เนื้อหา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 197 / 965

๘๕ เรื่องสุภัททปริพาชก สมโณ นตฺถิ พาหิโร อากาเสว ปท นตฺถิ ปปญฺจาภิรตา ปชา อากาเสว ปท นตฺถิ นิปฺปปญฺจา ตถาคตา สมโณ นตฺถิ พาหิโร สงฺขารา สสสตา นตฺถิ นตฺถิ พุทธานมิญชิตนฺติ รอยเท้าในอากาศนั่นเทียวไม่มี ส

เนื้อหาเกี่ยวกับความเข้าใจในธรรมของพระพุทธเจ้า การพูดถึงสมณะภายนอกและการไม่มีรอยเท้าในอากาศ รวมถึงการวิเครา…

cm เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงดำเนินทางนั่น อัน เป็นที่ลุ่มหลงแห่งมาร และเสนามาร ด้วยว่า ท่าน ทั้งหลายดำเนินทางนั่นแล้ว จักทำที่สุดแห่งทุกข์ได้ เราทราบทางเป็นที่สลัดลูกศรแล้ว จึงบอกแก่ท่าน ท่านทั้งหลาย

เนื้อหาเกี่ยวกับการดำเนินทางที่เป็นที่ลุ่มหลงแห่งมาร เพื่อทำให้ถึงที่สุดแห่งทุกข์ โดยพระตถาคตได้สอนให้ทำควา…

๑๐๐ เรื่องนางปฏาจารา โย จ วสฺสสต์ ชีเว เอกาห์ ชีวิต เสยฺโย อปสฺสํ อุทยพพย์ ปสฺสโต อุทยพพยนติ ก็ผู้ใดไม่เห็นความเกิดและความเสื่อม พึงเป็นอยู่ สิ้น ๑๐๐ ปี ความเป็นอยู่วันเดียว ของผู้เห็นความ เกิดและความ

เนื้อหาในเรื่องนี้พูดถึงการเห็นความเกิดและความเสื่อมเป็นสิ่งที่สำคัญในชีวิต ผู้ที่มีความเข้าใจในสัจธรรมเหล่…

๑๐๑ เรื่องบุรพกรรมของพระองค์ มตตาสุขปริจจาคา ปสฺเส เจ วิปุล์ สุข จเช มตฺตาสุข์ ธีโร สมุปสฺสํ วิปุล์ สุขนฺติ. ถ้าบุคคล จึงเห็นสุขอันไพบูลย์ เพราะสละสุข พอประมาณเสีย ผู้มีปัญญา เมื่อเห็นสุขอันไพบูลย์ ก็

เนื้อหาเกี่ยวกับการสละสุขในระดับหนึ่งเพื่อให้ได้พบกับสุขที่ยิ่งใหญ่ บทประพันธ์พูดถึงความสำคัญของการให้และกา…

๑๐๒ เรื่องภิกษุชาวนครภัททิยะ ย์ หิ กิจฺจํ ตทปวิทธ์ อกิจจ ปน กยีรติ อุนนฬาน ปมตฺตานํ เตสํ วฑฺฒนฺติ อาสวา เยสญฺจ สุสมารทธา นิจจ์ กายคตา สติ อกิจจ์ เท น เสวนฺติ กิจเจ สาตจจการิโน สตานํ สมฺปชานานํ อตฺถ์ ค

เนื้อหานี้กล่าวถึงภิกษุชาวนครภัททิยะที่ละทิ้งสิ่งที่ควรทำและหันไปทำสิ่งที่ไม่ควรทำ ส่งผลให้อาสวะเจริญขึ้นใน…

១០៤ กายกมุม์ สุจิ เตสํ วาจากมุม อนาวิล์ มโนกมฺม สุวิสุทฺธ์ ตาทิสา สมณา มม. วิมลา สงขมุตตาภา สุทธา อนุตรพาหิรา ปุณฺณา สุทฺเธหิ ธมฺเมหิตาทิสา สมณา มม. ลาเภน อุนุนโต โลโก อลาเกน จ โอนโต ลาภาลาเป็น เอกฏฐา

เนื้อหานี้สำรวจคุณลักษณะของสมณะในพุทธศาสนา โดยเน้นไปที่การมีจิตใจสงบ มีวาจาที่พอประมาณ และการปฏิบัติที่สะอา…

๑๐๙ มโนกรรมหมดจดดี พวกสมณะของฉัน เป็นเช่นนั้น ท่านไม่มีมลทิน มีรัศมีดุจสังข์และมุกดา บริสุทธิ์ทั้ง ภายในและภายนอก เต็มแล้วด้วยธรรมอันหมดจด ทั้งหลาย พวกสมณะของฉันเป็นเช่นนั้น โลกฟูขึ้นเพราะลาภ และฟุบลง

