เนื้อหา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 196 / 965

ก็ไม่พึงพ้นจากกรรมชั่วได้ (เพราะ) เขาอยู่แล้ว ใน ประเทศแห่งแผ่นดินใด จึงพ้นจากกรรมชั่วได้ ประเทศแห่งแผ่นดินนั้น หามีอยู่ไม่ เรื่องสุปปพุทธศากยะ นอนตลิกเข น สมุททม เฌ น ปพฺพตานํ วิวร์ ปวิสฺส น วิชฺชเต

เนื้อหานี้กล่าวถึงกรรมชั่วและการไม่สามารถหลีกเลี่ยงจากกรรมชั่วในทุกสถานที่ ไม่ว่าจะอยู่ในประเทศไหน ไม่มีสถา…

๑๑ เรื่องอุโบสถกรรม ยถา ทณฺเฑน โคปาโล คาโว ปาเชติ โคจ เอว์ ชรา จ มจฺจุ จ อายุ ปาเชนฺติ ปาณินนฺติ นายโคบาล ย่อมต้อนโคทั้งหลายไปสู่ที่หากิน ด้วย ท่อนไม้ ฉันใด ชราและมัจจุย่อมต้อนอายุของ สัตว์ทั้งหลายไป

เนื้อหานี้กล่าวถึงเรื่องราวของอุโบสถกรรมที่เปรียบเทียบกับการนำโคไปหากิน และเรื่องอชครเปรตที่กล่าวถึงกรรมอัน…

๑๕ เรื่องพระปิโลติกเถระ หิรินิเสโธ ปุริโส โกจิ โลกสฺมิ วิชฺชติ โย นิทฺนํ อปโพเธติ อสฺโส ภนฺโร กสามิว อสฺโส ยถา ภนฺโร กสานิวิฏโฐ อาตาปิโน สํเวคิโน ภวาถ สทฺธาย สีเลน จ วีริเยน จ สมาธินา ธมฺมวินิจฉเยน จ

…ะพฤติธรรมเพื่อหลีกเลี่ยงอกรณที่ไม่ดี บุคคลที่มีความเพียรพยายามอย่างสูงจะเป็นผู้หาที่มีค่าระหว่างโลก เนื้อหานี้เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเรียนรู้การดำเนินชีวิตอย่างมีธรรมะ

២២ อปุปสฺสุตาย์ ปุริโส พลิพทโทว ชีรติ มิสานิ ตสฺส วฑฺฒนฺติ ปญฺญา ตสฺส น วฑฺฒตีติ คนมีสุตะน้อยนี้ ย่อมแก่เหมือนโคถึก เนื้อของ เขาย่อมเจริญ แต่ปัญญาของเขาหาเจริญไม่. เรื่องปฐมโพธิกาล อเนกชาติสํสาร์ สงฺธ

เนื้อหาเล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างการแก่เฒ่าของคนซึ่งมีสุตะน้อยและการเจริญของปัญญา โดยระบุว่าแม้เนื้อจะเจริญ…

២៦ เรื่องโพธิราชกุมาร อตฺตานญฺเจ ปิย์ ชญฺญา รักเขยุย : สุรกิขิต ติณณมญฺญตร์ ยาม ปฏิชคเคยย ปณฺฑิโตติ ถ้าบุคคลทราบตนว่าเป็นที่รัก พึงรักษาตนนั้นให้ เป็นอันรักษาด้วยดี บัณฑิตพึงประคับประคอง (ตน) ตลอดยามท

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาตนเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าตนเป็นที่รัก บัณฑิตควรประคับประคองตัวเองในทุกสถาน…

២៧ พึงสั่งสอนผู้อื่นในภายหลัง จะไม่พึงเศร้าหมอง เรื่องพระปธานิกติสสเถระ อมาตาปิตุสํวฑฺโฒ อนาจริยกุเล วส์ นาย กาลมกานํ วา อภิชานาติ กุกุกุโฏติ. ไก่ตัวนี้เติบโตแล้วในสำนักของผู้มิใช่มารดาและ บิดา อยู่ใน

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญในการฝึกฝนตนเองก่อนที่จะสอนผู้อื่น โดยมีตัวอย่างพระปธานิกติสสเถระและพระมารดาของพระ…

๒๘ เจ้าหรือคนอื่นพึงคบเนื้อชื่อว่านิโครธผู้เดียว อย่าเข้าไปคบเนื้อชื่อว่าสาขะ ความตายในสำนัก ของเนื้อชื่อว่านิโครธประเสริฐกว่า ความเป็นอยู่ใน สำนักของเนื้อชื่อว่าสาขะนั้น จะประเสริฐอะไร อตฺตา หิ อตฺตโ

