อาห. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 182 / 210

ปรโยคณ์-ชมมปทกุฎกา (ดูดีโยภาคโย) หน้าที่ 86 ตุ่ ตาต ตุกลิสโต สิมป๋อ อูคุณทิอว อาดคำานโอวิดิ อาม เทวดิ อุมาหปี ติ สิมป๋อ เทศิโอ สาเทีอ สมาน เนิสทิอวา คุณหาดิ อน นึ ราช ตกตุ ตวา มณฑา อหตุาวา อนุบัติ อา

บทที่ 86 ของปรโยคณ์-ชมมปทกุฎกา สำรวจบทบาทของเสนอและความคิดเห็นต่าง ๆ ในการเคลื่อนไหวทางการเมือง โดยเน้นถึงความสำคัญของคำพูด และการกระทำของบุคคลในการสร้างสรรค์สังคม และความงามของอุดมการณ์ทางการเมือง นอ

๓. เทวดาหายกิญจุํ วฑฺฒ. [๒๐] อุปมุตโต ปลุตตสติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺตา เชตวาน วิรณุโต เทว หายาน กิญจุ อารพุก กลสฺส. เต กิร สตฺต สหติทิกา กมฺมกฺจํ คณะวามิวาทํ ปรสิตสํ เเตส สกาสสา ทรฺลํ อาหารดวกา องคารกปลุ

บทความนี้กล่าวถึงการศึกษาแนวคิดเรื่องเทวดาหายกิญจุํ ซึ่งเน้นถึงปรัชญาและบทเรียนจากการฟังธัมมเทศน์ โดยเกี่ยวข้องกับการดำรงอยู่ของเทวดาและสิ่งต่างๆ ในจักรวาล ผ่านการอุปมาและการสอนต่างๆที่เกี่ยวข้องกับพุ

Here is the extracted text from the image: ประโยคป- ธรรมปกฐาก (ดูเนื้อหา ภาคโค) - หน้าทที่ 99 สามีติ มาวาสัง วสนุตติ นาม เอว กำตู น วงฺฺฏิติ อรัญโฑโต มจจุสสา ถิณี อาหริติ สุรฺ กวา ปทู นานุปการา จ กุ

บทเรียนในธรรมปกฐากนี้กล่าวถึงหลักธรรมและแนวคิดที่สำคัญ โดยเน้นสิ่งที่เกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมและการเติบโตในด้านจิตใจ รวมไปถึงการสอดคล้องระหว่างศึกษาธรรมและการใช้ชีวิตประจำวัน มุ่งหวังให้ผู้เรียนรู้สึกม

ปรัชญา-ชมมาปฏิญาณ (ภูเก็ต ภาโก) หน้าที่ 100 กึ๋ สกฺวา โสมมสุขาปฏิญาณ หกุวา ตาตา อย่ ศิรจุฬาโน ดุมาหาก คุณ ชานาติ องห์ มนุสรสุขาโน ชานิติ นาสกฺข์ ขมกา เมดิ เอาอูด ปาน ฉกาว สุปฏตาง คามโขโก เตสํ ทาสํ เต

เนื้อหานี้สำรวจปรัชญาและแนวทางการปฏิญาณที่มีผลต่อชีวิตของมนุษย์ โดยเน้นถึงความสำคัญของการมีคุณธรรมและปฏิสัมพันธ์ในสังคมที่ดี ผู้เขียนอภิปรายในเรื่องการสร้างความสุขและคุณค่าที่สำคัญในชีวิต ซึ่งสามารถนำ

ประโยค๒ - ชมภปฏิญาณ (ทุตโข ภาโค) หน้าที่ 101 จิปตา วิกฤฏิญาณ.อุตติ สา ปริเยสิตพาณาติ. เต ปริเยสนตา สุญามาย เคห ทิสวาม สุจุส ทูวา มูเลน น สกิสี สง มิ สาย ปฏติ กิโร ทสุภิตา ตูสุด มัย มาตคามาน์ ปฏิว น ม

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการดำเนินชีวิตและการแสดงออกถึงปฏิญาณที่สำคัญ ซึ่งเสนอให้เห็นถึงความสำคัญของการมีวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนในชีวิตโดยการเข้าใจธรรมชาติและการจัดการกับความท้าทายต่างๆ ที่เราเผชิญ รวมถึงการ