เนื้อหานี้พูดถึงคุณสมบัติของสมณะที่บริสุทธิ์และไม่มลทิน ทั้งด้านภายในและภายนอก พวกเขายังคงมั่นคงแม้ในโลกที่…

เรื่องภิกษุว่ายาก กุโส ยถา ทุคฺคหิโต หตุถเมวานุกฤตติ สามญฺญ์ ทุปปรามฏฐ์ นิรยายปกฑฒติ ยังกิญจิ สถิติ์ กมฺม สงฺกสสร์ พรหมจริย์ สงฺกิลิฏฐญจ ย์ ว น ต โหติ มหปผล ๑๑๓ กยิรา เจ กยิราเถนํ สิถิโล หิ ปริพฺพาโช

เนื้อหาดังกล่าวพูดถึงความสำคัญของการทำกรรมให้แน่นหนา รวมถึงการรักษาวัตรในชีวิตสมณะเพื่อไม่ให้เกิดผลกรรมที่ไ…

๑๑๕ เรื่องนิดรณก็ อลชฺชิตาเย ลชฺชนฺติ ลชชิตาเย น ลชชเร มิจฉาทิฏฐิสมาทานา สัตตา คจฺฉนฺติ ทุคคต อกเย ภยทสฺสิโน ภเย จ อภยทสฺสิโน มิจฉาทิฏฐิสมาทานา สัตตา คจฺฉนฺติ ทุคคตินติ สัตว์ทั้งหลาย ย่อมละอายเพราะสิ่

…จนนำไปสู่การเกิดในภพที่ต่ำกว่า ในขณะที่ความเชื่อที่ถูกต้องจะนำไปสู่สุขภาพจิตและการเกิดในภพที่ดีขึ้น เนื้อหาเน้นถึงการเข้าใจผิดในสิ่งที่ควรกลัวและไม่ควรกลัว และผลกระทบที่เกิดขึ้นในสังคม

๑๑๖ มิได้ สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีความรู้ว่ามีโทษในธรรมที่หาโทษ มีปกติเห็นว่าหาโทษมิได้ในธรรมที่มีโทษ เป็นผู้ถือด้วยดีซึ่งมิจฉาทิฏฐิ ย่อมไปสู่ทุคติ สัตว์ทั้งหลาย รู้ธรรมที่มีโทษ โดยความเป็นธรรม มีโทษ รู้ธร

เนื้อหานี้กล่าวถึงความรู้และการเข้าใจธรรมที่มีโทษและไม่มีโทษ สิ่งที่มนุษย์และสัตว์ควรระวัง และผลของการถือมั…

๑๑๗ ที่ฝึกแล้วไปสู่ที่ประชุม พระราชาย่อมทรงสัตว์ พาหนะที่ฝึกแล้ว บุคคลผู้อดกลั้นคำล่วงเกินได้ ฝึก(ตน)แล้วเป็นผู้ประเสริฐในมนุษย์ทั้งหลาย ม้า ม้าสินธพผู้อาชาไนย ๑ ช้างใหญ่ชนิด อัสดร ๑ กุญชร ๑ ที่ฝึกแล้

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการฝึกตนและความยอดเยี่ยมของบุคคลที่สามารถควบคุมตนเอง โดยใช้มากกว่าพาหนะที่ฝึกแล้ว …

๑๒๒ ยักษ์ทั้งหลายย่อมไม่เล่นกับเหล่าชนผู้รักษา อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๔ ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕ และที่ ๘ แห่งปักษ์ และตลอดปาริหาริยปักษ์ ผู้ ประพฤติพรหมจรรย์อยู่ ท่านได้สดับคำของพระ อรหันต์ทั้งหลายดังนี้

เนื้อหาเกี่ยวกับการประพฤติพรหมจรรย์และการหลีกเลี่ยงบาปกรรมจากคำสอนของพระอรหันต์ ท่านย้ำว่าความดีไม่มีที่พึ่…

๑๒๓ โยม ชนทั้งหลายย่อมร้องไห้ถึงคนที่ตายไปแล้ว หรือยังเป็นอยู่ (แต่) ไม่ปรากฏ โยม โยมเห็นฉัน ซึ่งเป็นอยู่ ไฉนจึงร้องไห้ถึงฉันเล่า โยม มติ วา ปุตฺต โรทนฺติ โย วา ชีวํ น ทิสสติ โย จ กาเม จชิตวาน ปูนราวๆ

เนื้อหานี้อธิบายถึงการร้องไห้ของคนที่อยู่เมื่อสูญเสียคนที่รัก โดยกล่าวว่าผู้คนมักร้องไห้ถึงผู้ที่ตายไปหรือแ…