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการเป็นที่พึ่งของตนเอง โดยยกตัวอย่างการคบคนและการฝึกตน เช่น นิโครธที่เหนือกว่าการค…

៣២ เรื่องภิกษุหนุ่ม หีนํ ธมฺนํ น เสเวยฺย ปมาเทน น ส่วเส มิจฉาทิฏฐิ น เสเวยฺย น สิยา โลกวฑฺฒโนติ บุคคลไม่พึงเสพธรรมอันเลว ไม่พึงอยู่ร่วมด้วย ความประมาท ไม่พึงเสพความเห็นผิด ไม่พึงเป็น คนรกโลก. เรื่องพร

เนื้อหาเกี่ยวกับการไม่ประมาทในธรรม อันถือว่าเป็นแนวทางให้ผู้คนประพฤติธรรมให้สุจริต ผู้มีการปฏิบัติดี ย่อมมี…

៣៦ เอกธมุมมติตสุส วิติณฺณปรโลกสฺส มุสาวาทิสฺส ชนฺตฺโน นตฺถิ ปาปี อการยนติ บาปอันชนผู้ก้าวล่วงธรรมอย่างเอกเสีย ผู้มัก พูดเท็จ ผู้มีปรโลกอันล่วงเลยเสียแล้ว ไม่พึงทำ ย่อมไม่มี เรื่องอสทิสทาน อสุภ์ ปวร์ ว

เนื้อหาพูดถึงผลทางกรรมของการพูดเท็จและการทำบาป โดยชี้ให้เห็นว่าผู้ที่เดินตามทางธรรมจะไม่มีผลกระทบจากบาป เห็…

๓๗ พาลแล ย่อมไม่สรรเสริญทาน ส่วนนักปราชญ์ อนุโมทนาทานอยู่ เพราะเหตุนั้นนั่นเอง นัก ปราชญ์นั้น จึงเป็นผู้มีสุขในโลกหน้า เรื่องนายกาละบุตรของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ปฐพยา เอกรชเชน สคฺคสฺส คมเนน วา สพฺพโลกาธิปจ

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการให้ทาน โดยนักปราชญ์ย่อมอนุโมทนาทานซึ่งทำให้ผู้ให้มีสุขในโลกหน้า นายกาละบุตรของอ…

๓๙ พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นชนะแล้วไม่ได้ พวกเจ้าจัก นำพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีอารมณ์ไม่มีที่สุด ไม่มีร่องรอยไปด้วยร่องรอยอะไร ตัณหามีข่าย ซ่านไปตามอารมณ์ต่างๆ ไม่มีแก่ พระพุทธเจ้าพระองค์ใด เพื่อนำไป

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงพระพุทธเจ้าที่ชนะอารมณ์ต่างๆ ที่ไร้ขอบเขตและร่องรอยว่า จะนำพระองค์ที่เข้าใจถึงอารมณ์ไร้…

คโต นุ จิตฺตกูฏ์ วา เกลานํ วา ยุคนฺธวํ ๘๑ น โน ทกฺเขมุ สมฺพุทฺธ์ โลกเชฏฐ์ นราสภนฺติ พระศาสดาเสด็จไปสู่เขาจิตรกูฏ หรือสู่เขา ไกรลาส หรือสู่เขายุคันธร เราทั้งหลายจึงไม่เห็น พระสัมพุทธเจ้าผู้โลกเชษฐ์ ผู้

เนื้อหาเกี่ยวกับพระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นปราชญ์ผู้ประเสริฐ ทรงยินดีในวิเวก และไม่เสด็จกลับมาอีก เราไม่สามารถพบเ…

๔๘๔ ตเถว สีลวนฺเตสุ อปุปเกปิ กเต กาเร คุณวนฺเตสุ ตาทิสุ ผลิ โตเสติ ทายกนฺติ พืชแม้มาก อันบุคคลหว่านแล้วในนาดอน ผล ย่อมไม่ไพบูลย์ ทั้งไม่ยังชาวนาให้ยินดี ฉันใด ทาน มากมายอันบุคคลตั้งไว้ในหมู่ชนผู้ทุศีล

เนื้อหานี้กล่าวถึงการให้ทานที่มีคุณค่า ซึ่งมีความสำคัญรวมถึงการที่บุคคลหว่านเมล็ดพันธุ์ในนาดี หากมีการให้ทา…