ประโยค๒-ชมภูปฐกุฎา (ทุติโยภาโก) หน้าที่ 102 กรีสา มิตติ อดสุสา เอตโทโลสิ ลล่า อาคตานน ปานีญเจว นาหาโนกุง ลภุวี วัฑฒิ โตปุณรณี ขนาเปสามิตติ สา โปปุณรณี การสี่ สุขิตตา จินตรัส สุมนุมา กุลณิธา ทินนู สนุ

ประโยค๖-ชมภูปฐกุฎา (ทุติโยภาโก) เน้นที่บทเรียนด้านวิทยาศาสตร์และความกลมเกลียวกับศาสนาที่เกี่ยวกับธรรมชาติ มาปะทะกับยุคสมัยที่กำลังเปลี่ยนแปลง ความรู้สึกที่แบกไว้ในรายงานเกี่ยวกับสังคมระหว่างเทคนิคและจ

ประโยค๒ - ชมพูปาทูกุล (ทุติโย ภาโก) หน้า 108 ธน ปญาจิ สีลาน อนุตฺตานี กวา รกาวา ติวา ปกามี. สาฬิ ตโล จิวิาวา อสุรวาณ อสุเจวุกาส สุริา หุตวา สุกโกสุต วิหิมเณ นิพฺพตุคติ ทิวาส ปา อตุตวามส ธิกา หุวา สุ

เนื้อหาเกี่ยวกับการตีความประโยคที่มีความซับซ้อนในงานเขียนของชมพูปาทูกุล ซึ่งเน้นไปที่การสื่อสารแนวคิดและความหมายในประโยคต่างๆ รวมถึงการนำเสนอแนวทางการวิเคราะห์ที่มีคุณภาพ โดยเน้นถึงความสำคัญของบริบทใน

ประโโยค๒-ชมฺปํฏฎก๎ (ทุติย ภาค๎) หน้าที่ 117 อสฺนธนฺหนฺตุ จบปลฺ จิตฺตนฺตุ วิญฺญาณํ ภูมิวิคฺกอธารมคีรยํ วิวิจตตาย ปนํ จิตตนฺติ วุตฺติ ทุกฺขนฺติ ภูติสมฺพาเณ ภิญฺญาขนาโกณ วิย เอกํสมํ สํปฺปาเณ ญาติรูปโน ท

บทความนี้นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับประโยคสองจากหนังสือชมฺปํฏฎกฎ (ทุติย ภาค) โดยมีการอภิปรายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างจิตใจและวิญญาณ ความทุกข์ และความสุขที่เกิดจากการดำเนินชีวิตตามหลักธรรม เรื่องราวนี้มี

ประโยค ๒ - ชมพูปทุมฤกษ์ (ทุติย ภาคโค) - หน้า 120 เทสุ เอว คติ กฤตา วิรานุเทสุ เอกวิ สา อุปสิกา สปุปปาตามีที คาหาเปดวา ทาสมุมราที่ ปริวิตา สายณ- สมไม ทิ่ภิ วาริ คณุตวา วิหารมุมสุข มุภุ อภิสุวา ก้น นู

เนื้อหานี้สำรวจข้อความในหน้า 120 ของหนังสือชมพูปทุมฤกษ์ ซึ่งกล่าวถึงแนวคิดและบทบรรยายในที่ที่เกี่ยวข้องกับพระภิกษุสงฆ์และอุปาสิกา และการตีความในบริบททางพุทธศาสนา ข้อความเน้นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการดำ

ประโบาย ๒ - ชมภูปูรณา (ทุติย ภาค โค) หน้า ที่ 133 ๑ ขุมหาตขุดลึก อิทฺถุญฺ ภายสา นิศสย ปวดตติติ คุฬาส นาม ชาตํ เอย จิตตุ ติตฺถํ เอย เกีย ปฤษฺฏิ วา อิตฺถี วา คาหุตฺถา ปูรฺพีรา วา อนุปชนิกิฬฺสะดุ สุต อน

เนื้อหานี้นำเสนอเกี่ยวกับปรัชญาและการศึกษาในด้านธรรมชาติของจิตใจ และการเข้าใจในธรรมที่สอนผ่านคำสอนต่างๆ ในพระพุทธศาสนา โดยมีการยกตัวอย่างและการอภิปรายในแง่มุมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติ การนั่งสม