๑๓๗ เขาพ้นแล้ว (จากเครื่องผูก) ยังแล่นไปสู่เครื่องผูก ตามเดิม. เรื่องเรือนจํา น ต์ ทฬห์ พนธนมาหุ ธีรา ยทายส์ ทารุชปพฺพชญจ สารตฺตรตฺตา มณีกุณฑเลสุ ปุตฺเตสุ ทาเรส จ ยา อเปกขา เอต ทฬห์ พนธนมาหุ ธีรา โอหา

เนื้อหานี้กล่าวถึงการหลุดพ้นจากเครื่องผูกและการยึดติดกับสิ่งที่ไม่มั่นคง เช่น เครื่องจองจำที่เกิดจากวัสดุธร…

๑๘๑ กโรติ มหหาสิย์ อสนุกต์ มี จิรสนุกเตน มินาติ โรตี อว์ ธุเวน มยาปิ โภคี นิมิเนยฺย อญฺญ์ อิโต อห์ ทูรตร์ คมิสฺส์ กาย์ เอฬคณิคุมเพ น ธ นจฺจํ วา คีนํ วา อนมุทิกาเล สุสุโสณิ สิคาล พาล ทุมุเมธ ฉินฺโน มจฺ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสื่อสารและคำสอนของพระพราหมณ์ ที่ช่วยให้ผู้คนมีความเข้าใจในธรรมะและการดำเนินชีวิตอย่างถูก…

๑๔๙ ในอุบายเครื่องแนะนำของท่านผู้ฉลาด และเพราะ ความเป็นผู้ขลาดต่อภัย ความสวัสดีจากภัยใหญ่นั้น ได้มีแล้วแก่เรา. จกขนา สํวโร สาธุ สาธุ โสเตน สํวโร ฆาเนน สํวโร สาธุ สาธุ ชิวหาย สํวโร กาเยน สํวโร สาธุ สาธ

เนื้อหาในบทนี้เน้นความสำคัญของความสำรวมในตา หู จมูก ลิ้น กาย วาจา และใจ ว่ามีความสำคัญอย่างไรในการทำให้การด…

๑๕๑ คนรักษาประตู ได้เป็นภิกษุชื่อว่าปุณณะ อำมาตย์ ผู้ถือเชือก ได้เป็นกัจจายนภิกษุ และอำมาตย์ผู้เป็น ขุนคลัง ได้เป็นโกลิตเศรษฐีในครั้งนั้น ได้เป็น สารีบุตร นายสารถี ได้เป็นอนุรุทธพราหมณ์ ได้ เป็นกัสสปเ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเกิดใหม่ในชาดกของบุคคลต่างๆ เช่น ปุณณะ อำมาตย์ที่เป็นภิกษุ, กัจจายนภิกษุ, สารีบุตร, พระโ…

๑๗๑ ข้าพเจ้านั้น ยิ่งจักเข้าไปสู่จอมปลวกลึกตั้ง 900 ชั่วบุรุษ น้ำมันและเกลือของท่านจะเป็นประโยชน์ อะไร ดีปลีก็ไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่ข้าพเจ้า กินเต ชฎาห์ ทุมเมธ กินเต อชินสาฏิยา อนุภนฺตรนฺเต คหนํ พ

เนื้อหาระบุถึงความไม่สำคัญของสิ่งที่ปรากฏภายนอกเมื่อเทียบกับคุณค่าภายใน โดยเฉพาะในบทกวีที่กล่าวถึงผู้มีปัญญ…

๑๗๗ เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง นิธาย ทณฑ์ ภูเตสุ ตเสสุ ถาวเรส จ โย น หนฺติ น ฆาเตติ ตมห์ พรูมิ พราหมณนฺติ ผู้ใดวางอาชญาในสัตว์ทั้งหลาย ผู้สะดุ้งและ ผู้มั่นคง ไม่ฆ่าเอง ไม่ใช้ให้ผู้อื่นฆ่า เราเรียกผู้นั้

เนื้อหานี้พูดถึงคุณสมบัติของพราหมณ์ในศาสนา โดยเน้นถึงการวางอาชญาในสัตว์และการไม่ฆ่าสัตว์ ตลอดจนการไม่ให้ผู้…

๑๗๙ เรื่องพระสารีบุตรเถระ อาสา ยสฺส น วิชฺชนฺติ อสฺมี โลเก ปรมฺหิ จ นิราศาส์ วิสํยุตต์ ตมห์ พรูมิ พราหมณนฺติ ความหวังของผู้ใด ไม่มีในโลกนี้และโลกหน้า เราเรียกผู้นั้นซึ่งไม่มีความหวัง พราก(กิเลส)ได้ แล

เนื้อหาเกี่ยวกับพระสารีบุตรเถระ และพระมหาโมคคัลลาน โดยเน้นที่คำสอนที่สำคัญเกี่ยวกับการไม่มีความหวังในโลกนี้…