๕๐ โอเมน วุยุหตี พาโล โยคา นฺทติ ปณฺฑิโต สพฺพโยควิสํยุตฺโต โยคกฺเขมีติ วุจฺจตีติ. คนพาลอันห้วงน้ำ (คือกามโอฆะเป็นต้น) ย่อม พัดไป บัณฑิตย่อมบรรเทา (โอฆะนั้น) เสียด้วยความ เพียร บัณฑิตผู้ไม่ประกอบด้วยโย

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของโยคะในการบรรเทาความทุกข์ โดยเฉพาะในภาวะที่คนพาลถูกพัดพาไปยังความไม่ดี บัณฑิตที่…

៥៤ นั่นแลไม่เกษม สรณะนั่นไม่อุดม เพราะบุคคลอาศัย สรณะนั่น ย่อมไม่พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ ส่วนบุคคลใด ถึงพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ว่าเป็นที่พึ่ง ย่อมเห็นอริยสัจ ๔ (คือ) ทุกข์ เหตุให้ เกิดทุกข์ ความก้าว

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเห็นพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นสรณะที่ช่วยให้บุคคลพบกับความสุขและพ้นจากทุกข์ทั…

๖๑ เรื่องท้าวสักกะ ปุจฉ วาสว นํ ปญฺห์ ยงกิญจิ มนสิจฉ ตสฺส ตสฺเสว ปญฺหสฺส อห์ อนฺนํ กโรมิ เตติ ดูก่อนท้าววาสวะ ท่านจงถามปัญหากะเรา ท่าน ปรารถนาปัญหาข้อใดข้อหนึ่งในพระหฤทัย เราจะ ทำที่สุดแห่งปัญหานั้นๆ

…ระพุทธเจ้า โดยมีการกล่าวถึงปัญหาที่คนยุคนี้เผชิญ ต้องอาศัยปัญญาและความสุขที่แท้จริงในการดำเนินชีวิต เนื้อหายังนำเสนอวิธีการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข โดยไม่ได้มีความยุ่งยาก เน้นการเป็นคนมีปัญญาและเฉลียวฉลาดใน…

๖๔ สู่โลกหน้า ดุจพวกญาติเห็นญาติที่รักมาแล้ว ต้อนรับ อยู่ ฉะนั้นแล เรื่องเจ้าหญิงโรหิณี โกธ์ ชเห วิปฺปชเหยุย มาน ส์โยชนํ สพฺพมติกฺกเมยุย ต์ นามรูปสุมิมสชฺชมาน อกิญจน์ นานุตปนฺติ ทุกชาติ บุคคลพึงละความ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสอนให้บุคคลละความโกรธและความถือตัว เพื่อนำไปสู่การปลดปล่อยจากกิเลสและทุกข์ในชีวิต โดยยกร…

៧៨ เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง อนุปุพเพน เมธาวี โถก๋ โถก๋ ขเณ ขเณ กมฺมาโร รชต เสว นิทฺธเม มลมตฺตโนติ. ผู้มีปัญญา (ทำกุศลอยู่) คราวละน้อยๆ ทุกๆ ขณะโดยลำดับ พึงกำจัดมลทินของตนได้ เหมือน ช่างทองปัดเป่าสนิมท

เนื้อหาพูดถึงการทำกุศลและการพัฒนาปัญญาให้หลุดพ้นจากมลทิน โดยใช้การเปรียบเทียบกับการปัดเป่าสนิมทอง ซึ่งแสดงใ…

๗๙ เรื่องพระโลฬุทายีเถระ จตุปฺปโท อห์ สมฺม เอหิ สีห นิวตฺตสฺสุ อสุจิ ปูติโลโมสิ สเจ ยุชฌิตฺกาโมสิ ตวมฺปิ สมุม จตุปฺปโท กินนุ ภีโต ปลายสิ. ทุคฺคนฺโธ วายสิ สูกร ชย์ สมุม ททามิ เตติ สหาย เรามี ๔ เท้า สหา

เนื้อหาเกี่ยวกับพระโลฬุทายีเถระและการเปรียบเทียบความสะอาดกับมลทินในธรรมะ การพูดถึงการต่อสู้ระหว่างความบริสุ…

เรื่องภิกษุชื่อจูฬสารีภิกษุ สุชีวํ อหิริเกน กากสูเรน ธ์สินา ปกขนทินา ปกพุเทน สงฺกิลิฏเจน ชีวิต หิริมตา จ ทุชฺชีวํ นิจฺจํ สุจิคเวสินา อลีเนนาปค เภน สุทฺธาชีเวน ปสฺสตาติ ๘๑ อันบุคคลผู้ไม่มีความละอาย กล้

เนื้อหานี้นำเสนอเกี่ยวกับภิกษุชื่อจูฬสารี ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงคุณธรรมและความสำคัญของการมีความละอายในชีวิต บ…