใส ๆ หรือเหมือนลูกโป่งที่เราอัดลมเข้าไป ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ – ให้รู้

บทความนี้เน้นการทำสมาธิที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งอยู่กลางท้อง สูงจากสะดือ ๒ นิ้วมือ อธิบายวิธีการหยุดใจและการสร้างจุดตัดที่ศูนย์กลางเพื่อการฝึกสมาธิอย่างมีประสิทธิภาพ สามารถช่วยให้ผู้ฝึกมีสมาธิและคว

ถ้าพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ท่านจะ แนะนําให้กําหนดเป็นดวงใส ๆ ท่านใช้คำ ว่า เครื่องหมายที่ใสสะอาดประดุจเพชรลูก ที่เจียระไนแล้ว ไม่มีขีดข่วนคล้ายขนแมว โต เท่ากับแก้วตา ที บางคนไม่เคยสังเกตแก้วตา ของตัวเราห

เนื้อหาเกี่ยวกับการใช้จินตนาการในการกำหนดดวงใสเพื่อฝึกฝนจิตใจ โดยอ้างถึงดวงที่มีความใสสะอาดคล้ายเพชรกลม ไม่มีขีดข่วน เน้นถึงความสำคัญของการมีเป้าหมายในการทำสมาธิและการสร้างสมาธิผ่านภาพของพระพุทธรูปหรื

กระทั่งมันหยุดมันนิ่ง ๆ นี่คือวัตถุประสงค์ ของเรา จับหลักตรงนี้ให้ได้ เราก็ฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง เพราะหยุดเป็น ตัวสําเร็จ ที่จะทําให้เราได้เข้าถึงพระรัตนตรัย ภายในตัว และไปสู่อายตนนิพพาน หยุดใจเป็น ตัวส

การฝึกใจให้หยุดนิ่งเป็นสิ่งสำคัญเพื่อเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวเรา และนำไปสู่อายตนนิพพาน การหยุดใจหมายถึงการไม่คิดหรือสังเกตสิ่งภายนอก เช่น การใช้ดวงตาเพราะประสาทสัมผัสไม่สามารถเข้าถึงความจริงได้ การผ่อน

๒๓๐ ให้ทำอย่างนี้นะ ก็หยุดนิ่งเฉย ๆ ทำความรู้สึก ว่า ใจอยู่ในกลางท้อง แล้วก็ภาวนา สัมมา... อะระหัง เรื่อยไปเลย อย่างสบาย ๆ อย่าทิ้ง คำนี้นะ ให้มีสติกับสบาย ควบคู่กันไปอย่าง สม่ำเสมอ สติสบายนิ่ง ๆ ค่อย

การทำความรู้สึกให้ใจอยู่ในกลางท้องและภาวนา สัมมาอะระหังอย่างสบาย ๆ โดยมีสติกับความสุขควบคู่ไปด้วย อย่าคิดวิเคราะห์หรือถกเถียงกับประสบการณ์ ปฏิบัติด้วยใจที่เบิกบานและนิ่ง ทั้งนี้เพื่อหยุดใจอยู่ในความสง

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงลักษณะของสัตบุรุษไว้ ดังนี้ “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตบุรุษเป็นผู้มีความเห็นอย่างสัตบุรุษอย่างไร คือ สัตบุรุษในโลกนี้ เป็นผู้มีความเห็นอย่างนี้ว่า ทานที่ให้แล้วมีผล ยัญที่บูชาแ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงลักษณะของสัตบุรุษซึ่งเป็นผู้มีความเห็นว่าผลของกรรมมีจริง สัตบุรุษคือผู้ที่มีสัมมาทิฏฐิในการเชื่อมั่นในกรรม บุญ และบาป การทำทาน รักษาศีล และเจริญสมาธิภาวนาเป็นแนวทางดำเนินชีวิ

ทั้งการกระทำและคำพูดได้ บุคคลนั้นย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ก่อศัตรู จะเป็นผู้มีมิตรดี และประสบความสุข ในบั้นปลาย ซึ่งเรียกว่า การรักษาศีล ที่กล่าวมานั้นถือเป็นข้อปฏิบัติในการควบคุมกายและวาจาให้เป็นปกติ

การควบคุมกายและวาจาให้สงบเริ่มต้นที่การควบคุมใจ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่าใจคือผู้ควบคุมกาย การเจริญภาวนาช่วยให้ใจนิ่งและส่งผลต่อความสุข ความเป็นมิตร และสันติภาพในสังคม หากทุกคนปฏิบัติดังนี้ ชีวิตหลัง

พระพุทธศาสนาได้สอนเรื่องนี้ไว้ ซึ่งถือเป็นหลักตัดสินว่าสิ่งใดควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ เรียกว่า หลักกรรม หรือหลักแห่งการกระทำ หลักกรรมนี้แบ่งออกเป็น 2 ด้าน คือ กรรมดี และกรรมชั่ว บุคคลใด กระทำความดีย่อมได้

พระพุทธศาสนาได้สอนเรื่องหลักกรรมซึ่งก็คือการทำความดีและความชั่ว โดยกรรมดีจะนำไปสู่การได้รับบุญและไปยังแดนสวรรค์ ส่วนกรรมชั่วจะนำไปสู่การได้รับบาปและทุกขเวทนาในนรก การยึดมั่นในกรรมและมิจฉาทิฏฐิก็เป็นสา

ทางโลกเป็นเครื่องตอบแทน ผู้ที่สามารถทำเช่นนี้ได้ ใจจะสะอาดบริสุทธิ์ เป็นสภาพใจที่มีกิเลสเบาบาง กิเลสอาสวะเข้ามาบังคับบัญชาหรือครอบงำได้น้อย ใจมีพละกำลังมาก มีกำลังบุญมากเพียงพอที่จะ ไปสู่ภพภูมิอันเป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของมนุษย์กับวิถีชีวิตในพระพุทธศาสนา ได้กล่าวถึงความสำคัญของการทำทาน ศีล และภาวนาเพื่อบรรลุเป้าหมายชีวิต ทั้งในระดับต้นและระดับกลาง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงเป้าหมายสูงสุดคือการห