ประโยค๒ - ชมภูปฐมกาล (ทูติยภาคโค) - หน้าที่ 135 อาทาย เค่ คุนตามภ ุณฑ์ จบปฺวา อุตโน กาสวา คุณที่สามมิต คพฺฬ วา สมหา ขนะ ตสฺส ภรฺยา นิชฺชิวา นิททายติ สุตา นิวุตถาสฺโภ อปติ โมาณ ลลา ปญฺจสติ นาสา มุมุมา

บทนี้เกี่ยวข้องกับชมภูปฐมกาลในบริบทต่าง ๆ โดยมีการสำรวจคำศัพท์และอธิบายความหมายในสำนวนต่าง ๆ การจัดทำให้เห็นถึงสิ่งที่สำคัญในเนื้อเรื่อง อาทิ คุณค่าของการมีอยู่และการสัมพันธ์ของสิ่งต่าง ๆ บทเรียนนี้ทำ

ปรัชญา-ชมรมปาฐกถา (ทุติโย ภาโก) หน้า 138 ภริยา สง เอเต รูปิน ใหฎวา กตฺจิ ปกฺขิเต สกฺกา ภาวู้ จกฺวา อิติสมพา มฤหุมโลโก อติจิโนโก โอกาส เนสํ น ภาย มาชิษิ นามเท คะมฺมปุนํ ปูริสาสนญาย อาโลลนฺติ อาเสสสุ ท

ปรัชญาและชมรมปาฐกถาได้เน้นความสำคัญของการเรียนรู้และการเข้าใจในธรรมชาติของสติและจิตใจ ผู้พูดได้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับการบริหารความรู้ การใช้ชีวิตอย่างมีสติ และการเข้าใจในความจริงที่อยู่ภายใน สามารถนำไปสู

ประโยค๒ - ชมฺปาปญฺโจว (ทุติย ภาค โค) หน้า ที่ 148 เทสนาวาสนา ปุตตคุตตสุตเตโว สา ปฏิสมภิตา วาระโภ ปาปุณิ อญฺญเปี พุท โสตาปุนานาโจ อหัส. เถโร ปรหุติ ปุตวา ปริเนพากย์ สติญฺ สุตฺส สุสฺ สารีกิ จิณี การาปุ

เนื้อหาประกอบด้วยการอภิปรายเกี่ยวกับธรรมะและการปฏิบัติตนในพระพุทธศาสนา รวมถึงการค้นคว้าความหมายของคำว่า 'ปุตตคุตตสุตเตโว' ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของการสนทนา โดยมีการพูดถึงคุณค่าของการใช้สติและการเข้าถึงค

ประโปค๒ - ชมูปกุฎกา (กุตโต ภาโก) - หน้าที่ 150 ถวามา เอกวิสัล มหาวิญญาสงสุมนปริภู จีรภา จรณโณ มคุตา โอภากมมุ สุตมสงสน เถาอรสรมี รุญมูเลนิสิที. หนูนโป สุตม สุนิติ กนฺตุวา วนฺทิตวา ปฏิสานิ นิมนุตวา สุตต

ในข้อความนี้มีการกล่าวถึงการสอนและการเรียนรู้ในสาขาของพระพุทธศาสนา โดยสื่อถึงวิธีการเรียนรู้และการศึกษาที่เชื่อมโยงกับการปฏิบัติภาวนา การฟังคำสอน และการมีอยู่ของสงฆ์ในบริบทของการแสดงความรู้และความเข้า

คมนาคม ออปปิ้น ปฏิญญา อเวมสุข กฤจิยา วุตตา เทวา ปฏิตา อเล่หุ โสเรยาญคเคร ตำ ปฏิจเด นิพพุตตา เทวา จตุทโร ปฏิตา อหุส. คเสม กาเล โสเรยาญครโต โย ตสสุ สายโก เสฏฐินปฏิโต โส ปจจิ สกฤุตเต ทกukulี คณุตวา สุข

เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับความสุขในชีวิตตามหลักการของปฏิญญา โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของจิตใจและวิถีชีวิตที่สมดุล สิ่งสำคัญคือการเข้าใจการดำรงอยู่ร่วมกันในสังคม และการสร้างสุขในทุกมิติของชีวิต นอกจ

ปรัชญา ๒ - ชมภูปฏิรูปา (ตอนโย ภาโค) - หน้าที่ 155 อ๋อ อยู่ มหากฐินคุณเจริญ โอโลเกชควา โอ โว วา เถโร มม ภิยาภา วฤเมฑ วา ศรีรวรุณโณ วิ มม ภิราย ศรีรวรุณโณ ภายยาภิ จินเป็น จินติคุณแผย ปริสิงห์ อนุราฏ

บทเรียนนี้เจาะลึกไปที่ปรัชญาและการทำความเข้าใจในแง่มุมต่างๆ โดยนำเสนอแนวคิดและคำสอนที่มาจากหลายแหล่ง เพื่อช่วยผู้เรียนในการเข้าใจแนวคิดและทัศนคติที่หลากหลายในการเรียนรู้ผ่านข้อคิดและการสนทนา โดยมุ่งหว

ประโยค๒ - ชมรมปฏิญญา (ทิตโย ภาโค) หน้าที่ 157 เอกฐปุปลโต อดดภาว ขยาย ปฏิญญา สห ปฏิญญามีกหม อรหตุ ปาปฏิน อถ น อาคาคต ปัจจุบันิติน กนุต เอา กริ นามไหสดิ อาม อาวอสิ ตกเรส โว ส้นโห พลาติ เมยุ กฤติ จีโน โน

บทความนี้เสนอข้อมูลเกี่ยวกับชมรมปฏิญญาและความสำคัญของปฏิญญาในการดำเนินชีวิตของผู้ที่ศึกษาและปฏิบัติธรรม ชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างปฏิญญาและการพัฒนาจิตใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของการเป็นภิกษุแล

หมวดฺคิด อุปมาโถ อ ควมเกิดขึ้น วิ.อุปปายะ อุปปาโถ อุ+ปะ+อ ลงระที่สุดดู อุ+ปะ+อ ลง ณุ อนุพันธ์ อุ+ปะ+อ พาหุ คือ เป็น อา อุ+ปะ+อ ช้อน ปู อนุพันธ์ อุ+ปะ+อ นำประออบ ลง สิ อุปปา+สิ อุปปาโถ ภาพรูป ภาคสาธนะ

เนื้อหาเกี่ยวกับบทเรียนบาลีที่อธิบายคำศัพท์ต่างๆ เช่น อุปมา, อุปปาโถ, ผรุโซ โดยเน้นการวิเคราะห์และแยกหาความหมายพื้นฐานของคำศัพท์ในภาษาบาลี ที่มีการใช้ในวรรณกรรมและการสื่อสารภาษาศาสนา คำว่า อุปมา หมายถ

ข้อใดไม่ได้ประกอบด้วย ย ปัจจัย? ก. ทวณ สวนิ วาณิ สยบ อจจป ยนย เเจนซา เทหนา โชทโน เอสรา ข. ธัญญามโย อุปโล โผล่โล อาหารโล ภาวะ ปาโว อาปโม โผล่โล โลโค ค. จรณะ โซทรานติ ปรณ สวรณี ญาณต สโมโณ รภาวา ปกผม สร

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับปัจจัยต่างๆ ในภาษาไทย โดยสงสัยว่าข้อใดไม่มี ย ปัจจัย และการสำรวจว่าอะไรเป็นหลักราชาของคู่ปัจจัย ทั้งยังวิเคราะห์กัมมวนาและการประยุกต์ใช้ในรูปแบบต่างๆ รวมถึงการประยุ

ประโยคโม- ชมมปฏิธฎา (ตดโยภาโค) หน้าที่ 10 อุพภาพหฤา อาจิร อุกญฏิญฺฑมาหา จฺุฬามาติ อาหสม. กนฺนตาติ. หิมวนตุ อาจิรติยิต. ราชา อมฤก อาคติวเสเยา จตุพลมาส. อิฐ สมนฺตตาย ปฏิญฺญา คุณา กณฺณิสุดา ตโตติ ตุมเภห

ในหน้านี้ของหนังสือเกี่ยวกับปฏิธฎา (ตดโยภาโค) ได้กล่าวถึงเนื้อหาที่สำคัญเกี่ยวกับวิชาการ และบทเรียนของราชา อมฤก โดยมีเหตุการณ์และคำปรัชญาที่น่าสนใจสอดแทรกอยู่ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการศึกษาแ